Atos 22
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARIB
1 —De dad bɨngul ne irateruguibtɨ, gulcuadiag guibtɨ ni iniia pur nare.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Chi bindiagdeb rninéb laadeb cun diidx hebreo, mastecru dxidxite biiandeb. Ax güelaaru raipy Pablɨ laadeb:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 —Bniety Israel nare. Nare gula guɨdx Tarso ni ná lo estad xte Cilicia, per Jerusalénre guruua. Chiy maistrɨ Gamaliel bseed nare irate zec ni ná ley xte de to xpɨngul gulalnɨ. Ax dibyquia dibylaaza baania xgab gúna sirvɨ lo Dios, zectiziac laaguibtɨ anre.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Parzi guzunalda de bniety ni reldilaaz Jesucrist, axt gudinxúadeb, ne zeclɨ de gunaa ne de nguiu gunaaza guluua láani lizguiib.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy Israel nán dec didxldíy. Te pur laadeb bnɨɨdxdeb guiits nare par iliuua de saa bniety Israelnɨ ni rnabee láani guɨdx Damasco par chalee quíilia de ni reldilaaz Jesucrist láani guɨdxqui, ax inaazadeb guedníadeb Jerusalén par gacdeb castigu.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Per deni nuneza záa ruy, chi zedzɨnia guɨdx Damascoqui zéedti gac laidxi, tuisquɨ desde llayabaa bdiacá tuby bcharoo ni bzieeny iduibte rut zezáa,
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 ax biabba lo guɨchliu. Chiy bindiaga rsee ni gunii nare: “Saulo, Saulo, ¿xínii zunaldu nare?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Chiy gunabdiidxa: “¿Tú laabiu, Dad?” Ax cuaibny: “Nareniy Jesús de Nazaret ni zunaldu.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 De bniety ni zeníaqui gunádeb bcháaqui ax bdxibdeb, per quɨt niacbeetideb ni gunii rsee ni guniné nare.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Chiy gunabdiidxany: “¿Xi ná par gúna, Dad?” Chiy gunii Dad Jesucrist nare: “Quegüeste. Güelaa xnezu par guɨdx Damasco. Ruy iniideb liú irate ni ná par gúnu.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ne cun bsáan bcháaqui nare ciagu, ax de bniety ni zeníaqui gunaaz naa, güenédeb nare guɨdx Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Ruy rbez tuby bniety nguiu ni run cumplir irate zec ni rnabee ley xte Moisés, laab láb Ananías. Ne irate de bniety Israel ni rbez guɨdx Damascoqui rumbee laab dec xnezquɨny nabánybɨ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananíasqui bedguiaab nare, chiy chi bdzɨnbɨ guniib nare: “Saulo, aibíi yianloo stuby.” Hóracqui gubíi rianluaa, ax gunáab.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Chiy guniib nare: “Dios xte de to xpɨngul gulalnɨ abcuabeeny liú gacbiiu xa rcaazny gac ne inioo ne guindiagu rsee Jesucrist, laany ni runny zec ni riáld.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Te par chagüiuu xtiidxny nez lo irate bɨnguɨchliu, ne güeniuudeb ni agunoo ne ni abindiagu.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Anre, quɨtru xi cueztiu. Güezuldí chiy brubnis, gunaabga lo Dad Jesucrist te isíany liú xte de xtuldu.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Chi biecquia Jerusalén, guaa laniudoroo güenaaba lo Dios, ax guca zec ni rnixcaald.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Gunáa Dad Jesús, chiy guniiny nare: “Bcualaaz. Gueeldzi bdiia Jerusalénquɨ, te pur quɨt gúntideb cuend ni iniiu pur nare.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Chiy raipiany: “Dad, laadeb nándeb dec nare guaa láani irate de yudoo ax gunaaza de bniety ni reldilaaz laabiu, güelduaadeb láani lizguiib, chiy btaazadeb.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ne chi gudinxúdeb Xteb, bniety ni gunii xtiidxbiu, a nare zuguaa ruy, rniia dec güenquɨy gatybɨ, ne axt bcualuaa xab de ni gudinxú laab.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Per Dad Jesús guniiny nare: “Quegüe. Nare ixiaalda liú zit lo de bniety ni quɨt ná bniety Israel.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 De ruytisy bcuadiagdeb ni gunii Pablɨ, chiyru guzulo rbɨxtiadeb:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ne cun güelaa rbɨxtiadeb, chiy rbéedeb xabdeb nez yaa, ne rbéezadeb yiu nez yaa.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ax gunabee comandantqui cuudeb Pablɨ láani cuartel ne gunabeeb itaazdeb Pablɨ te par iziruub xínii rbɨxtia de bɨny contrɨ laab.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Per chi bldiibdeb Pablɨ par itaazdeb laab, laab raipbɨ capitán ni zuguaa ruy:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Chi bindiag capitánqui ziy, ax güetixteeb lo comandant, raipbɨ laab:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Chiyru güe comandantqui rut zuguaa Pablɨ, gunabdiidxbɨ laab:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Chiy raipy comandantqui laab:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Chi bindiag de suldad ni nitaaz Pablɨ dec bniety Roma laab, gubicágacdeb. Axt comandantqui chi gucbeeb dec bniety Roma Pablɨ, bdxibbɨ pur ni gunabeeb bldiibdeb laab.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Chi bragueelqui, comandantqui rcaazpacbɨ gacbeeb xi pur run de bɨny Israel contrɨ Pablɨ. Ax bxaicquibɨ Pablɨ, chiy gunabeeb bdxasaa de bxoz ni rnabee lo de bxoz cun irate de gurtisy. Chiy guléeb Pablɨ bdzɨɨb laab nez lodeb.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.