Atos 7

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Chiy bxoz ni rnabee lo de bxoz gunabdiidxbɨ Xteb:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Xteb ax cuaibbɨ:
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ax raipy Dios laab: “Bsáan ladxu cun irate xfamiliu. Quegüe lo liu ni iliuua liú.”
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Chiy Abraham bdiiab ladx de bɨny Caldeos, ax güeldezbɨ guɨdx Harán. Deni guty xtadbɨ, ax bedné Dios Abraham lo guɨchliuré rut rbezguibtɨ axt hórandxire.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Per chi bdzɨnbɨ quɨtga xi bsiáldti Dios laab, niclɨ tuby ldaa rut su niib quɨtga bsiáldtiny laab. Per guniicny ideedny laab guɨchliuc. Chiy chi agutybɨ ax anány xte de lliinbɨ, masquɨ chi guniiny ziy niclɨ gady chúu de lliin Abraham.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ne raipza Dios Abraham dec irate de ni zéed lo xfamilbɨ, zeldezdeb zec bniety zít stuby naciony rut gacdeb esclav, ne teeddeb guelzii zecti tap gayuaa iz.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Per ziyza raipy Dios Abraham: “Nare gúna castigu de ni gún laadeb esclav. Chiyru idiiadeb ruy ax itodeb nare ruré.”
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ne deni guniné Dios to Abraham biian diidx dec chúub seny cun irateru de bniety nguiu. Pur ningui, chi gul llingaanbɨ Isaac, guluub senyqui Isaac, chi gucbɨ tuxman. Ziygac baany Isaac cun llingaanbɨ Jacob. Ne Jacob ziygac bannéb irate tsɨbtiop llingaanbɨ de ni guc de bɨngul gulal xte Israel.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 ’De llingaan Jacob de ni guc de to xpɨngul gulalnɨ, laadeb gucnalaazdeb cun betsdeb Gusé. Ax btóodeb laab lo ni zéne laab par Egipto. Per Dios quɨt gulelaaztiny Gusé.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Laany gucnény laab lo irate de guelzii ni gudeedbɨ. Bguaadny laab guelnán ne gucnézacny laab par bcaaz Faraón rey xte Egipto laab. Chiy rey Faraón bcuabeeb Gusé par gucbɨ gobernador xte Egipto ne gunabeezacbɨ irate de xixten reyqui.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ’Chi guu tuby gubiny iduibte lo naciony xte Egipto ne nez Canaán, de to xpɨngul gulalnɨ bdxun ni iquiindeb.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Per chi gúp Jacob rson dec nuu trigu nez Egipto, bxiaaldbɨ de llingaanbɨ ruy, de bniety ni guc de xpɨngul gulalnɨ. Chiy güedeb Egipto.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ni rac tiop güelt ni güedeb, Gusé gudixteeb dec betsdeb rac. Chiy gucbee rey xte Egipto tú de rac xfamily Gusé.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Chiyru bxiaald Gusé rson dec chia xtadbɨ Jacob cun irate de xfamilbɨ par chaldezdeb Egipto. Laadeb nádeb setenta y cincu bniety.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ziy xquel guc güeldez Jacob Egipto. Ruy gutybɨ ne ruyza guty de to xpɨngul gulalnɨ.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Zéru dxi ax güenédeb de dzɨt xte de to xpɨngulnɨ par guɨdx ni lá Siquem par bgaatsdeni láani baa ni guzii to Abraham lo de llingaan Hamor láani guɨdx Siquem.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 ’Chi bdzɨngax dxi ni gac zec ni raipy Dios to Abraham, quesentiand zieny bniety Israel abdal Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ne Egipto guzulo rnabee stuby rey ni quɨt bambeeti Gusé.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Reyré guzulo rteedbɨ de to xpɨngul gulalnɨ guelzii. Gunabeeb güezáalddeb de nguiueen ni teste gul lo gueeu Nilo par gatydeby.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Ne tiampqui gul Moisés, tuby bdoo ni mazru bdxalaaz Dios. Chon búiutisy btiio xtadby cun xnanby laaby lizdeb.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Chi bdzɨny dxi ni gulelaazdeb bdooqui, lagac llindxaap rey xte Egipto cuáa laaby ax btiiob laaby zecpac lliinbɨ.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Moisés bseedbɨ irate ni nán de bniety Egipto, ne sac de ni guniib ne de ni baanbɨ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ’Chi guu Moisés cuarent iz, baanbɨ xgab chatixlob de saa bniety Israelbɨ.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ne deni gunáb tuby bniety Egipto cataazbɨ tuby bniety Israel, Moisés gucnéb bniety Israelqui, gudinxúb bniety Egiptoqui.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Moisés baanbɨ xgab dec ziy xquel niacbee de bniety Israel dec pur laab niacné Dios laadeb, per laadeb quɨt gucbeetideb.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Chi bragueel stuby dxi, Moisés güedxialbɨ tiop de bniety Israel cadilddeb, ne rcaazbɨ nildasaab laadeb ax guniib: “¿Xínii rdildtɨ ne saagactɨ rac?”
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Chiy ni cataaz lagac saani blayaab Moisés ax guniib: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Ta rcaazu quinxú nare zec ni gudinxú bniety Egipto nay?”
