Atos 7

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chiy bxoz ni rnabee lo de bxoz gunabdiidxbɨ Xteb:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Xteb ax cuaibbɨ:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ax raipy Dios laab: “Bsáan ladxu cun irate xfamiliu. Quegüe lo liu ni iliuua liú.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Chiy Abraham bdiiab ladx de bɨny Caldeos, ax güeldezbɨ guɨdx Harán. Deni guty xtadbɨ, ax bedné Dios Abraham lo guɨchliuré rut rbezguibtɨ axt hórandxire.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Per chi bdzɨnbɨ quɨtga xi bsiáldti Dios laab, niclɨ tuby ldaa rut su niib quɨtga bsiáldtiny laab. Per guniicny ideedny laab guɨchliuc. Chiy chi agutybɨ ax anány xte de lliinbɨ, masquɨ chi guniiny ziy niclɨ gady chúu de lliin Abraham.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ne raipza Dios Abraham dec irate de ni zéed lo xfamilbɨ, zeldezdeb zec bniety zít stuby naciony rut gacdeb esclav, ne teeddeb guelzii zecti tap gayuaa iz.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Per ziyza raipy Dios Abraham: “Nare gúna castigu de ni gún laadeb esclav. Chiyru idiiadeb ruy ax itodeb nare ruré.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ne deni guniné Dios to Abraham biian diidx dec chúub seny cun irateru de bniety nguiu. Pur ningui, chi gul llingaanbɨ Isaac, guluub senyqui Isaac, chi gucbɨ tuxman. Ziygac baany Isaac cun llingaanbɨ Jacob. Ne Jacob ziygac bannéb irate tsɨbtiop llingaanbɨ de ni guc de bɨngul gulal xte Israel.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’De llingaan Jacob de ni guc de to xpɨngul gulalnɨ, laadeb gucnalaazdeb cun betsdeb Gusé. Ax btóodeb laab lo ni zéne laab par Egipto. Per Dios quɨt gulelaaztiny Gusé.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Laany gucnény laab lo irate de guelzii ni gudeedbɨ. Bguaadny laab guelnán ne gucnézacny laab par bcaaz Faraón rey xte Egipto laab. Chiy rey Faraón bcuabeeb Gusé par gucbɨ gobernador xte Egipto ne gunabeezacbɨ irate de xixten reyqui.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Chi guu tuby gubiny iduibte lo naciony xte Egipto ne nez Canaán, de to xpɨngul gulalnɨ bdxun ni iquiindeb.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Per chi gúp Jacob rson dec nuu trigu nez Egipto, bxiaaldbɨ de llingaanbɨ ruy, de bniety ni guc de xpɨngul gulalnɨ. Chiy güedeb Egipto.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ni rac tiop güelt ni güedeb, Gusé gudixteeb dec betsdeb rac. Chiy gucbee rey xte Egipto tú de rac xfamily Gusé.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Chiyru bxiaald Gusé rson dec chia xtadbɨ Jacob cun irate de xfamilbɨ par chaldezdeb Egipto. Laadeb nádeb setenta y cincu bniety.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ziy xquel guc güeldez Jacob Egipto. Ruy gutybɨ ne ruyza guty de to xpɨngul gulalnɨ.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Zéru dxi ax güenédeb de dzɨt xte de to xpɨngulnɨ par guɨdx ni lá Siquem par bgaatsdeni láani baa ni guzii to Abraham lo de llingaan Hamor láani guɨdx Siquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Chi bdzɨngax dxi ni gac zec ni raipy Dios to Abraham, quesentiand zieny bniety Israel abdal Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ne Egipto guzulo rnabee stuby rey ni quɨt bambeeti Gusé.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Reyré guzulo rteedbɨ de to xpɨngul gulalnɨ guelzii. Gunabeeb güezáalddeb de nguiueen ni teste gul lo gueeu Nilo par gatydeby.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ne tiampqui gul Moisés, tuby bdoo ni mazru bdxalaaz Dios. Chon búiutisy btiio xtadby cun xnanby laaby lizdeb.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Chi bdzɨny dxi ni gulelaazdeb bdooqui, lagac llindxaap rey xte Egipto cuáa laaby ax btiiob laaby zecpac lliinbɨ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moisés bseedbɨ irate ni nán de bniety Egipto, ne sac de ni guniib ne de ni baanbɨ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Chi guu Moisés cuarent iz, baanbɨ xgab chatixlob de saa bniety Israelbɨ.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ne deni gunáb tuby bniety Egipto cataazbɨ tuby bniety Israel, Moisés gucnéb bniety Israelqui, gudinxúb bniety Egiptoqui.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisés baanbɨ xgab dec ziy xquel niacbee de bniety Israel dec pur laab niacné Dios laadeb, per laadeb quɨt gucbeetideb.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Chi bragueel stuby dxi, Moisés güedxialbɨ tiop de bniety Israel cadilddeb, ne rcaazbɨ nildasaab laadeb ax guniib: “¿Xínii rdildtɨ ne saagactɨ rac?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Chiy ni cataaz lagac saani blayaab Moisés ax guniib: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Ta rcaazu quinxú nare zec ni gudinxú bniety Egipto nay?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Chi bindiag Moisés ziy, blluuinbɨ, zégacbɨ nez Madián. Ruy güeldezbɨ zec bniety zít, ax bichnaab ne guu tiop llingaanbɨ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Chi gudeed cuarent iz, ax bliulo tuby ánglɨ xte Dios lo Moisés nez nii dany ni lá Sinaí, llaa tuby yag ni cayaaicqui, nez rut ná púrpac yiubiz rut quɨt tu rbezti.