Atos 7
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Chiy bxoz ni rnabee lo de bxoz gunabdiidxbɨ Xteb:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Xteb ax cuaibbɨ:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ax raipy Dios laab: “Bsáan ladxu cun irate xfamiliu. Quegüe lo liu ni iliuua liú.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Chiy Abraham bdiiab ladx de bɨny Caldeos, ax güeldezbɨ guɨdx Harán. Deni guty xtadbɨ, ax bedné Dios Abraham lo guɨchliuré rut rbezguibtɨ axt hórandxire.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Per chi bdzɨnbɨ quɨtga xi bsiáldti Dios laab, niclɨ tuby ldaa rut su niib quɨtga bsiáldtiny laab. Per guniicny ideedny laab guɨchliuc. Chiy chi agutybɨ ax anány xte de lliinbɨ, masquɨ chi guniiny ziy niclɨ gady chúu de lliin Abraham.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Ne raipza Dios Abraham dec irate de ni zéed lo xfamilbɨ, zeldezdeb zec bniety zít stuby naciony rut gacdeb esclav, ne teeddeb guelzii zecti tap gayuaa iz.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Per ziyza raipy Dios Abraham: “Nare gúna castigu de ni gún laadeb esclav. Chiyru idiiadeb ruy ax itodeb nare ruré.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ne deni guniné Dios to Abraham biian diidx dec chúub seny cun irateru de bniety nguiu. Pur ningui, chi gul llingaanbɨ Isaac, guluub senyqui Isaac, chi gucbɨ tuxman. Ziygac baany Isaac cun llingaanbɨ Jacob. Ne Jacob ziygac bannéb irate tsɨbtiop llingaanbɨ de ni guc de bɨngul gulal xte Israel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’De llingaan Jacob de ni guc de to xpɨngul gulalnɨ, laadeb gucnalaazdeb cun betsdeb Gusé. Ax btóodeb laab lo ni zéne laab par Egipto. Per Dios quɨt gulelaaztiny Gusé.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Laany gucnény laab lo irate de guelzii ni gudeedbɨ. Bguaadny laab guelnán ne gucnézacny laab par bcaaz Faraón rey xte Egipto laab. Chiy rey Faraón bcuabeeb Gusé par gucbɨ gobernador xte Egipto ne gunabeezacbɨ irate de xixten reyqui.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Chi guu tuby gubiny iduibte lo naciony xte Egipto ne nez Canaán, de to xpɨngul gulalnɨ bdxun ni iquiindeb.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Per chi gúp Jacob rson dec nuu trigu nez Egipto, bxiaaldbɨ de llingaanbɨ ruy, de bniety ni guc de xpɨngul gulalnɨ. Chiy güedeb Egipto.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ni rac tiop güelt ni güedeb, Gusé gudixteeb dec betsdeb rac. Chiy gucbee rey xte Egipto tú de rac xfamily Gusé.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Chiyru bxiaald Gusé rson dec chia xtadbɨ Jacob cun irate de xfamilbɨ par chaldezdeb Egipto. Laadeb nádeb setenta y cincu bniety.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ziy xquel guc güeldez Jacob Egipto. Ruy gutybɨ ne ruyza guty de to xpɨngul gulalnɨ.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Zéru dxi ax güenédeb de dzɨt xte de to xpɨngulnɨ par guɨdx ni lá Siquem par bgaatsdeni láani baa ni guzii to Abraham lo de llingaan Hamor láani guɨdx Siquem.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’Chi bdzɨngax dxi ni gac zec ni raipy Dios to Abraham, quesentiand zieny bniety Israel abdal Egipto.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ne Egipto guzulo rnabee stuby rey ni quɨt bambeeti Gusé.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Reyré guzulo rteedbɨ de to xpɨngul gulalnɨ guelzii. Gunabeeb güezáalddeb de nguiueen ni teste gul lo gueeu Nilo par gatydeby.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ne tiampqui gul Moisés, tuby bdoo ni mazru bdxalaaz Dios. Chon búiutisy btiio xtadby cun xnanby laaby lizdeb.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Chi bdzɨny dxi ni gulelaazdeb bdooqui, lagac llindxaap rey xte Egipto cuáa laaby ax btiiob laaby zecpac lliinbɨ.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Moisés bseedbɨ irate ni nán de bniety Egipto, ne sac de ni guniib ne de ni baanbɨ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Chi guu Moisés cuarent iz, baanbɨ xgab chatixlob de saa bniety Israelbɨ.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ne deni gunáb tuby bniety Egipto cataazbɨ tuby bniety Israel, Moisés gucnéb bniety Israelqui, gudinxúb bniety Egiptoqui.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Moisés baanbɨ xgab dec ziy xquel niacbee de bniety Israel dec pur laab niacné Dios laadeb, per laadeb quɨt gucbeetideb.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Chi bragueel stuby dxi, Moisés güedxialbɨ tiop de bniety Israel cadilddeb, ne rcaazbɨ nildasaab laadeb ax guniib: “¿Xínii rdildtɨ ne saagactɨ rac?”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Chiy ni cataaz lagac saani blayaab Moisés ax guniib: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Ta rcaazu quinxú nare zec ni gudinxú bniety Egipto nay?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Chi bindiag Moisés ziy, blluuinbɨ, zégacbɨ nez Madián. Ruy güeldezbɨ zec bniety zít, ax bichnaab ne guu tiop llingaanbɨ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Chi gudeed cuarent iz, ax bliulo tuby ánglɨ xte Dios lo Moisés nez nii dany ni lá Sinaí, llaa tuby yag ni cayaaicqui, nez rut ná púrpac yiubiz rut quɨt tu rbezti.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Moisés bdxalob chi gunáb balqui. Ne chi zebigaxbɨ par iguiazaacbɨy, bindiagbɨ rsee Dios, raipny laab:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Nare naa Dios xte de to xpɨngulu Abraham, Isaac ne Jacob.” Chiy Moisés guzulo racdxaaichbɨ pur rdxibbɨ ax quɨtru rialltib íguiab yagqui.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Chiy raipy Dios laab: “Gulée de xcurachu niiu, te pur nadá ná rut zuguoo.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nare abguiazaaca xa xquel cadeed de xpɨnnia guelzii nez Egipto. Abindiaga de guelruun xtendeb. Pur ningui biata par gacníadeb. Quedaa an te ixiaalda liú Egipto.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Ax masquɨ gulo quɨt nizigueldti de bniety Israel niun cuend xtiidx Moisés, sino que raipdeb laab: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?” Per pur ánglɨ ni bliulo lob llaa yag ni cayaaicqui, Dios bdeed laab guelrnabee ax bxiaaldny laab par gacnéb idiiadeb Egipto.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Chiy Moisés ná ni gucné par bdiia de to xpɨngulnɨ Egipto, ne baanzacbɨ de milagrɨ nez Egipto, ne nez lo nisdoo ni lá Nisdoo Xnia, ziyza baanzacbɨ de milagrɨ iduibte cuarent iz ni cuandzadeb nez lo yiubiz.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Ne lagac Moisésre gudixtee lo de bniety Israel raipbɨ laadeb: “Lagac lo saat cuecá Dios tuby profet zec ni gulecány nare. Gulcuadiag xtiidx Profetqui.”
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ne deni guzuguané Moisés de to xpɨngul gulalnɨ nez lo yiubiz, laab ná ni guninéb ánglɨ xte Dios quia dany Sinaí, par bteedbɨ xtiidxny lodeb ne de diidxquiy bsannédeb dunnɨ anre.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Per de to xpɨngulnɨ quɨt bcuadiagtideb xtiidx Moisés. Quɨt bcaaztideb ninabeeb laadeb, sino que mazru zenelaazdeb yaicquideb Egipto.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Chiy raipdeb Aarón: “Banchuubiu de dios ni sanɨɨdy lon, te pur quɨt gántin cún Moisés ni gulée dunnɨ Egipto.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Chiy banchuudeb tuby bserr ni niac xtiosdeb. Gudindeb de ladxaa par btodeb bserrqui ne baandeb tuby laní pur ni riechnédeb ni banchuudeb cun naadeb.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Parzi gulelaaz Dios laadeb. Bsaanny btodeb gubidx, bueen ne de balgui xte llayabaa, te pur ziy zéed lo xquiits Dios ni bcuaa de profet rut rnii:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ne belati par nare baantɨ ziy,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Ne chi gulez de to xpɨngulnɨ nez lo yiubiz, gúpdeb tuby carpɨ ni blliú par laadeb zec tuby yudoo rut guchuu de guia xte Ley. Yudooré gucchuuni zec ni gunabee Dios Moisés chi raipy Dios laab gúnbɨni zec ni agunáb.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 De to xpɨngulnɨ gúpdeb yudooré zec tuby herency chi guty Moisés. Deni biian Josué xlat Moisés, ax bednédeb yudooré chi baandeb guerr cun de bɨny Canaán, ne Dios gucné laadeb par baandeb gan lo de bɨnqui par biannédeb de guɨchliuqui. Ziy xquel guc axtquɨ chi bdzɨny dxi ni guzulo rnabee rey David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Dios bcaazny rey David, ax laab rcaazbɨ nizuubbɨ tuby yudoo par laany ni nány Dios xtennɨ, dunnɨ ni nan bniety Israel.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Per güediacá rey Salomón ná ni bzuub yudoo xte Dios,
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 masquɨ Dios quɨt rbeztiny laniudoo ni runchuu bniety zec ni gunii profet gulalqui:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 ’Per laat —raipy Xteb laadeb— quɨt rcaaztit Dios niclɨza quɨt rcuadiagtɨ xtiidxny. Ne zectiziac ni quɨt baanti de to xpɨngultɨ cuend Spíritu Sant, ziytiziacza runtɨ anre.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 ¿Túlesa de profet xte Dios quɨt nidxichné de to xpɨngultɨ? Laadeb axt gudinxúdeb de profet ni gunii dec gueed tuby bniety ni izuub irate xtiidx Dios, ne anre ni beed bnietqui, laat baantɨ entriaguny ne gunabeet gutyny.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Masquɨ cuáat ley lo de ánglɨ xte Dios, per quɨt niuntit zec ni rnii ley.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Chi bindiagdeb de diidxré axtpacza rolaideb tant bdxichnédeb Xteb.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Per de tant ni rbezné Xteb Spíritu Sant, chi bguiaab nez llayabaa, ax bianlob bcháa xte Dios. Ne bianlozacbɨ Jesús zuldíny lad naldí xte Dios.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Chiy gunii Xteb:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Per laadeb chi bindiagdeb ziy ax bchiideb diagdeb, diipguilliú rbɨxtiadeb zenaazdeb Xteb.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Ax guléedeb laab láani guɨdxqui par güetinxúdeb laab cun guia. Ne tuby bíiny ni bdialá Saulo, laab bcualob de xabdeb.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Chiy lalzi ni cacuaadeb guia Xteb, ax gunii Xteb:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Chiyru guzullibbɨ ax diip gurɨxtiab:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.