Lucas 15

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Irate de cobrador xte impuest ne cun de bɨny ni quɨt nabány zec ni rnabee ley ni zenuu de bniety Israel, güebiideb rut zuguaa Jesús par guindiagdeb ni rniiny.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pur ningui, de fariseu cun de maistrɨ ni nán ley rniyádeb laany, rniideb:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Chiy bené Jesús laadeb cuendré:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 —Belati tubytɨ napbɨ tuby gayuaa llíily ax itiiunbɨ tubymɨ, ¿tatix quɨt isáanbɨ dzɨ noventa y nuevmɨ lo guiix par chatíilybɨ llíily ni gunity axtisy idxialbɨm?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Ne chi abdxialbɨm ax rzaclaazbɨ izubllalliibmɨ.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 Chiy chi idzɨnbɨ lizbɨ, ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulzaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala llíily xtena ni gunity.”
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy mazru nuu guelrzaclaaz llayabaa pur tuby bɨnduld ni yialaaz pur de xtuldni que pur noventa y nuev bniety zaac ni quɨt rquiinti ichu xgab.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ne ziyza belati tuby gunaa ni nap tsɨ mɨly de plat chiy itiiunbɨ tubyni, ¿tatix quɨt icuaguib bal ax ilduubbɨ laniuu caguíilgabni zacruga axtquɨ idxialbɨni?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Ne chi abdxialbɨni ax ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulsaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala mɨly ni btiiuna.”
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy nuu guelrzaclaaz rut rbez de ánglɨ xte Dios pur tuby bɨnduld ni rialaaz pur de xtuldni.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ziyza gunii Jesús:
11 E disse:
12 Chiy ni ná mazru bniiny raipy laab: “Pap, danébiu herency ni riálda.” Chiy xtadbɨ gudiizbɨ de guelnazaac xtenbɨ lo iroptedeb.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 Duudxzi guc ni cuáadeb herency ni riálddeb, llingaanbɨ ni ná mazru bniiny btóogacbɨ irate de herency ni biáldbɨ. Ax cun mɨlyqui zégacbɨ zit, rut güeganxlieezipacbɨ gaxt irate xmɨlbɨ pur ni baanbɨ zectisy ni bdedgan laab.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Per chi bra xmɨlbɨ, chiy guu tuby gubiny nez rut nuub, ax guzulo banlieedxbɨ ni iquiinbɨ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Chiyru güetíilybɨ dzɨɨny liz tuby de bniety nezqui. Ax bxiaald bnietqui laab chagapbɨ de cuch lo guiix.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 De tant ni rldiaanbɨ ójla laab xo iquiinbɨ ni ro de cuch, per quɨt tu bdeedti ni iquiinbɨ.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Chiyru baanbɨ xgab nab: “¡Liz xtada zienzi de mos nuu ne axt runsobrɨ ni iquiindeb, ne nare nezré agatia pur guelrldiaan!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Anre azaa yaicquia liz xtada ax gapiab: Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu. Gulucuendbiu nare zec tuby xmosbiu.”
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Chiyru biunezbɨ biecquibɨ liz xtadbɨ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Chiyru raipbɨ xtadbɨ: “Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu. Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per xtadbɨ as raipbɨ de xmosbɨ: “Gueeldzi gulchacáa de lady zaac gulguacu lliinia, chiy gulduuza tuby aniy xcuanaab ne gulcuaa sabád niib.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Chiyru gulchacáa bserr ni mazru ndiio ax gultinmɨ par iquiinnɨm te idxannɨ tuby laní.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Te pur par nare aguty llingaana, ne anre agubíi gubánybɨ stuby. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.” Ax guzulo cayunacdeb laníqui.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 ’Lalzi nuudeb ziy, llingangulob zeczi nuub lo guiix. Parzi deni zedzɨngaxbɨ lizbɨ, chi bindiagbɨ rac muisquɨ xte ni cayáadeb,
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 chiy gurɨdxbɨ tuby de mos ni nuu lizbɨ ax gunabdiidxbɨ xi cosqui cayac lizbɨ.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chiy raipy mosqui laab: “Ady pur bíaad betsu ax gunabee xtadu guty bserr ni mazru ndiio pur nadaanquɨb bíaadbɨ.”
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Per llingangulobqui quesentiand bdxiichbɨ parzi quɨt nátib yiiub ax bdiia xtadbɨ par güeganlas lob yiiub.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Chiy raipbɨ xtadbɨ: “Laabiu nánbiu beld iz aguc cayuna dzɨɨny cun laabiu ne gady chúuti dxi isacluaa laabiu ne, ¿gúclesa bnɨɨdxbiu naa masiuza tuby chiveen par gúna tuby laní cun de xmiguaa?
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Per anre ni bíaad llingaanbiuré, ni güegaany perdid xmɨlbiu cun de gunaadxab ax purlesa ning gunabeebiu guty bserr ni mazru ndiio.”
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Chiyru raipy xtadbɨ laab: “Llingaana, liú llillite zuguaníaa liú ne irate ni napa ná xixtenu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Per anre nápac par gac tuby laní ne izaclaaznɨ te pur betsu par nare aldi gutybɨ ne anre agubíi gubánybɨ. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.