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Chi bindiag Moisés ziy, blluuinbɨ, zégacbɨ nez Madián. Ruy güeldezbɨ zec bniety zít, ax bichnaab ne guu tiop llingaanbɨ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 ’Chi gudeed cuarent iz, ax bliulo tuby ánglɨ xte Dios lo Moisés nez nii dany ni lá Sinaí, llaa tuby yag ni cayaaicqui, nez rut ná púrpac yiubiz rut quɨt tu rbezti.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Moisés bdxalob chi gunáb balqui. Ne chi zebigaxbɨ par iguiazaacbɨy, bindiagbɨ rsee Dios, raipny laab:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nare naa Dios xte de to xpɨngulu Abraham, Isaac ne Jacob.” Chiy Moisés guzulo racdxaaichbɨ pur rdxibbɨ ax quɨtru rialltib íguiab yagqui.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Chiy raipy Dios laab: “Gulée de xcurachu niiu, te pur nadá ná rut zuguoo.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Nare abguiazaaca xa xquel cadeed de xpɨnnia guelzii nez Egipto. Abindiaga de guelruun xtendeb. Pur ningui biata par gacníadeb. Quedaa an te ixiaalda liú Egipto.”
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ’Ax masquɨ gulo quɨt nizigueldti de bniety Israel niun cuend xtiidx Moisés, sino que raipdeb laab: “¿Tú bnɨɨdx liú guelrnabee par cuxnezu dunnɨ?” Per pur ánglɨ ni bliulo lob llaa yag ni cayaaicqui, Dios bdeed laab guelrnabee ax bxiaaldny laab par gacnéb idiiadeb Egipto.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Chiy Moisés ná ni gucné par bdiia de to xpɨngulnɨ Egipto, ne baanzacbɨ de milagrɨ nez Egipto, ne nez lo nisdoo ni lá Nisdoo Xnia, ziyza baanzacbɨ de milagrɨ iduibte cuarent iz ni cuandzadeb nez lo yiubiz.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Ne lagac Moisésre gudixtee lo de bniety Israel raipbɨ laadeb: “Lagac lo saat cuecá Dios tuby profet zec ni gulecány nare. Gulcuadiag xtiidx Profetqui.”
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ne deni guzuguané Moisés de to xpɨngul gulalnɨ nez lo yiubiz, laab ná ni guninéb ánglɨ xte Dios quia dany Sinaí, par bteedbɨ xtiidxny lodeb ne de diidxquiy bsannédeb dunnɨ anre.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ’Per de to xpɨngulnɨ quɨt bcuadiagtideb xtiidx Moisés. Quɨt bcaaztideb ninabeeb laadeb, sino que mazru zenelaazdeb yaicquideb Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Chiy raipdeb Aarón: “Banchuubiu de dios ni sanɨɨdy lon, te pur quɨt gántin cún Moisés ni gulée dunnɨ Egipto.”
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Chiy banchuudeb tuby bserr ni niac xtiosdeb. Gudindeb de ladxaa par btodeb bserrqui ne baandeb tuby laní pur ni riechnédeb ni banchuudeb cun naadeb.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Parzi gulelaaz Dios laadeb. Bsaanny btodeb gubidx, bueen ne de balgui xte llayabaa, te pur ziy zéed lo xquiits Dios ni bcuaa de profet rut rnii:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ne belati par nare baantɨ ziy,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 ’Ne chi gulez de to xpɨngulnɨ nez lo yiubiz, gúpdeb tuby carpɨ ni blliú par laadeb zec tuby yudoo rut guchuu de guia xte Ley. Yudooré gucchuuni zec ni gunabee Dios Moisés chi raipy Dios laab gúnbɨni zec ni agunáb.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 De to xpɨngulnɨ gúpdeb yudooré zec tuby herency chi guty Moisés. Deni biian Josué xlat Moisés, ax bednédeb yudooré chi baandeb guerr cun de bɨny Canaán, ne Dios gucné laadeb par baandeb gan lo de bɨnqui par biannédeb de guɨchliuqui. Ziy xquel guc axtquɨ chi bdzɨny dxi ni guzulo rnabee rey David.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Dios bcaazny rey David, ax laab rcaazbɨ nizuubbɨ tuby yudoo par laany ni nány Dios xtennɨ, dunnɨ ni nan bniety Israel.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Per güediacá rey Salomón ná ni bzuub yudoo xte Dios,
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 masquɨ Dios quɨt rbeztiny laniudoo ni runchuu bniety zec ni gunii profet gulalqui:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 — ausente —
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 ’Per laat —raipy Xteb laadeb— quɨt rcaaztit Dios niclɨza quɨt rcuadiagtɨ xtiidxny. Ne zectiziac ni quɨt baanti de to xpɨngultɨ cuend Spíritu Sant, ziytiziacza runtɨ anre.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 ¿Túlesa de profet xte Dios quɨt nidxichné de to xpɨngultɨ? Laadeb axt gudinxúdeb de profet ni gunii dec gueed tuby bniety ni izuub irate xtiidx Dios, ne anre ni beed bnietqui, laat baantɨ entriaguny ne gunabeet gutyny.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Masquɨ cuáat ley lo de ánglɨ xte Dios, per quɨt niuntit zec ni rnii ley.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Chi bindiagdeb de diidxré axtpacza rolaideb tant bdxichnédeb Xteb.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Per de tant ni rbezné Xteb Spíritu Sant, chi bguiaab nez llayabaa, ax bianlob bcháa xte Dios. Ne bianlozacbɨ Jesús zuldíny lad naldí xte Dios.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Chiy gunii Xteb:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Per laadeb chi bindiagdeb ziy ax bchiideb diagdeb, diipguilliú rbɨxtiadeb zenaazdeb Xteb.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Ax guléedeb laab láani guɨdxqui par güetinxúdeb laab cun guia. Ne tuby bíiny ni bdialá Saulo, laab bcualob de xabdeb.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Chiy lalzi ni cacuaadeb guia Xteb, ax gunii Xteb:
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Chiyru guzullibbɨ ax diip gurɨxtiab:
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.