Lucas 15
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARA
1 Irate de cobrador xte impuest ne cun de bɨny ni quɨt nabány zec ni rnabee ley ni zenuu de bniety Israel, güebiideb rut zuguaa Jesús par guindiagdeb ni rniiny.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pur ningui, de fariseu cun de maistrɨ ni nán ley rniyádeb laany, rniideb:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Chiy bené Jesús laadeb cuendré:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Belati tubytɨ napbɨ tuby gayuaa llíily ax itiiunbɨ tubymɨ, ¿tatix quɨt isáanbɨ dzɨ noventa y nuevmɨ lo guiix par chatíilybɨ llíily ni gunity axtisy idxialbɨm?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ne chi abdxialbɨm ax rzaclaazbɨ izubllalliibmɨ.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Chiy chi idzɨnbɨ lizbɨ, ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulzaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala llíily xtena ni gunity.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy mazru nuu guelrzaclaaz llayabaa pur tuby bɨnduld ni yialaaz pur de xtuldni que pur noventa y nuev bniety zaac ni quɨt rquiinti ichu xgab.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Ne ziyza belati tuby gunaa ni nap tsɨ mɨly de plat chiy itiiunbɨ tubyni, ¿tatix quɨt icuaguib bal ax ilduubbɨ laniuu caguíilgabni zacruga axtquɨ idxialbɨni?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ne chi abdxialbɨni ax ichasaab de xmigubɨ cun de xvecinbɨ ax gaipbɨ laadeb: “Gulsaclaaz zec ni rzaclaaza te pur abdxiala mɨly ni btiiuna.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Anre rniia laat dec ziytiziaczaquɨy nuu guelrzaclaaz rut rbez de ánglɨ xte Dios pur tuby bɨnduld ni rialaaz pur de xtuldni.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ziyza gunii Jesús:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Chiy ni ná mazru bniiny raipy laab: “Pap, danébiu herency ni riálda.” Chiy xtadbɨ gudiizbɨ de guelnazaac xtenbɨ lo iroptedeb.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Duudxzi guc ni cuáadeb herency ni riálddeb, llingaanbɨ ni ná mazru bniiny btóogacbɨ irate de herency ni biáldbɨ. Ax cun mɨlyqui zégacbɨ zit, rut güeganxlieezipacbɨ gaxt irate xmɨlbɨ pur ni baanbɨ zectisy ni bdedgan laab.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Per chi bra xmɨlbɨ, chiy guu tuby gubiny nez rut nuub, ax guzulo banlieedxbɨ ni iquiinbɨ.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Chiyru güetíilybɨ dzɨɨny liz tuby de bniety nezqui. Ax bxiaald bnietqui laab chagapbɨ de cuch lo guiix.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 De tant ni rldiaanbɨ ójla laab xo iquiinbɨ ni ro de cuch, per quɨt tu bdeedti ni iquiinbɨ.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Chiyru baanbɨ xgab nab: “¡Liz xtada zienzi de mos nuu ne axt runsobrɨ ni iquiindeb, ne nare nezré agatia pur guelrldiaan!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Anre azaa yaicquia liz xtada ax gapiab: Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu. Gulucuendbiu nare zec tuby xmosbiu.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Chiyru biunezbɨ biecquibɨ liz xtadbɨ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Chiyru raipbɨ xtadbɨ: “Xtada, absacluaa Dios ne absaclozaca laabiu. Quɨtru riáldti iniibiu nare lliinbiu.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Per xtadbɨ as raipbɨ de xmosbɨ: “Gueeldzi gulchacáa de lady zaac gulguacu lliinia, chiy gulduuza tuby aniy xcuanaab ne gulcuaa sabád niib.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Chiyru gulchacáa bserr ni mazru ndiio ax gultinmɨ par iquiinnɨm te idxannɨ tuby laní.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Te pur par nare aguty llingaana, ne anre agubíi gubánybɨ stuby. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.” Ax guzulo cayunacdeb laníqui.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Lalzi nuudeb ziy, llingangulob zeczi nuub lo guiix. Parzi deni zedzɨngaxbɨ lizbɨ, chi bindiagbɨ rac muisquɨ xte ni cayáadeb,
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 chiy gurɨdxbɨ tuby de mos ni nuu lizbɨ ax gunabdiidxbɨ xi cosqui cayac lizbɨ.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Chiy raipy mosqui laab: “Ady pur bíaad betsu ax gunabee xtadu guty bserr ni mazru ndiio pur nadaanquɨb bíaadbɨ.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Per llingangulobqui quesentiand bdxiichbɨ parzi quɨt nátib yiiub ax bdiia xtadbɨ par güeganlas lob yiiub.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Chiy raipbɨ xtadbɨ: “Laabiu nánbiu beld iz aguc cayuna dzɨɨny cun laabiu ne gady chúuti dxi isacluaa laabiu ne, ¿gúclesa bnɨɨdxbiu naa masiuza tuby chiveen par gúna tuby laní cun de xmiguaa?
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Per anre ni bíaad llingaanbiuré, ni güegaany perdid xmɨlbiu cun de gunaadxab ax purlesa ning gunabeebiu guty bserr ni mazru ndiio.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Chiyru raipy xtadbɨ laab: “Llingaana, liú llillite zuguaníaa liú ne irate ni napa ná xixtenu.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Per anre nápac par gac tuby laní ne izaclaaznɨ te pur betsu par nare aldi gutybɨ ne anre agubíi gubánybɨ. Agunitbɨ ne anre abdxialnɨb.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.