2 Coríntios 7
Dillꞌ wen dillꞌ Kob C̱he Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs NAA
1 Kan' nak daa ba bc̱heb Chioza' c̱hecho, le' beṉ' bish'dawaa na' le' beṉ' zandawaa. Daan, chiyaḻ' goncho to dii byen gakcho beṉ' nxi nyech lawe'na' kwenc̱he bibi dii mal ta' ichen kwerp c̱hechoni na' yic̱hjlall'do'choni. Na' daa chall chllebcho Chioza' goncho ka dii le gakcho dowalj ka cheenile'.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ḻi gaki neto' do lall'le. Ḻa' ni to kono biṉ' goninto', na' ni to konoṉ' wsak'zi'nto', na' ni to konoṉ siye'nto'.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Aga chsheshlen' len' nia' le' ka'. Ba wṉia'kz' ka chakchgaid' le' ax̱t ni guetid'.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Nx̱enlallaa chonle wen, na' cho'a dill' c̱hele ka wen ba chonle. Ladj dii zi' dii ya'ka' ni chtiplallaa na' ḻe chiba chizakid'.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Kon ka bla'nto' gani mbani Macedóniani, bibi yeḻ' wixi'lall' c̱hento' got'. Doxenzə chdiḻ chllagnto' dii zed, chakdiḻ-len beṉ' neto', na' za' dii chwall chsheban neto'.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Per Chioza', beena' chiyonxenlall' beṉ'ka' zoa nyesh', biyonxenlallee neto' ka bla' Títona'.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Aga to daa bla'ze'n, san daa choe'yeṉee xtill'le ba chonle wen. Na' be'lene' neto' dill' ka zelall'le ile'ile neto' na' ka chakyeshile daa zele wṉeyi c̱ha'. Na' daa benid' dga zizikli chibaid'.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ḻa'kzi yisha' bseḻaa benyeshiin le', bibi chaktekid'. Ḻa'kzi gokyeshid' ka bwia' benyeshiin le' shloll,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 ṉaa chibaid', aga daa gokyeshile, san daa goklenan le' biyaj bilenile ka cheeni Chioza'. Na' aga bi gok c̱hele ni c̱he daa bzej' le'.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Chioza' chone' ka gakyeshicho kwenc̱he yiyaj yilenicho na' gat' yeḻ' mban c̱hecho zejḻi kaṉi, na' bich chakyeshicho daa gok c̱hecho ka'. Per yeḻ' chakyeshii daa nsa' dii mala' choncho chlliayi'n cho'.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Yeḻ' chakyeshiina' daa be' Chioza' latj got' ladjlena' benan ka gokbalile' daa ben beena', na' wda'le nad'. Benan ka bllaale na' wyoosheble, na'tech wzelall'le yidwiach' le', na' bsak'zi'le beena' wdap doḻaa. Na' yog' diiki chli'n bi nonle txen dii mala' bene'.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Na' ka bzej' le', aga bzej' ni c̱he beena' ben dii mala', ni aga ni c̱he beena' benile' zi'bia', san bena'n kwenc̱he Chioza' gaklene' le' gakbe'ile dii ḻikzan zele wṉeyi c̱hento'.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Diiki chaklenan neto' chiyakshao'lall'nto'.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ba be'len' Títona' dill' c̱hele, goshee ḻe chibaid' ka chonle, na' bi chido'id' daa goshee ka'. Na' ka dill' daa be'lennto' le' nakan dii ḻi, ḻekzka' gokbe'i Títona' xtill'lena' daa bi'a lawe'na' nakan kon ka goshee.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Na' zizikchli chakile' le' kat' chjadinile' ka bleblene' na' bzenagle c̱he' ḻega beṉ' chiyaḻ' gall illeble.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Chiba chizakid' daa ba nxenlallaa dii ḻikzə chzenagle.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.