Atos 22
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 —De dad bɨngul ne irateruguibtɨ, gulcuadiag guibtɨ ni iniia pur nare.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Chi bindiagdeb rninéb laadeb cun diidx hebreo, mastecru dxidxite biiandeb. Ax güelaaru raipy Pablɨ laadeb:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 —Bniety Israel nare. Nare gula guɨdx Tarso ni ná lo estad xte Cilicia, per Jerusalénre guruua. Chiy maistrɨ Gamaliel bseed nare irate zec ni ná ley xte de to xpɨngul gulalnɨ. Ax dibyquia dibylaaza baania xgab gúna sirvɨ lo Dios, zectiziac laaguibtɨ anre.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Parzi guzunalda de bniety ni reldilaaz Jesucrist, axt gudinxúadeb, ne zeclɨ de gunaa ne de nguiu gunaaza guluua láani lizguiib.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy Israel nán dec didxldíy. Te pur laadeb bnɨɨdxdeb guiits nare par iliuua de saa bniety Israelnɨ ni rnabee láani guɨdx Damasco par chalee quíilia de ni reldilaaz Jesucrist láani guɨdxqui, ax inaazadeb guedníadeb Jerusalén par gacdeb castigu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Per deni nuneza záa ruy, chi zedzɨnia guɨdx Damascoqui zéedti gac laidxi, tuisquɨ desde llayabaa bdiacá tuby bcharoo ni bzieeny iduibte rut zezáa,
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 ax biabba lo guɨchliu. Chiy bindiaga rsee ni gunii nare: “Saulo, Saulo, ¿xínii zunaldu nare?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chiy gunabdiidxa: “¿Tú laabiu, Dad?” Ax cuaibny: “Nareniy Jesús de Nazaret ni zunaldu.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 De bniety ni zeníaqui gunádeb bcháaqui ax bdxibdeb, per quɨt niacbeetideb ni gunii rsee ni guniné nare.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Chiy gunabdiidxany: “¿Xi ná par gúna, Dad?” Chiy gunii Dad Jesucrist nare: “Quegüeste. Güelaa xnezu par guɨdx Damasco. Ruy iniideb liú irate ni ná par gúnu.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ne cun bsáan bcháaqui nare ciagu, ax de bniety ni zeníaqui gunaaz naa, güenédeb nare guɨdx Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ruy rbez tuby bniety nguiu ni run cumplir irate zec ni rnabee ley xte Moisés, laab láb Ananías. Ne irate de bniety Israel ni rbez guɨdx Damascoqui rumbee laab dec xnezquɨny nabánybɨ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananíasqui bedguiaab nare, chiy chi bdzɨnbɨ guniib nare: “Saulo, aibíi yianloo stuby.” Hóracqui gubíi rianluaa, ax gunáab.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Chiy guniib nare: “Dios xte de to xpɨngul gulalnɨ abcuabeeny liú gacbiiu xa rcaazny gac ne inioo ne guindiagu rsee Jesucrist, laany ni runny zec ni riáld.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Te par chagüiuu xtiidxny nez lo irate bɨnguɨchliu, ne güeniuudeb ni agunoo ne ni abindiagu.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Anre, quɨtru xi cueztiu. Güezuldí chiy brubnis, gunaabga lo Dad Jesucrist te isíany liú xte de xtuldu.”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Chi biecquia Jerusalén, guaa laniudoroo güenaaba lo Dios, ax guca zec ni rnixcaald.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Gunáa Dad Jesús, chiy guniiny nare: “Bcualaaz. Gueeldzi bdiia Jerusalénquɨ, te pur quɨt gúntideb cuend ni iniiu pur nare.”
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Chiy raipiany: “Dad, laadeb nándeb dec nare guaa láani irate de yudoo ax gunaaza de bniety ni reldilaaz laabiu, güelduaadeb láani lizguiib, chiy btaazadeb.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ne chi gudinxúdeb Xteb, bniety ni gunii xtiidxbiu, a nare zuguaa ruy, rniia dec güenquɨy gatybɨ, ne axt bcualuaa xab de ni gudinxú laab.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Per Dad Jesús guniiny nare: “Quegüe. Nare ixiaalda liú zit lo de bniety ni quɨt ná bniety Israel.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 De ruytisy bcuadiagdeb ni gunii Pablɨ, chiyru guzulo rbɨxtiadeb:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ne cun güelaa rbɨxtiadeb, chiy rbéedeb xabdeb nez yaa, ne rbéezadeb yiu nez yaa.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ax gunabee comandantqui cuudeb Pablɨ láani cuartel ne gunabeeb itaazdeb Pablɨ te par iziruub xínii rbɨxtia de bɨny contrɨ laab.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Per chi bldiibdeb Pablɨ par itaazdeb laab, laab raipbɨ capitán ni zuguaa ruy:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Chi bindiag capitánqui ziy, ax güetixteeb lo comandant, raipbɨ laab:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Chiyru güe comandantqui rut zuguaa Pablɨ, gunabdiidxbɨ laab:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Chiy raipy comandantqui laab:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Chi bindiag de suldad ni nitaaz Pablɨ dec bniety Roma laab, gubicágacdeb. Axt comandantqui chi gucbeeb dec bniety Roma Pablɨ, bdxibbɨ pur ni gunabeeb bldiibdeb laab.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Chi bragueelqui, comandantqui rcaazpacbɨ gacbeeb xi pur run de bɨny Israel contrɨ Pablɨ. Ax bxaicquibɨ Pablɨ, chiy gunabeeb bdxasaa de bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy. Chiy guléeb Pablɨ bdzɨɨb laab nez lodeb.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.