Lucas 15
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NAA
1 Irate de cobrador xte impuest ne cun de bɨny ni quɨt nabány zec ni rnabee ley ni zenuu de bniety Israel, güebiideb rut zuguaa Jesús par guindiagdeb ni rniiny.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pur ningui, de fariseu cun de maistrɨ ni nán ley rniyádeb laany, rniideb:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Chiy bené Jesús laadeb cuendré:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Belati tubytɨ napbɨ tuby gayuaa llíily ax itiiunbɨ tubymɨ, ¿tatix quɨt isáanbɨ dzɨ noventa y nuevmɨ lo guiix par chatíilybɨ llíily ni gunity axtisy idxialbɨm?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ne chi abdxialbɨm ax rzaclaazbɨ izubllalliibmɨ.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Chiy chi idzɨnbɨ lizbɨ, ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulzaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala llíily xtena ni gunity.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy mazru nuu guelrzaclaaz llayabaa pur tuby bɨnduld ni yialaaz pur de xtuldni que pur noventa y nuev bniety zaac ni quɨt rquiinti ichu xgab.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ne ziyza belati tuby gunaa ni nap tsɨ mɨly de plat chiy itiiunbɨ tubyni, ¿tatix quɨt icuaguib bal ax ilduubbɨ laniuu caguíilgabni zacruga axtquɨ idxialbɨni?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ne chi abdxialbɨni ax ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulsaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala mɨly ni btiiuna.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy nuu guelrzaclaaz rut rbez de ánglɨ xte Dios pur tuby bɨnduld ni rialaaz pur de xtuldni.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ziyza gunii Jesús:
11 Jesus continuou:
12 Chiy ni ná mazru bniiny raipy laab: “Pap, danébiu herency ni riálda.” Chiy xtadbɨ gudiizbɨ de guelnazaac xtenbɨ lo iroptedeb.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Duudxzi guc ni cuáadeb herency ni riálddeb, llingaanbɨ ni ná mazru bniiny btóogacbɨ irate de herency ni biáldbɨ. Ax cun mɨlyqui zégacbɨ zit, rut güeganxlieezipacbɨ gaxt irate xmɨlbɨ pur ni baanbɨ zectisy ni bdedgan laab.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Per chi bra xmɨlbɨ, chiy guu tuby gubiny nez rut nuub, ax guzulo banlieedxbɨ ni iquiinbɨ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Chiyru güetíilybɨ dzɨɨny liz tuby de bniety nezqui. Ax bxiaald bnietqui laab chagapbɨ de cuch lo guiix.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 De tant ni rldiaanbɨ ójla laab xo iquiinbɨ ni ro de cuch, per quɨt tu bdeedti ni iquiinbɨ.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Chiyru baanbɨ xgab nab: “¡Liz xtada zienzi de mos nuu ne axt runsobrɨ ni iquiindeb, ne nare nezré agatia pur guelrldiaan!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Anre azaa yaicquia liz xtada ax gapiab: Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu. Gulucuendbiu nare zec tuby xmosbiu.”
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Chiyru biunezbɨ biecquibɨ liz xtadbɨ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Chiyru raipbɨ xtadbɨ: “Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu. Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Per xtadbɨ as raipbɨ de xmosbɨ: “Gueeldzi gulchacáa de lady zaac gulguacu lliinia, chiy gulduuza tuby aniy xcuanaab ne gulcuaa sabád niib.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Chiyru gulchacáa bserr ni mazru ndiio ax gultinmɨ par iquiinnɨm te idxannɨ tuby laní.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Te pur par nare aguty llingaana, ne anre agubíi gubánybɨ stuby. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.” Ax guzulo cayunacdeb laníqui.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Lalzi nuudeb ziy, llingangulob zeczi nuub lo guiix. Parzi deni zedzɨngaxbɨ lizbɨ, chi bindiagbɨ rac muisquɨ xte ni cayáadeb,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 chiy gurɨdxbɨ tuby de mos ni nuu lizbɨ ax gunabdiidxbɨ xi cosqui cayac lizbɨ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Chiy raipy mosqui laab: “Ady pur bíaad betsu ax gunabee xtadu guty bserr ni mazru ndiio pur nadaanquɨb bíaadbɨ.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Per llingangulobqui quesentiand bdxiichbɨ parzi quɨt nátib yiiub ax bdiia xtadbɨ par güeganlas lob yiiub.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Chiy raipbɨ xtadbɨ: “Laabiu nánbiu beld iz aguc cayuna dzɨɨny cun laabiu ne gady chúuti dxi isacluaa laabiu ne, ¿gúclesa bnɨɨdxbiu naa masiuza tuby chiveen par gúna tuby laní cun de xmiguaa?
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Per anre ni bíaad llingaanbiuré, ni güegaany perdid xmɨlbiu cun de gunaadxab ax purlesa ning gunabeebiu guty bserr ni mazru ndiio.”
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Chiyru raipy xtadbɨ laab: “Llingaana, liú llillite zuguaníaa liú ne irate ni napa ná xixtenu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Per anre nápac par gac tuby laní ne izaclaaznɨ te pur betsu par nare aldi gutybɨ ne anre agubíi gubánybɨ. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.