Lucas 15
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Irate de cobrador xte impuest ne cun de bɨny ni quɨt nabány zec ni rnabee ley ni zenuu de bniety Israel, güebiideb rut zuguaa Jesús par guindiagdeb ni rniiny.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Pur ningui, de fariseu cun de maistrɨ ni nán ley rniyádeb laany, rniideb:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Chiy bené Jesús laadeb cuendré:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —Belati tubytɨ napbɨ tuby gayuaa llíily ax itiiunbɨ tubymɨ, ¿tatix quɨt isáanbɨ dzɨ noventa y nuevmɨ lo guiix par chatíilybɨ llíily ni gunity axtisy idxialbɨm?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ne chi abdxialbɨm ax rzaclaazbɨ izubllalliibmɨ.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Chiy chi idzɨnbɨ lizbɨ, ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulzaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala llíily xtena ni gunity.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy mazru nuu guelrzaclaaz llayabaa pur tuby bɨnduld ni yialaaz pur de xtuldni que pur noventa y nuev bniety zaac ni quɨt rquiinti ichu xgab.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ne ziyza belati tuby gunaa ni nap tsɨ mɨly de plat chiy itiiunbɨ tubyni, ¿tatix quɨt icuaguib bal ax ilduubbɨ laniuu caguíilgabni zacruga axtquɨ idxialbɨni?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ne chi abdxialbɨni ax ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulsaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala mɨly ni btiiuna.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy nuu guelrzaclaaz rut rbez de ánglɨ xte Dios pur tuby bɨnduld ni rialaaz pur de xtuldni.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ziyza gunii Jesús:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Chiy ni ná mazru bniiny raipy laab: “Pap, danébiu herency ni riálda.” Chiy xtadbɨ gudiizbɨ de guelnazaac xtenbɨ lo iroptedeb.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Duudxzi guc ni cuáadeb herency ni riálddeb, llingaanbɨ ni ná mazru bniiny btóogacbɨ irate de herency ni biáldbɨ. Ax cun mɨlyqui zégacbɨ zit, rut güeganxlieezipacbɨ gaxt irate xmɨlbɨ pur ni baanbɨ zectisy ni bdedgan laab.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Per chi bra xmɨlbɨ, chiy guu tuby gubiny nez rut nuub, ax guzulo banlieedxbɨ ni iquiinbɨ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Chiyru güetíilybɨ dzɨɨny liz tuby de bniety nezqui. Ax bxiaald bnietqui laab chagapbɨ de cuch lo guiix.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 De tant ni rldiaanbɨ ójla laab xo iquiinbɨ ni ro de cuch, per quɨt tu bdeedti ni iquiinbɨ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Chiyru baanbɨ xgab nab: “¡Liz xtada zienzi de mos nuu ne axt runsobrɨ ni iquiindeb, ne nare nezré agatia pur guelrldiaan!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Anre azaa yaicquia liz xtada ax gapiab: Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu. Gulucuendbiu nare zec tuby xmosbiu.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Chiyru biunezbɨ biecquibɨ liz xtadbɨ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Chiyru raipbɨ xtadbɨ: “Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu. Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per xtadbɨ as raipbɨ de xmosbɨ: “Gueeldzi gulchacáa de lady zaac gulguacu lliinia, chiy gulduuza tuby aniy xcuanaab ne gulcuaa sabád niib.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Chiyru gulchacáa bserr ni mazru ndiio ax gultinmɨ par iquiinnɨm te idxannɨ tuby laní.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Te pur par nare aguty llingaana, ne anre agubíi gubánybɨ stuby. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.” Ax guzulo cayunacdeb laníqui.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Lalzi nuudeb ziy, llingangulob zeczi nuub lo guiix. Parzi deni zedzɨngaxbɨ lizbɨ, chi bindiagbɨ rac muisquɨ xte ni cayáadeb,
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 chiy gurɨdxbɨ tuby de mos ni nuu lizbɨ ax gunabdiidxbɨ xi cosqui cayac lizbɨ.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Chiy raipy mosqui laab: “Ady pur bíaad betsu ax gunabee xtadu guty bserr ni mazru ndiio pur nadaanquɨb bíaadbɨ.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Per llingangulobqui quesentiand bdxiichbɨ parzi quɨt nátib yiiub ax bdiia xtadbɨ par güeganlas lob yiiub.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Chiy raipbɨ xtadbɨ: “Laabiu nánbiu beld iz aguc cayuna dzɨɨny cun laabiu ne gady chúuti dxi isacluaa laabiu ne, ¿gúclesa bnɨɨdxbiu naa masiuza tuby chiveen par gúna tuby laní cun de xmiguaa?
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Per anre ni bíaad llingaanbiuré, ni güegaany perdid xmɨlbiu cun de gunaadxab ax purlesa ning gunabeebiu guty bserr ni mazru ndiio.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Chiyru raipy xtadbɨ laab: “Llingaana, liú llillite zuguaníaa liú ne irate ni napa ná xixtenu.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Per anre nápac par gac tuby laní ne izaclaaznɨ te pur betsu par nare aldi gutybɨ ne anre agubíi gubánybɨ. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.