Marcos 5
PIŊKOP GEN (YUT) vs VC
1 Yesu gat paŋdetni gat pakbi ɨdap terɨ kɨnda Gerasa amɨn da mɨktɨmon kɨwit.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Boron da pɨŋakwan, amɨn kɨnda koŋni toŋ uŋun da amɨn kɨmakba paŋkɨ tɨp kɨnamgwan yopmaŋgaŋ mɨktɨmon da abɨŋ altaŋ ɨmgut.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Amɨn uŋun amɨn da kɨsitni ae kandapmɨyo nap teban naŋ wamwamɨ dakon arɨp dɨma agɨt.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Amɨn da bɨsapmɨ bɨsapmɨ kɨsit kandapyoni wamgwit, mani uŋun amɨn tebai do nap teban si paŋdagagɨt. Amɨn da arɨpmɨ dɨma abɨdogɨ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Uŋun pɨlɨn kaga ae gɨldat kalba amɨn kɨmakba yopmaŋgaŋ mɨktɨmon ae kabapmon egek madepsi yaŋ tɨdaŋek gɨptɨmɨ tɨpbaŋ mandagɨt.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Yesu dubagɨkon akban kaŋek tɨmtɨm yaŋek Yesu da buron kɨŋ gawak ɨmgut.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Aŋek yaŋ tɨdaŋek yaŋ iyɨgɨt, “Yesu, Piŋkop Wɨkwisi dakon Monji, gak niaŋsi aŋnam do abɨsal? Piŋkop da manon tepmɨ pi dɨma nabi do yaŋ teban ta.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Uŋun da yaŋ yagɨt, nido Yesu da yaŋ iyɨgɨt, “Koŋ gak on amɨn yɨpmaŋ degek wɨŋ kɨ!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Yaŋban Yesu da aŋtobɨlek iyɨgɨt, “Mango namɨn?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Yaŋ yaŋek bɨsit tebai saŋbek saŋbek iyɨwit, “Nin nolbɨ on mɨktɨm tɨm dɨma yɨpmaŋ detneŋ.”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Mɨktɨm uŋun da ɨleŋon bɨt kabɨ madep jap naŋek egɨpgwit.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Koŋ uŋun Yesu da nandaŋ yoban bɨt da butgwan pɨgɨni do bɨsit tebai iyɨwit.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yaŋba Yesu da nandaŋ yoban koŋ da amɨnon da wɨŋek bɨt da butgwan pɨgɨwit. Pɨgakwa bɨt uŋun pasal abɨgɨŋek pakbi ɨdap tagɨt uŋungwan pɨgek kɨmakgwit. Bɨt kaloŋɨsok dɨma, 2 tausen da kɨmakgwit.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Kɨmagakwa bɨt dakon kɨla amɨn da kokup kapmat tagɨt ae mɨktɨm dɨwarɨkon kɨŋ yo uŋun noman tawit dakon gen bin yoyɨwit. Yoyɨŋba amɨn da yo noman tagɨt uŋun kok do aŋek abɨŋ mudawit.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Yesukon abɨŋek amɨn koŋni morapmɨ gat egɨpgut uŋun burɨ pɨsagɨt ae ɨlɨkba pɨgɨkni toŋ da yɨkban kawit. Yaŋ yɨkban kaŋ pasalgwit.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Yo dabɨl da kaŋ nandaŋyo awit amɨn uŋun da koŋ gat egɨpgut amɨn gat ae bɨt kabɨ dakon gen bin gat kɨsi amɨn yoyɨŋ mudawit.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Gen uŋun nandaŋ mudaŋek Yesu mɨktɨm uŋun yɨpmaŋ kɨsak do tebai iyɨwit.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Iyɨŋba nandaŋek Yesu uŋun boron wɨgakwan amɨn koŋ gat egɨpgut uŋun da Yesu yol do bɨsit tebai iyɨgɨt.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Tebaisi iyɨŋban kɨrɨŋɨk ɨmɨŋek yaŋ iyɨgɨt, “Gak yutgokon kɨŋ Amɨn Tagɨ da gak do bupmɨ nandaŋek wasok madep ak uŋun dakon gen bin yawi dɨwat kabɨgo yoyɨŋ mudoki.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Yaŋban amɨn uŋun kɨŋ Yesu da yo agɨt uŋun dakon gen bin Dekapolis mɨktɨm uŋudon amɨn yoyɨŋban nandaba ŋwakŋwarɨsi agɨt.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Yesu uŋun boron wɨgek pakbi ɨdap terɨ kɨnda do wɨgakwan amɨn morapmɨsi abɨŋ muwukgwit.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Muwugakwa Juda amɨn dakon muwut muwut yut dakon kɨla amɨn kɨnda mani Jairus, uŋun da abɨŋ Yesu kaŋek burɨkon kɨŋek gawak ɨmgut.