Romanos 4
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARA
1 Laat nántɨ xa guc cun to xpɨngulnɨ Abraham, laab ni nidoote guub seny ni ruu ira de bniety Israel.
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Belati Abraham niucuendbɨ zec tuby ni gady gúnti duld pur de cos ni baanbɨ ax napbɨ nez nizubyaab laab nez lo bniety per gati nez lo Diosti
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 per ziy lo xquiits Dios rnii: “Pur ni güeldilaaz Abraham Dios, pur ningui gulucuendny laab zec tuby ni gady gúnti duld.”
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Chi run tuby bniety dzɨɨny, mɨly ni rallbɨ gati raadtibni sino que rcáabni pur dzɨɨny ni baanbɨ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Per guelrac perdón lo Dios quɨt xo iniiti bniety dec riáldbɨ perdónqui pur de ni abaanbɨ, te pur ruteete quɨt tu naniati nez lo Dios. Sino que perdónqui zéedni pur guelreldilaaz Crist ax rgucuend Dios bniety sin duld.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 David chi guniib pur de bniety ni rgucuend Dios sin duld sin quɨt xi baantideb par yálddeb perdónqui,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 laab guniib:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Xíclabaa de ni agulucuend Dios sin duld.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 David quɨt guniitib de diidxré parzí de bniety ni nuu seny ni ruu de bniety Israel, sino que laab guniib de diidxré par irate bniety. Te pur zec ni aguniin, Dios gulucuendny Abraham sin duld pur ni güeldilaazbɨ laany.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ne chi gulucuendny laab sin duld niclɨ gady chúub seny, saa ni ruu de bniety Israel anre, anste chúu Abraham senyqui chi gulucuend Dios laab sin duld.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Deni gulucuendny laab sin duld, chiyru guub senyqui te pur senyqui ná dec agulucuend Dios laab sin duld pur ni güeldilaazbɨny. Ziy xquel ax Abraham ná dad par irate de ni reldilaaz Dios, masquɨ quɨt nuudeb seny ni ruu de bniety Israel, per pur guelreldilaazqui rgucuendny laadeb sin duld.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ne ziyza Abrahamza ná dad par de bniety ni masquɨ nuudeb senyqui, per zenuudeb guelreldilaaz ni gúp Abraham par cun Dios desde anste ni chúub senyqui.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Chi baany Dios promes cun Abraham ne cun irate de ni reldilaaz Dios zecac laab dec ideedny laadeb guɨchliu zec tuby herency, quɨt baanti Dios promesqui cun Abraham pur baanbɨ irate zec ni rnabee ley sino que pur ni güeldilaazbɨ laany, chiy gulucuendny laab sin duld.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Anre belati izuubzin dec púrzi de ni zenuu ley ná ni icáa herency xte Dios ax aquɨt xi sacti ni reldilaaz bniety laany niclɨza quɨtru xi illiúti promes ni baanny cun Abraham.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Per ziy ax gati ziytiy, te pur ley parzí castigu ná ley, per rut quɨt xi leyti nuu, quɨtti nez par chúu ni inii dec casaclo bniety ley.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Pur ningui, chi baany Dios promes cun Abraham dec ideedny ni guniiny par irate de ni reldilaaz laany zecac Abraham, laany baanny promesqui cun Abraham pur ni güeldilaazbɨ laany ax gati parzíti de ni zenuu ley ná promesqui sino que néza par de ni reldilaaz Dios zec ni güeldilaaz Abraham laany masquɨ quɨt napdeb ley. Ziy xquel ax Abraham ná dad par iratecnɨ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 (Zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut raipny Abraham: “Liú ná ni gacu dad lo zienguilliú bniety guɨchliu.”) Ziy ná promes ni baany Dios cun Abraham, laany ni rsbánny de bɨnguty ne rniiny pur de ni gady chúuti lo guɨchliuré zecac tuby ni anuu lo guɨchliu.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Masquɨ nanchuu Abraham dec quɨt xo gactib de family, per chi raipy Dios laab ziy, laab güeldilaazbɨ xtiidxny, güeldilaazbɨ dec zac zec ni araipny laab. Ziy xquel ax laab náb dad par irate de ni reldilaaz Dios zecac laab, zecquɨ ni raipny laab chi guniiny: “Squé gacu de family, quesentiand de familroo gacu.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ne casi tuby gayuaa iz nuu Abraham chiy, laab nánbɨ dec abɨngulbɨ ziyza chialbɨ Sara par gacdeb de family, per xíteete quɨt bantioplaaztib sino que guldípacbɨ güeldilaazbɨ ni raipy Dios laab.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Quɨt guuti dxi ninii Abraham bexquɨ quɨt gac zec ni gunii Dios. Sino que laab guldípacbɨ güeldilaazbɨny, ax bdeedbɨ gracyny
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 pur ni bialo güeldilaazbɨ dec Dios napny guelrnabee par gúnny zec ni aguniiny.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Pur ningui gulucuend Dios Abraham zec tuby ni gady gúnti duld.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Ne rut rnii dec gulucuend Dios laab zec tuby ni gady gúnti duld pur ni güeldilaazbɨny, gati purzíti Abraham rnii ruy
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 sino que néza pur dunnɨy pur ni aroldilaaznɨ Dios. Ax agulucuendzacny dunnɨ sin duld, laany ni gusbánny Xtadnɨ Jesucrist lo guelguty,
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Xtadnɨ Jesucrist ni guty pur de xtuldnɨ, ne gubíi gubánny stuby ax pur laany ananian nez lo Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.