Atos 22
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NVT
1 —De dad bɨngul ne irateruguibtɨ, gulcuadiag guibtɨ ni iniia pur nare.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Chi bindiagdeb rninéb laadeb cun diidx hebreo, mastecru dxidxite biiandeb. Ax güelaaru raipy Pablɨ laadeb:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Bniety Israel nare. Nare gula guɨdx Tarso ni ná lo estad xte Cilicia, per Jerusalénre guruua. Chiy maistrɨ Gamaliel bseed nare irate zec ni ná ley xte de to xpɨngul gulalnɨ. Ax dibyquia dibylaaza baania xgab gúna sirvɨ lo Dios, zectiziac laaguibtɨ anre.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Parzi guzunalda de bniety ni reldilaaz Jesucrist, axt gudinxúadeb, ne zeclɨ de gunaa ne de nguiu gunaaza guluua láani lizguiib.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy Israel nán dec didxldíy. Te pur laadeb bnɨɨdxdeb guiits nare par iliuua de saa bniety Israelnɨ ni rnabee láani guɨdx Damasco par chalee quíilia de ni reldilaaz Jesucrist láani guɨdxqui, ax inaazadeb guedníadeb Jerusalén par gacdeb castigu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Per deni nuneza záa ruy, chi zedzɨnia guɨdx Damascoqui zéedti gac laidxi, tuisquɨ desde llayabaa bdiacá tuby bcharoo ni bzieeny iduibte rut zezáa,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ax biabba lo guɨchliu. Chiy bindiaga rsee ni gunii nare: “Saulo, Saulo, ¿xínii zunaldu nare?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Chiy gunabdiidxa: “¿Tú laabiu, Dad?” Ax cuaibny: “Nareniy Jesús de Nazaret ni zunaldu.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 De bniety ni zeníaqui gunádeb bcháaqui ax bdxibdeb, per quɨt niacbeetideb ni gunii rsee ni guniné nare.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Chiy gunabdiidxany: “¿Xi ná par gúna, Dad?” Chiy gunii Dad Jesucrist nare: “Quegüeste. Güelaa xnezu par guɨdx Damasco. Ruy iniideb liú irate ni ná par gúnu.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ne cun bsáan bcháaqui nare ciagu, ax de bniety ni zeníaqui gunaaz naa, güenédeb nare guɨdx Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ruy rbez tuby bniety nguiu ni run cumplir irate zec ni rnabee ley xte Moisés, laab láb Ananías. Ne irate de bniety Israel ni rbez guɨdx Damascoqui rumbee laab dec xnezquɨny nabánybɨ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananíasqui bedguiaab nare, chiy chi bdzɨnbɨ guniib nare: “Saulo, aibíi yianloo stuby.” Hóracqui gubíi rianluaa, ax gunáab.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Chiy guniib nare: “Dios xte de to xpɨngul gulalnɨ abcuabeeny liú gacbiiu xa rcaazny gac ne inioo ne guindiagu rsee Jesucrist, laany ni runny zec ni riáld.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Te par chagüiuu xtiidxny nez lo irate bɨnguɨchliu, ne güeniuudeb ni agunoo ne ni abindiagu.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Anre, quɨtru xi cueztiu. Güezuldí chiy brubnis, gunaabga lo Dad Jesucrist te isíany liú xte de xtuldu.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Chi biecquia Jerusalén, guaa laniudoroo güenaaba lo Dios, ax guca zec ni rnixcaald.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Gunáa Dad Jesús, chiy guniiny nare: “Bcualaaz. Gueeldzi bdiia Jerusalénquɨ, te pur quɨt gúntideb cuend ni iniiu pur nare.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Chiy raipiany: “Dad, laadeb nándeb dec nare guaa láani irate de yudoo ax gunaaza de bniety ni reldilaaz laabiu, güelduaadeb láani lizguiib, chiy btaazadeb.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ne chi gudinxúdeb Xteb, bniety ni gunii xtiidxbiu, a nare zuguaa ruy, rniia dec güenquɨy gatybɨ, ne axt bcualuaa xab de ni gudinxú laab.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Per Dad Jesús guniiny nare: “Quegüe. Nare ixiaalda liú zit lo de bniety ni quɨt ná bniety Israel.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 De ruytisy bcuadiagdeb ni gunii Pablɨ, chiyru guzulo rbɨxtiadeb:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ne cun güelaa rbɨxtiadeb, chiy rbéedeb xabdeb nez yaa, ne rbéezadeb yiu nez yaa.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ax gunabee comandantqui cuudeb Pablɨ láani cuartel ne gunabeeb itaazdeb Pablɨ te par iziruub xínii rbɨxtia de bɨny contrɨ laab.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Per chi bldiibdeb Pablɨ par itaazdeb laab, laab raipbɨ capitán ni zuguaa ruy:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Chi bindiag capitánqui ziy, ax güetixteeb lo comandant, raipbɨ laab:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Chiyru güe comandantqui rut zuguaa Pablɨ, gunabdiidxbɨ laab:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Chiy raipy comandantqui laab:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Chi bindiag de suldad ni nitaaz Pablɨ dec bniety Roma laab, gubicágacdeb. Axt comandantqui chi gucbeeb dec bniety Roma Pablɨ, bdxibbɨ pur ni gunabeeb bldiibdeb laab.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Chi bragueelqui, comandantqui rcaazpacbɨ gacbeeb xi pur run de bɨny Israel contrɨ Pablɨ. Ax bxaicquibɨ Pablɨ, chiy gunabeeb bdxasaa de bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy. Chiy guléeb Pablɨ bdzɨɨb laab nez lodeb.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.