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Aŋek si aŋpulugosak do madepsi yaŋ iyɨgɨt, “Gwano kɨmotdɨsak, do abɨŋek kɨsitgo da wɨtjɨŋbɨ kɨlek taŋek egɨpjak.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Iyɨŋban nandaŋek Yesu gat kɨgɨmal.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Aŋakwa binapnikon mɨŋat kɨnda akgɨt, uŋun dagaŋ mok aŋek yawini maŋakwa egakwan bɨlak 12 agɨt.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Aŋakwan wuda wamak morapmɨ da aŋpulugok do pi aŋtɨdok aŋakwa tepmɨ madepsi nandaŋek egɨpgut. Wuda wamak yumaŋ nok do aŋek moneŋni kɨsi yomɨŋ mudagɨt. Aban sotni dɨma tagap tagɨt, si madep tagɨt.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Aban mɨŋat uŋun da Yesu dakon bin nandaŋek, mɨŋat amɨn dɨwarɨ uŋun da bɨkbɨgon egek manjikon kɨŋek ɨlɨkba pɨgɨknikon ɨgayɨgɨt.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Ɨgayɨŋek yaŋ nandagɨt, “Ɨlɨkba pɨgɨknikon ɨgayɨkeŋ kaŋ, kɨlek tokeŋ.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Yaŋ nandaŋek ɨgayɨŋban uŋudon gɨn yawini jɨptaŋban gɨptɨmɨ kɨlek taŋban nandagɨt.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Aban Yesu uŋun tapmɨmni abɨkwa nandaŋek tobɨlek yaŋ yagɨt, “Ɨlɨkba pɨgɨkno namɨn da ɨgayɨsak?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Yaŋban paŋdetni da yaŋ iyɨwit, “Amɨn da gadat gadat tebaisi aŋakwa namɨn da ɨgayɨŋ namɨsak yaŋ nido yosol?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Mani Yesu uŋun amɨn ɨgayɨŋ ɨmgut uŋun kok do sigɨn wɨsɨgɨt.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Mɨŋat uŋun gɨptɨmɨkon wasok noman tagɨt uŋun nandaŋek burɨ sugaŋban nɨmnɨmɨgek Yesu da buron gawak ɨmɨŋek mibɨlni yaŋ teŋteŋagɨt.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Mibɨlni yaŋ teŋteŋaŋban Yesu da yaŋ iyɨgɨt, “Gwano, nandaŋ gadatgo da gak aŋkɨlek ak. Uŋun do butgo yaworɨ taŋakwan kɨki. Sotgo kɨlɨ pasɨlak.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Yesu gen yaŋ iyɨŋakwan, muwut muwut yutni dakon kɨla amɨn Jairus da yutnon da amɨn dɨwarɨ da abɨŋ Jairus yaŋ iyɨwit, “Gwago kɨlɨ kuŋwak, uŋun do nido yoyɨŋdet ɨsal dogɨn jɨgɨ ɨmɨsal?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Yaŋba Yesu da gen uŋun nandagɨt, mani dɨma nandabi wup agɨt. Aŋek kɨla amɨn yaŋ iyɨgɨt, “Dɨma pasolgi. Ɨsal nandaŋ gadat aki.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Yaŋ yaŋek mɨŋat amɨnyo dɨwarɨ yopmaŋek, Pita, Jems ae padɨge Jon uŋun baŋgɨn tɨmɨkban kɨwit.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kɨŋ kɨla amɨn da yomakon altaŋek amɨn da upbalap madep ae gen kunamyo aŋakwa pɨndak nandaŋyo agɨt.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Aŋek yutnon wɨgek amɨn yaŋ yoyɨgɨt, “Ji nido kunam kugɨyo madepsi aŋ? Mɨŋatjok uŋun dɨma kuŋwak, uŋun ɨsal dɨpmɨn pokdok.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Yesu da yaŋ yaŋban nandaŋek jɨkgo yanjaŋ ɨmgwit.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Wɨgɨ mɨŋatjok kɨsirɨkon abɨdaŋek iyɨgɨt, “Talita kum!” (Uŋun dakon mibɨlɨ, “Mɨŋatjok pɨdoki do gayɨsat!”)
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Yaŋban uŋudon gɨn mɨŋatjok pɨdaŋek kɨŋ ap aban kaŋek yaŋ kɨmakgwit. (Mɨŋatjok bɨlakni 12 kabɨ.)
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Aŋakwa Yesu da amɨn dɨma yoyɨni do yaŋsop tebaisi aŋyomgut. Aŋek mɨŋatjok jap ɨmɨŋba nosak do yoyɨgɨt.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.