Romanos 4

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Laat nántɨ xa guc cun to xpɨngulnɨ Abraham, laab ni nidoote guub seny ni ruu ira de bniety Israel.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Belati Abraham niucuendbɨ zec tuby ni gady gúnti duld pur de cos ni baanbɨ ax napbɨ nez nizubyaab laab nez lo bniety per gati nez lo Diosti
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 per ziy lo xquiits Dios rnii: “Pur ni güeldilaaz Abraham Dios, pur ningui gulucuendny laab zec tuby ni gady gúnti duld.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Chi run tuby bniety dzɨɨny, mɨly ni rallbɨ gati raadtibni sino que rcáabni pur dzɨɨny ni baanbɨ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Per guelrac perdón lo Dios quɨt xo iniiti bniety dec riáldbɨ perdónqui pur de ni abaanbɨ, te pur ruteete quɨt tu naniati nez lo Dios. Sino que perdónqui zéedni pur guelreldilaaz Crist ax rgucuend Dios bniety sin duld.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 David chi guniib pur de bniety ni rgucuend Dios sin duld sin quɨt xi baantideb par yálddeb perdónqui,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 laab guniib:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Xíclabaa de ni agulucuend Dios sin duld.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 David quɨt guniitib de diidxré parzí de bniety ni nuu seny ni ruu de bniety Israel, sino que laab guniib de diidxré par irate bniety. Te pur zec ni aguniin, Dios gulucuendny Abraham sin duld pur ni güeldilaazbɨ laany.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Ne chi gulucuendny laab sin duld niclɨ gady chúub seny, saa ni ruu de bniety Israel anre, anste chúu Abraham senyqui chi gulucuend Dios laab sin duld.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Deni gulucuendny laab sin duld, chiyru guub senyqui te pur senyqui ná dec agulucuend Dios laab sin duld pur ni güeldilaazbɨny. Ziy xquel ax Abraham ná dad par irate de ni reldilaaz Dios, masquɨ quɨt nuudeb seny ni ruu de bniety Israel, per pur guelreldilaazqui rgucuendny laadeb sin duld.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Ne ziyza Abrahamza ná dad par de bniety ni masquɨ nuudeb senyqui, per zenuudeb guelreldilaaz ni gúp Abraham par cun Dios desde anste ni chúub senyqui.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Chi baany Dios promes cun Abraham ne cun irate de ni reldilaaz Dios zecac laab dec ideedny laadeb guɨchliu zec tuby herency, quɨt baanti Dios promesqui cun Abraham pur baanbɨ irate zec ni rnabee ley sino que pur ni güeldilaazbɨ laany, chiy gulucuendny laab sin duld.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Anre belati izuubzin dec púrzi de ni zenuu ley ná ni icáa herency xte Dios ax aquɨt xi sacti ni reldilaaz bniety laany niclɨza quɨtru xi illiúti promes ni baanny cun Abraham.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Per ziy ax gati ziytiy, te pur ley parzí castigu ná ley, per rut quɨt xi leyti nuu, quɨtti nez par chúu ni inii dec casaclo bniety ley.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Pur ningui, chi baany Dios promes cun Abraham dec ideedny ni guniiny par irate de ni reldilaaz laany zecac Abraham, laany baanny promesqui cun Abraham pur ni güeldilaazbɨ laany ax gati parzíti de ni zenuu ley ná promesqui sino que néza par de ni reldilaaz Dios zec ni güeldilaaz Abraham laany masquɨ quɨt napdeb ley. Ziy xquel ax Abraham ná dad par iratecnɨ.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 (Zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut raipny Abraham: “Liú ná ni gacu dad lo zienguilliú bniety guɨchliu.”) Ziy ná promes ni baany Dios cun Abraham, laany ni rsbánny de bɨnguty ne rniiny pur de ni gady chúuti lo guɨchliuré zecac tuby ni anuu lo guɨchliu.
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Masquɨ nanchuu Abraham dec quɨt xo gactib de family, per chi raipy Dios laab ziy, laab güeldilaazbɨ xtiidxny, güeldilaazbɨ dec zac zec ni araipny laab. Ziy xquel ax laab náb dad par irate de ni reldilaaz Dios zecac laab, zecquɨ ni raipny laab chi guniiny: “Squé gacu de family, quesentiand de familroo gacu.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Ne casi tuby gayuaa iz nuu Abraham chiy, laab nánbɨ dec abɨngulbɨ ziyza chialbɨ Sara par gacdeb de family, per xíteete quɨt bantioplaaztib sino que guldípacbɨ güeldilaazbɨ ni raipy Dios laab.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Quɨt guuti dxi ninii Abraham bexquɨ quɨt gac zec ni gunii Dios. Sino que laab guldípacbɨ güeldilaazbɨny, ax bdeedbɨ gracyny
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 pur ni bialo güeldilaazbɨ dec Dios napny guelrnabee par gúnny zec ni aguniiny.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Pur ningui gulucuend Dios Abraham zec tuby ni gady gúnti duld.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Ne rut rnii dec gulucuend Dios laab zec tuby ni gady gúnti duld pur ni güeldilaazbɨny, gati purzíti Abraham rnii ruy
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 sino que néza pur dunnɨy pur ni aroldilaaznɨ Dios. Ax agulucuendzacny dunnɨ sin duld, laany ni gusbánny Xtadnɨ Jesucrist lo guelguty,
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Xtadnɨ Jesucrist ni guty pur de xtuldnɨ, ne gubíi gubánny stuby ax pur laany ananian nez lo Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.