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moisés bdxalob chi gunáb balqui. Ne chi zebigaxbɨ par iguiazaacbɨy, bindiagbɨ rsee Dios, raipny laab:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Nare naa Dios xte de to xpɨngulu Abraham, Isaac ne Jacob.” Chiy Moisés guzulo racdxaaichbɨ pur rdxibbɨ ax quɨtru rialltib íguiab yagqui.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Chiy raipy Dios laab: “Gulée de xcurachu niiu, te pur nadá ná rut zuguoo.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nare abguiazaaca xa xquel cadeed de xpɨnnia guelzii nez Egipto. Abindiaga de guelruun xtendeb. Pur ningui biata par gacníadeb. Quedaa an te ixiaalda liú Egipto.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Ax masquɨ gulo quɨt nizigueldti de bniety Israel niun cuend xtiidx Moisés, sino que raipdeb laab: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?” Per pur ánglɨ ni bliulo lob llaa yag ni cayaaicqui, Dios bdeed laab guelrnabee ax bxiaaldny laab par gacnéb idiiadeb Egipto.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Chiy Moisés ná ni gucné par bdiia de to xpɨngulnɨ Egipto, ne baanzacbɨ de milagrɨ nez Egipto, ne nez lo nisdoo ni lá Nisdoo Xnia, ziyza baanzacbɨ de milagrɨ iduibte cuarent iz ni cuandzadeb nez lo yiubiz.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ne lagac Moisésre gudixtee lo de bniety Israel raipbɨ laadeb: “Lagac lo saat cuecá Dios tuby profet zec ni gulecány nare. Gulcuadiag xtiidx Profetqui.”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Ne deni guzuguané Moisés de to xpɨngul gulalnɨ nez lo yiubiz, laab ná ni guninéb ánglɨ xte Dios quia dany Sinaí, par bteedbɨ xtiidxny lodeb ne de diidxquiy bsannédeb dunnɨ anre.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Per de to xpɨngulnɨ quɨt bcuadiagtideb xtiidx Moisés. Quɨt bcaaztideb ninabeeb laadeb, sino que mazru zenelaazdeb yaicquideb Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Chiy raipdeb Aarón: “Banchuubiu de dios ni sanɨɨdy lon, te pur quɨt gántin cún Moisés ni gulée dunnɨ Egipto.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Chiy banchuudeb tuby bserr ni niac xtiosdeb. Gudindeb de ladxaa par btodeb bserrqui ne baandeb tuby laní pur ni riechnédeb ni banchuudeb cun naadeb.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Parzi gulelaaz Dios laadeb. Bsaanny btodeb gubidx, bueen ne de balgui xte llayabaa, te pur ziy zéed lo xquiits Dios ni bcuaa de profet rut rnii:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Ne belati par nare baantɨ ziy,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Ne chi gulez de to xpɨngulnɨ nez lo yiubiz, gúpdeb tuby carpɨ ni blliú par laadeb zec tuby yudoo rut guchuu de guia xte Ley. Yudooré gucchuuni zec ni gunabee Dios Moisés chi raipy Dios laab gúnbɨni zec ni agunáb.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 De to xpɨngulnɨ gúpdeb yudooré zec tuby herency chi guty Moisés. Deni biian Josué xlat Moisés, ax bednédeb yudooré chi baandeb guerr cun de bɨny Canaán, ne Dios gucné laadeb par baandeb gan lo de bɨnqui par biannédeb de guɨchliuqui. Ziy xquel guc axtquɨ chi bdzɨny dxi ni guzulo rnabee rey David.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dios bcaazny rey David, ax laab rcaazbɨ nizuubbɨ tuby yudoo par laany ni nány Dios xtennɨ, dunnɨ ni nan bniety Israel.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Per güediacá rey Salomón ná ni bzuub yudoo xte Dios,
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 masquɨ Dios quɨt rbeztiny laniudoo ni runchuu bniety zec ni gunii profet gulalqui:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Per laat —raipy Xteb laadeb— quɨt rcaaztit Dios niclɨza quɨt rcuadiagtɨ xtiidxny. Ne zectiziac ni quɨt baanti de to xpɨngultɨ cuend Spíritu Sant, ziytiziacza runtɨ anre.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ¿Túlesa de profet xte Dios quɨt nidxichné de to xpɨngultɨ? Laadeb axt gudinxúdeb de profet ni gunii dec gueed tuby bniety ni izuub irate xtiidx Dios, ne anre ni beed bnietqui, laat baantɨ entriaguny ne gunabeet gutyny.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Masquɨ cuáat ley lo de ánglɨ xte Dios, per quɨt niuntit zec ni rnii ley.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Chi bindiagdeb de diidxré axtpacza rolaideb tant bdxichnédeb Xteb.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Per de tant ni rbezné Xteb Spíritu Sant, chi bguiaab nez llayabaa, ax bianlob bcháa xte Dios. Ne bianlozacbɨ Jesús zuldíny lad naldí xte Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Chiy gunii Xteb:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Per laadeb chi bindiagdeb ziy ax bchiideb diagdeb, diipguilliú rbɨxtiadeb zenaazdeb Xteb.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ax guléedeb laab láani guɨdxqui par güetinxúdeb laab cun guia. Ne tuby bíiny ni bdialá Saulo, laab bcualob de xabdeb.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Chiy lalzi ni cacuaadeb guia Xteb, ax gunii Xteb:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Chiyru guzullibbɨ ax diip gurɨxtiab:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.