Lucas 15

PIŊKOP GEN (YUT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Takis tɨmɨt tɨmɨt amɨn gat ae yokwi pakpak amɨn gat da geni nandak do Yesu da kapmatjok opgwit.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Aŋakwa Parisi amɨn gat gen teban yoyɨŋdet amɨn gat da yaŋba yokwi tok aŋek yaŋ yawit, “On amɨn yokwi pakpak amɨn not aŋyoban yɨgek jap noŋ.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Yaŋ yaŋakwa Yesu da tɨlak gen kɨnda yaŋ yoyɨgɨt,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Jikon da amɨn kɨnda sipsipni 100 baŋ kaloŋɨ da pasɨljak kaŋ niaŋ asak? Uŋun da sipsip 99 joŋ tɨmon yopban egakwa kaloŋɨ pasɨldak uŋun wɨsɨŋek don aŋalon asak.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wɨsɨŋ kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek kwapmɨkon guramɨk aŋaŋ
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 yomanikon aŋkɨsak. Aŋkɨŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yaŋ yoban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Sipsipno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Kwen Kokupmon kɨsɨk kɨsɨk madepsi yaŋ gɨn akdaŋ. Amɨn 99 uŋun kɨlegɨ do but tobɨl agagɨ mɨni do uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk madep dɨma ani. Mani yokwi pakpak kɨnda but tobɨl asak uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk uŋun madepsi noman tosok.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ae Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Mɨŋat kɨnda da silwa moneŋ tabɨlɨ 10 kabɨ baŋ kaloŋɨ da yutnon maŋ pasɨljak kaŋ uŋun niaŋ asak? Uŋun da lamni koleŋek yutni ɨkdɨgaŋek tebaisi wɨsɨŋek don kosak.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yoyɨŋban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Moneŋno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Yesu da yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Piŋkop dakon aŋelo da kɨsɨk kɨsɨk yaŋ gɨn akdaŋ.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Amɨn kɨnda egɨpgut uŋun monji bamorɨ.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Monjɨ buŋon nani da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak peno gat nit do yo morap nim do nandɨsal uŋun nak dakon dɨwarɨno abɨsok kokwinɨk nabi.’ Yaŋ yaŋban datni da yo kabɨni kokwinɨk monjɨ bamotni do yomgut.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Yoban bɨsap pɨsɨpmɨsok egek monji buŋon nani da yo kabɨni kɨsisi tɨmɨk dubagɨsi kɨŋ mɨktɨm kɨndakon paŋkɨ egɨpgut. Paŋkɨ egek aŋpak yokwi mibɨlɨ mibɨlɨ aŋek moneŋni naŋ mudagɨt.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Moneŋni naŋ mudaŋakwan uŋun mɨktɨm amɨn da jap do madepsi aŋek dɨwarɨ da kɨmakgwit. Aŋakwa monji uŋun wadak wadak madepsi agɨt.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Do kɨŋ uŋun mɨktɨm dakon amɨn kɨndakon pi kɨnda abɨdagɨt. Aban amɨn tagɨni da yabekban bɨt damnikon kɨŋ bɨt jap yomgut.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Aŋek bɨt da bɨrap gɨp nawit uŋun pɨndak galak taŋek uŋun baŋ naŋek butno kadɨm tosak yaŋ nandagɨt. Mani amɨn kɨnda da jap kɨnda dɨma ɨmgut. Bɨt dakon jap nok do nandagɨt|alt="Prodigal son with pigs" src="IB04146.tif" size="col" loc="Location" copy="Copyright" ref="15.16"
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Nandak nandakni kulabɨk aŋek yaŋ yagɨt, ‘Datno dakon oman monjɨ morapni uŋun japni arