Atos 7

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chiy bxoz ni rnabee lo de bxoz gunabdiidxbɨ Xteb:
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Xteb ax cuaibbɨ:
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ax raipy Dios laab: “Bsáan ladxu cun irate xfamiliu. Quegüe lo liu ni iliuua liú.”
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Chiy Abraham bdiiab ladx de bɨny Caldeos, ax güeldezbɨ guɨdx Harán. Deni guty xtadbɨ, ax bedné Dios Abraham lo guɨchliuré rut rbezguibtɨ axt hórandxire.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Per chi bdzɨnbɨ quɨtga xi bsiáldti Dios laab, niclɨ tuby ldaa rut su niib quɨtga bsiáldtiny laab. Per guniicny ideedny laab guɨchliuc. Chiy chi agutybɨ ax anány xte de lliinbɨ, masquɨ chi guniiny ziy niclɨ gady chúu de lliin Abraham.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ne raipza Dios Abraham dec irate de ni zéed lo xfamilbɨ, zeldezdeb zec bniety zít stuby naciony rut gacdeb esclav, ne teeddeb guelzii zecti tap gayuaa iz.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Per ziyza raipy Dios Abraham: “Nare gúna castigu de ni gún laadeb esclav. Chiyru idiiadeb ruy ax itodeb nare ruré.”
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Ne deni guniné Dios to Abraham biian diidx dec chúub seny cun irateru de bniety nguiu. Pur ningui, chi gul llingaanbɨ Isaac, guluub senyqui Isaac, chi gucbɨ tuxman. Ziygac baany Isaac cun llingaanbɨ Jacob. Ne Jacob ziygac bannéb irate tsɨbtiop llingaanbɨ de ni guc de bɨngul gulal xte Israel.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 ’De llingaan Jacob de ni guc de to xpɨngul gulalnɨ, laadeb gucnalaazdeb cun betsdeb Gusé. Ax btóodeb laab lo ni zéne laab par Egipto. Per Dios quɨt gulelaaztiny Gusé.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Laany gucnény laab lo irate de guelzii ni gudeedbɨ. Bguaadny laab guelnán ne gucnézacny laab par bcaaz Faraón rey xte Egipto laab. Chiy rey Faraón bcuabeeb Gusé par gucbɨ gobernador xte Egipto ne gunabeezacbɨ irate de xixten reyqui.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Chi guu tuby gubiny iduibte lo naciony xte Egipto ne nez Canaán, de to xpɨngul gulalnɨ bdxun ni iquiindeb.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Per chi gúp Jacob rson dec nuu trigu nez Egipto, bxiaaldbɨ de llingaanbɨ ruy, de bniety ni guc de xpɨngul gulalnɨ. Chiy güedeb Egipto.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ni rac tiop güelt ni güedeb, Gusé gudixteeb dec betsdeb rac. Chiy gucbee rey xte Egipto tú de rac xfamily Gusé.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Chiyru bxiaald Gusé rson dec chia xtadbɨ Jacob cun irate de xfamilbɨ par chaldezdeb Egipto. Laadeb nádeb setenta y cincu bniety.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ziy xquel guc güeldez Jacob Egipto. Ruy gutybɨ ne ruyza guty de to xpɨngul gulalnɨ.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Zéru dxi ax güenédeb de dzɨt xte de to xpɨngulnɨ par guɨdx ni lá Siquem par bgaatsdeni láani baa ni guzii to Abraham lo de llingaan Hamor láani guɨdx Siquem.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 ’Chi bdzɨngax dxi ni gac zec ni raipy Dios to Abraham, quesentiand zieny bniety Israel abdal Egipto.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ne Egipto guzulo rnabee stuby rey ni quɨt bambeeti Gusé.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Reyré guzulo rteedbɨ de to xpɨngul gulalnɨ guelzii. Gunabeeb güezáalddeb de nguiueen ni teste gul lo gueeu Nilo par gatydeby.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Ne tiampqui gul Moisés, tuby bdoo ni mazru bdxalaaz Dios. Chon búiutisy btiio xtadby cun xnanby laaby lizdeb.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Chi bdzɨny dxi ni gulelaazdeb bdooqui, lagac llindxaap rey xte Egipto cuáa laaby ax btiiob laaby zecpac lliinbɨ.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moisés bseedbɨ irate ni nán de bniety Egipto, ne sac de ni guniib ne de ni baanbɨ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Chi guu Moisés cuarent iz, baanbɨ xgab chatixlob de saa bniety Israelbɨ.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ne deni gunáb tuby bniety Egipto cataazbɨ tuby bniety Israel, Moisés gucnéb bniety Israelqui, gudinxúb bniety Egiptoqui.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisés baanbɨ xgab dec ziy xquel niacbee de bniety Israel dec pur laab niacné Dios laadeb, per laadeb quɨt gucbeetideb.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Chi bragueel stuby dxi, Moisés güedxialbɨ tiop de bniety Israel cadilddeb, ne rcaazbɨ nildasaab laadeb ax guniib: “¿Xínii rdildtɨ ne saagactɨ rac?”
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Chiy ni cataaz lagac saani blayaab Moisés ax guniib: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 ¿Ta rcaazu quinxú nare zec ni gudinxú bniety Egipto nay?”
