2 Coríntios 7

Dillꞌ wen dillꞌ   Kob C̱he   Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kan' nak daa ba bc̱heb Chioza' c̱hecho, le' beṉ' bish'dawaa na' le' beṉ' zandawaa. Daan, chiyaḻ' goncho to dii byen gakcho beṉ' nxi nyech lawe'na' kwenc̱he bibi dii mal ta' ichen kwerp c̱hechoni na' yic̱hjlall'do'choni. Na' daa chall chllebcho Chioza' goncho ka dii le gakcho dowalj ka cheenile'.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ḻi gaki neto' do lall'le. Ḻa' ni to kono biṉ' goninto', na' ni to konoṉ' wsak'zi'nto', na' ni to konoṉ siye'nto'.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Aga chsheshlen' len' nia' le' ka'. Ba wṉia'kz' ka chakchgaid' le' ax̱t ni guetid'.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nx̱enlallaa chonle wen, na' cho'a dill' c̱hele ka wen ba chonle. Ladj dii zi' dii ya'ka' ni chtiplallaa na' ḻe chiba chizakid'.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kon ka bla'nto' gani mbani Macedóniani, bibi yeḻ' wixi'lall' c̱hento' got'. Doxenzə chdiḻ chllagnto' dii zed, chakdiḻ-len beṉ' neto', na' za' dii chwall chsheban neto'.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Per Chioza', beena' chiyonxenlall' beṉ'ka' zoa nyesh', biyonxenlallee neto' ka bla' Títona'.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Aga to daa bla'ze'n, san daa choe'yeṉee xtill'le ba chonle wen. Na' be'lene' neto' dill' ka zelall'le ile'ile neto' na' ka chakyeshile daa zele wṉeyi c̱ha'. Na' daa benid' dga zizikli chibaid'.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ḻa'kzi yisha' bseḻaa benyeshiin le', bibi chaktekid'. Ḻa'kzi gokyeshid' ka bwia' benyeshiin le' shloll,
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 ṉaa chibaid', aga daa gokyeshile, san daa goklenan le' biyaj bilenile ka cheeni Chioza'. Na' aga bi gok c̱hele ni c̱he daa bzej' le'.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Chioza' chone' ka gakyeshicho kwenc̱he yiyaj yilenicho na' gat' yeḻ' mban c̱hecho zejḻi kaṉi, na' bich chakyeshicho daa gok c̱hecho ka'. Per yeḻ' chakyeshii daa nsa' dii mala' choncho chlliayi'n cho'.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Yeḻ' chakyeshiina' daa be' Chioza' latj got' ladjlena' benan ka gokbalile' daa ben beena', na' wda'le nad'. Benan ka bllaale na' wyoosheble, na'tech wzelall'le yidwiach' le', na' bsak'zi'le beena' wdap doḻaa. Na' yog' diiki chli'n bi nonle txen dii mala' bene'.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Na' ka bzej' le', aga bzej' ni c̱he beena' ben dii mala', ni aga ni c̱he beena' benile' zi'bia', san bena'n kwenc̱he Chioza' gaklene' le' gakbe'ile dii ḻikzan zele wṉeyi c̱hento'.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Diiki chaklenan neto' chiyakshao'lall'nto'.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ba be'len' Títona' dill' c̱hele, goshee ḻe chibaid' ka chonle, na' bi chido'id' daa goshee ka'. Na' ka dill' daa be'lennto' le' nakan dii ḻi, ḻekzka' gokbe'i Títona' xtill'lena' daa bi'a lawe'na' nakan kon ka goshee.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Na' zizikchli chakile' le' kat' chjadinile' ka bleblene' na' bzenagle c̱he' ḻega beṉ' chiyaḻ' gall illeble.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Chiba chizakid' daa ba nxenlallaa dii ḻikzə chzenagle.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.