Atos 22

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 —De dad bɨngul ne irateruguibtɨ, gulcuadiag guibtɨ ni iniia pur nare.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Chi bindiagdeb rninéb laadeb cun diidx hebreo, mastecru dxidxite biiandeb. Ax güelaaru raipy Pablɨ laadeb:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Bniety Israel nare. Nare gula guɨdx Tarso ni ná lo estad xte Cilicia, per Jerusalénre guruua. Chiy maistrɨ Gamaliel bseed nare irate zec ni ná ley xte de to xpɨngul gulalnɨ. Ax dibyquia dibylaaza baania xgab gúna sirvɨ lo Dios, zectiziac laaguibtɨ anre.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Parzi guzunalda de bniety ni reldilaaz Jesucrist, axt gudinxúadeb, ne zeclɨ de gunaa ne de nguiu gunaaza guluua láani lizguiib.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy Israel nán dec didxldíy. Te pur laadeb bnɨɨdxdeb guiits nare par iliuua de saa bniety Israelnɨ ni rnabee láani guɨdx Damasco par chalee quíilia de ni reldilaaz Jesucrist láani guɨdxqui, ax inaazadeb guedníadeb Jerusalén par gacdeb castigu.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Per deni nuneza záa ruy, chi zedzɨnia guɨdx Damascoqui zéedti gac laidxi, tuisquɨ desde llayabaa bdiacá tuby bcharoo ni bzieeny iduibte rut zezáa,
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 ax biabba lo guɨchliu. Chiy bindiaga rsee ni gunii nare: “Saulo, Saulo, ¿xínii zunaldu nare?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chiy gunabdiidxa: “¿Tú laabiu, Dad?” Ax cuaibny: “Nareniy Jesús de Nazaret ni zunaldu.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 De bniety ni zeníaqui gunádeb bcháaqui ax bdxibdeb, per quɨt niacbeetideb ni gunii rsee ni guniné nare.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Chiy gunabdiidxany: “¿Xi ná par gúna, Dad?” Chiy gunii Dad Jesucrist nare: “Quegüeste. Güelaa xnezu par guɨdx Damasco. Ruy iniideb liú irate ni ná par gúnu.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ne cun bsáan bcháaqui nare ciagu, ax de bniety ni zeníaqui gunaaz naa, güenédeb nare guɨdx Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ruy rbez tuby bniety nguiu ni run cumplir irate zec ni rnabee ley xte Moisés, laab láb Ananías. Ne irate de bniety Israel ni rbez guɨdx Damascoqui rumbee laab dec xnezquɨny nabánybɨ.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananíasqui bedguiaab nare, chiy chi bdzɨnbɨ guniib nare: “Saulo, aibíi yianloo stuby.” Hóracqui gubíi rianluaa, ax gunáab.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Chiy guniib nare: “Dios xte de to xpɨngul gulalnɨ abcuabeeny liú gacbiiu xa rcaazny gac ne inioo ne guindiagu rsee Jesucrist, laany ni runny zec ni riáld.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Te par chagüiuu xtiidxny nez lo irate bɨnguɨchliu, ne güeniuudeb ni agunoo ne ni abindiagu.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Anre, quɨtru xi cueztiu. Güezuldí chiy brubnis, gunaabga lo Dad Jesucrist te isíany liú xte de xtuldu.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Chi biecquia Jerusalén, guaa laniudoroo güenaaba lo Dios, ax guca zec ni rnixcaald.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Gunáa Dad Jesús, chiy guniiny nare: “Bcualaaz. Gueeldzi bdiia Jerusalénquɨ, te pur quɨt gúntideb cuend ni iniiu pur nare.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Chiy raipiany: “Dad, laadeb nándeb dec nare guaa láani irate de yudoo ax gunaaza de bniety ni reldilaaz laabiu, güelduaadeb láani lizguiib, chiy btaazadeb.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Ne chi gudinxúdeb Xteb, bniety ni gunii xtiidxbiu, a nare zuguaa ruy, rniia dec güenquɨy gatybɨ, ne axt bcualuaa xab de ni gudinxú laab.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Per Dad Jesús guniiny nare: “Quegüe. Nare ixiaalda liú zit lo de bniety ni quɨt ná bniety Israel.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 De ruytisy bcuadiagdeb ni gunii Pablɨ, chiyru guzulo rbɨxtiadeb:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ne cun güelaa rbɨxtiadeb, chiy rbéedeb xabdeb nez yaa, ne rbéezadeb yiu nez yaa.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Ax gunabee comandantqui cuudeb Pablɨ láani cuartel ne gunabeeb itaazdeb Pablɨ te par iziruub xínii rbɨxtia de bɨny contrɨ laab.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Per chi bldiibdeb Pablɨ par itaazdeb laab, laab raipbɨ capitán ni zuguaa ruy:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Chi bindiag capitánqui ziy, ax güetixteeb lo comandant, raipbɨ laab:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Chiyru güe comandantqui rut zuguaa Pablɨ, gunabdiidxbɨ laab:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Chiy raipy comandantqui laab:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Chi bindiag de suldad ni nitaaz Pablɨ dec bniety Roma laab, gubicágacdeb. Axt comandantqui chi gucbeeb dec bniety Roma Pablɨ, bdxibbɨ pur ni gunabeeb bldiibdeb laab.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Chi bragueelqui, comandantqui rcaazpacbɨ gacbeeb xi pur run de bɨny Israel contrɨ Pablɨ. Ax bxaicquibɨ Pablɨ, chiy gunabeeb bdxasaa de bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy. Chiy guléeb Pablɨ bdzɨɨb laab nez lodeb.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.