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Chi bindiag Moisés ziy, blluuinbɨ, zégacbɨ nez Madián. Ruy güeldezbɨ zec bniety zít, ax bichnaab ne guu tiop llingaanbɨ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Chi gudeed cuarent iz, ax bliulo tuby ánglɨ xte Dios lo Moisés nez nii dany ni lá Sinaí, llaa tuby yag ni cayaaicqui, nez rut ná púrpac yiubiz rut quɨt tu rbezti.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Moisés bdxalob chi gunáb balqui. Ne chi zebigaxbɨ par iguiazaacbɨy, bindiagbɨ rsee Dios, raipny laab:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 “Nare naa Dios xte de to xpɨngulu Abraham, Isaac ne Jacob.” Chiy Moisés guzulo racdxaaichbɨ pur rdxibbɨ ax quɨtru rialltib íguiab yagqui.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Chiy raipy Dios laab: “Gulée de xcurachu niiu, te pur nadá ná rut zuguoo.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nare abguiazaaca xa xquel cadeed de xpɨnnia guelzii nez Egipto. Abindiaga de guelruun xtendeb. Pur ningui biata par gacníadeb. Quedaa an te ixiaalda liú Egipto.”
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Ax masquɨ gulo quɨt nizigueldti de bniety Israel niun cuend xtiidx Moisés, sino que raipdeb laab: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?” Per pur ánglɨ ni bliulo lob llaa yag ni cayaaicqui, Dios bdeed laab guelrnabee ax bxiaaldny laab par gacnéb idiiadeb Egipto.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Chiy Moisés ná ni gucné par bdiia de to xpɨngulnɨ Egipto, ne baanzacbɨ de milagrɨ nez Egipto, ne nez lo nisdoo ni lá Nisdoo Xnia, ziyza baanzacbɨ de milagrɨ iduibte cuarent iz ni cuandzadeb nez lo yiubiz.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ne lagac Moisésre gudixtee lo de bniety Israel raipbɨ laadeb: “Lagac lo saat cuecá Dios tuby profet zec ni gulecány nare. Gulcuadiag xtiidx Profetqui.”
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ne deni guzuguané Moisés de to xpɨngul gulalnɨ nez lo yiubiz, laab ná ni guninéb ánglɨ xte Dios quia dany Sinaí, par bteedbɨ xtiidxny lodeb ne de diidxquiy bsannédeb dunnɨ anre.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 ’Per de to xpɨngulnɨ quɨt bcuadiagtideb xtiidx Moisés. Quɨt bcaaztideb ninabeeb laadeb, sino que mazru zenelaazdeb yaicquideb Egipto.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Chiy raipdeb Aarón: “Banchuubiu de dios ni sanɨɨdy lon, te pur quɨt gántin cún Moisés ni gulée dunnɨ Egipto.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chiy banchuudeb tuby bserr ni niac xtiosdeb. Gudindeb de ladxaa par btodeb bserrqui ne baandeb tuby laní pur ni riechnédeb ni banchuudeb cun naadeb.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Parzi gulelaaz Dios laadeb. Bsaanny btodeb gubidx, bueen ne de balgui xte llayabaa, te pur ziy zéed lo xquiits Dios ni bcuaa de profet rut rnii:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Ne belati par nare baantɨ ziy,
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 ’Ne chi gulez de to xpɨngulnɨ nez lo yiubiz, gúpdeb tuby carpɨ ni blliú par laadeb zec tuby yudoo rut guchuu de guia xte Ley. Yudooré gucchuuni zec ni gunabee Dios Moisés chi raipy Dios laab gúnbɨni zec ni agunáb.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 De to xpɨngulnɨ gúpdeb yudooré zec tuby herency chi guty Moisés. Deni biian Josué xlat Moisés, ax bednédeb yudooré chi baandeb guerr cun de bɨny Canaán, ne Dios gucné laadeb par baandeb gan lo de bɨnqui par biannédeb de guɨchliuqui. Ziy xquel guc axtquɨ chi bdzɨny dxi ni guzulo rnabee rey David.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Dios bcaazny rey David, ax laab rcaazbɨ nizuubbɨ tuby yudoo par laany ni nány Dios xtennɨ, dunnɨ ni nan bniety Israel.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Per güediacá rey Salomón ná ni bzuub yudoo xte Dios,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 masquɨ Dios quɨt rbeztiny laniudoo ni runchuu bniety zec ni gunii profet gulalqui:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 ’Per laat —raipy Xteb laadeb— quɨt rcaaztit Dios niclɨza quɨt rcuadiagtɨ xtiidxny. Ne zectiziac ni quɨt baanti de to xpɨngultɨ cuend Spíritu Sant, ziytiziacza runtɨ anre.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 ¿Túlesa de profet xte Dios quɨt nidxichné de to xpɨngultɨ? Laadeb axt gudinxúdeb de profet ni gunii dec gueed tuby bniety ni izuub irate xtiidx Dios, ne anre ni beed bnietqui, laat baantɨ entriaguny ne gunabeet gutyny.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Masquɨ cuáat ley lo de ánglɨ xte Dios, per quɨt niuntit zec ni rnii ley.
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Chi bindiagdeb de diidxré axtpacza rolaideb tant bdxichnédeb Xteb.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Per de tant ni rbezné Xteb Spíritu Sant, chi bguiaab nez llayabaa, ax bianlob bcháa xte Dios. Ne bianlozacbɨ Jesús zuldíny lad naldí xte Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Chiy gunii Xteb:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Per laadeb chi bindiagdeb ziy ax bchiideb diagdeb, diipguilliú rbɨxtiadeb zenaazdeb Xteb.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Ax guléedeb laab láani guɨdxqui par güetinxúdeb laab cun guia. Ne tuby bíiny ni bdialá Saulo, laab bcualob de xabdeb.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Chiy lalzi ni cacuaadeb guia Xteb, ax gunii Xteb:
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Chiyru guzullibbɨ ax diip gurɨxtiab:
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.