Lucas 15
Dillꞌ wen dillꞌ Kob C̱he Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs VC
1 Yog' beṉ' wic̱hixjka' na' beṉ' saaxyaka' jabig'gake' kwit Jesúza' kwenc̱he bzenaggake' dillaa cho'e.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Na' fariseoka' na' beṉ'ka' chli' chsedi leya' wzologake' biz chon chnagake' c̱he Jesúza', che'gake':
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Na'ch bzoa Jesúza' to jempl, golle' ḻegake':
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Shi tole naple to guiyoa xil' na' ṉit tob, na' wkwaaṉle baka' taplalj twaḻj lyix̱aa na' lljadiljle bana' wnit, na' ax̱t kon ka yillelb gonle.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na' ka yillelb, yibaile yix̱oaleb yaaxizlena'.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Na' ka yillinle lill-lena' wtople beṉ'ka' nllaguile na' beṉ' wlill c̱heleka', na' ye'le ḻegake': “Ḻi yibaleni nad', ḻa' ba billel xil' c̱ha'na' bana' wnit.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Na' nia' le', ka'kzan chibayi Chioza' len anjl c̱he'ka' yabana' kat' to beṉ' wen dii mal chiyajile' saaxya c̱he'na' aga ka taplalj twaḻj beṉ'ka' bi chonan byen yiyajgakile'.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Wa shi to noolə de shi mech plat c̱he' na' ṉit ton, na' wxene' yi' c̱he'na' na' wḻoe' ḻoo lille'na' na' yiyilje'n ax̱t ki yillelile'n.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Na' ka yillelile'n na' wtope' noolka' nllaguile' na' beṉ' wlill c̱he'ka', na' yee ḻegake': “Ḻi yibaleni nad', ḻa' ba billel mech c̱ha'na' daa wnit.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Na' nia' le', ka'kzan chibayi Chioza' len anjl c̱he'ka' kat' chiyaj chileni to beṉ' saaxya.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Na' ḻekzka' che' Jesúza' ḻegake':
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 na' bi' neshaa gollb' x̱abaa: “X̱a, bḻaa daa de c̱ho' na' beṉ nad' daa chiyaḻ' ikaa.” Na'ch bḻaa x̱abaa daa de c̱he' na' bi'en ḻegakb'.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Na' aga wlla, biyit' bide bi' neshaa daa bi'eb', na' mecha' daa bex̱'b' c̱heyin wyajlema'n to yell zit' na' jenditjba'n na' jem' kon daa nazan c̱heb'.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Na' ka biyoll benditj xmechbaa wche' to wbiṉ xen yella' gana' chdab', na'ch wzolo chdeb' wbinna'.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Na' wyajb' jaṉabb' llinna' gom' lao to beṉ' yella' gana' chdab', na' beena' bseḻeeb' lyix̱aa gana' nllee kushka' kwenc̱he jtapb' ḻegakb.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Na' daa ḻe chdom' goklall'b' gaob' daa chao kushka', na' ni ḻen bi be'gake'b'.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Na' gokib': “Beṉ' zan wen llin c̱he x̱a'na' lle' na' chichooṉzan dii cheej chaogake', na' nad', ba chetid' wbinni.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Ba ziyaachoklə kwit x̱a'na' na' yepee: X̱adawaa, ba bx̱iṉj' bḻen' lao Chioza' na' lawo'na'.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Bich chidoḻaa gak' xiiṉo', san beni nad' ka nottezə wen llin c̱ho'ki.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Na'ch biza'b' ziyajb' lill x̱abaa.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Na'ch che'b' x̱abaa: “X̱adawaa, ba bx̱iṉj bḻen' lao Chioza' na' lawo'na', bich chidoḻaa gak' xiiṉo'.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Na' x̱abaa chi'e wen llin c̱he'ka': “Ḻobe'zə ḻi lljḻej tgot lech' daa ḻiizelozi nakch na' ḻi wwakwba'n, na' ḻekzka' ḻi wllin to niy xbemaa na' ḻi wllin yel ṉi'abaa.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Na' ḻi lljx̱i' me'do'na' mbejchlawin, ḻi witb kwenc̱he gaochob na' goncho to lṉi,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 ḻa' xiiṉdawaani gok c̱heb' ka bi' ba wit, na' ṉaa ba bila'b' mbam'. Gok c̱heb' ka bi' wnit, na' ṉaa ba billelb'.” Na'ch wzologake' bengake' lṉina'.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Na' ka wzolo lṉina', xiiṉe' bi' necha' chdab' lyix̱aa. Na' ka billim' gaozə lillbaa, benib' chkwell wikwellka' na' chakte wiyaana'.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Na'ch wṉeb' to wen llinka' na' wṉabibee bin chak lillbaa.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Na' wen llinna' chi'e: “Bi' bishoonan' ba bila', na' ben x̱o'na' mandad betgake' me'do'na' mbejchlawin daa bila'b' shi'a shao'.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Na' xiiṉe' bi' necha' bllaab' na' bi goonib' yiyoob'. Na'ch bchej x̱abaa got'yoile'b' kwenc̱he yiyoob'.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Na'ch che'b' x̱abaa: “Ṉezkzilo' ba gok zan yiz chon' yog' daa no', na' ni shlin biṉ' c̱hishj' cho'a xtilloona'. Na' bigaṉ' goṉo' nad' ḻa'c̱h' to shibdo' kwenc̱he wit'b yeej gaolem' bi'ka' nllaguid'.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Na' ṉaa bila' xiiṉo'ni biyit' bideb' yog' daa bi'ob' na' benditjb' xmecho'na' kon noolə wdaka', na' ba betzo' me'do'na', bana' ḻe nak, ni c̱heb'.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Na'ch che' x̱abaa: “Xiiṉdawaa, li' zoaleno' nad' toshiizi, na' yog' bi de c̱ha' c̱hekzo' daa.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Per chonan byen ṉaa yibaicho na' goncho lṉini, ḻa' ba bila' bi' bishooni. Ba gok c̱heb' ka bi' ba wit, na' ṉaa ba bila'b' mbam'; gok c̱heb' ka bi' wnit, na' ṉaa ba billelb'.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.