Romanos 4

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Laat nántɨ xa guc cun to xpɨngulnɨ Abraham, laab ni nidoote guub seny ni ruu ira de bniety Israel.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Belati Abraham niucuendbɨ zec tuby ni gady gúnti duld pur de cos ni baanbɨ ax napbɨ nez nizubyaab laab nez lo bniety per gati nez lo Diosti
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 per ziy lo xquiits Dios rnii: “Pur ni güeldilaaz Abraham Dios, pur ningui gulucuendny laab zec tuby ni gady gúnti duld.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Chi run tuby bniety dzɨɨny, mɨly ni rallbɨ gati raadtibni sino que rcáabni pur dzɨɨny ni baanbɨ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Per guelrac perdón lo Dios quɨt xo iniiti bniety dec riáldbɨ perdónqui pur de ni abaanbɨ, te pur ruteete quɨt tu naniati nez lo Dios. Sino que perdónqui zéedni pur guelreldilaaz Crist ax rgucuend Dios bniety sin duld.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 David chi guniib pur de bniety ni rgucuend Dios sin duld sin quɨt xi baantideb par yálddeb perdónqui,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 laab guniib:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Xíclabaa de ni agulucuend Dios sin duld.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 David quɨt guniitib de diidxré parzí de bniety ni nuu seny ni ruu de bniety Israel, sino que laab guniib de diidxré par irate bniety. Te pur zec ni aguniin, Dios gulucuendny Abraham sin duld pur ni güeldilaazbɨ laany.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ne chi gulucuendny laab sin duld niclɨ gady chúub seny, saa ni ruu de bniety Israel anre, anste chúu Abraham senyqui chi gulucuend Dios laab sin duld.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Deni gulucuendny laab sin duld, chiyru guub senyqui te pur senyqui ná dec agulucuend Dios laab sin duld pur ni güeldilaazbɨny. Ziy xquel ax Abraham ná dad par irate de ni reldilaaz Dios, masquɨ quɨt nuudeb seny ni ruu de bniety Israel, per pur guelreldilaazqui rgucuendny laadeb sin duld.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Ne ziyza Abrahamza ná dad par de bniety ni masquɨ nuudeb senyqui, per zenuudeb guelreldilaaz ni gúp Abraham par cun Dios desde anste ni chúub senyqui.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Chi baany Dios promes cun Abraham ne cun irate de ni reldilaaz Dios zecac laab dec ideedny laadeb guɨchliu zec tuby herency, quɨt baanti Dios promesqui cun Abraham pur baanbɨ irate zec ni rnabee ley sino que pur ni güeldilaazbɨ laany, chiy gulucuendny laab sin duld.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Anre belati izuubzin dec púrzi de ni zenuu ley ná ni icáa herency xte Dios ax aquɨt xi sacti ni reldilaaz bniety laany niclɨza quɨtru xi illiúti promes ni baanny cun Abraham.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Per ziy ax gati ziytiy, te pur ley parzí castigu ná ley, per rut quɨt xi leyti nuu, quɨtti nez par chúu ni inii dec casaclo bniety ley.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Pur ningui, chi baany Dios promes cun Abraham dec ideedny ni guniiny par irate de ni reldilaaz laany zecac Abraham, laany baanny promesqui cun Abraham pur ni güeldilaazbɨ laany ax gati parzíti de ni zenuu ley ná promesqui sino que néza par de ni reldilaaz Dios zec ni güeldilaaz Abraham laany masquɨ quɨt napdeb ley. Ziy xquel ax Abraham ná dad par iratecnɨ.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 (Zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut raipny Abraham: “Liú ná ni gacu dad lo zienguilliú bniety guɨchliu.”) Ziy ná promes ni baany Dios cun Abraham, laany ni rsbánny de bɨnguty ne rniiny pur de ni gady chúuti lo guɨchliuré zecac tuby ni anuu lo guɨchliu.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Masquɨ nanchuu Abraham dec quɨt xo gactib de family, per chi raipy Dios laab ziy, laab güeldilaazbɨ xtiidxny, güeldilaazbɨ dec zac zec ni araipny laab. Ziy xquel ax laab náb dad par irate de ni reldilaaz Dios zecac laab, zecquɨ ni raipny laab chi guniiny: “Squé gacu de family, quesentiand de familroo gacu.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ne casi tuby gayuaa iz nuu Abraham chiy, laab nánbɨ dec abɨngulbɨ ziyza chialbɨ Sara par gacdeb de family, per xíteete quɨt bantioplaaztib sino que guldípacbɨ güeldilaazbɨ ni raipy Dios laab.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Quɨt guuti dxi ninii Abraham bexquɨ quɨt gac zec ni gunii Dios. Sino que laab guldípacbɨ güeldilaazbɨny, ax bdeedbɨ gracyny
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 pur ni bialo güeldilaazbɨ dec Dios napny guelrnabee par gúnny zec ni aguniiny.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Pur ningui gulucuend Dios Abraham zec tuby ni gady gúnti duld.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ne rut rnii dec gulucuend Dios laab zec tuby ni gady gúnti duld pur ni güeldilaazbɨny, gati purzíti Abraham rnii ruy
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 sino que néza pur dunnɨy pur ni aroldilaaznɨ Dios. Ax agulucuendzacny dunnɨ sin duld, laany ni gusbánny Xtadnɨ Jesucrist lo guelguty,
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Xtadnɨ Jesucrist ni guty pur de xtuldnɨ, ne gubíi gubánny stuby ax pur laany ananian nez lo Dios.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.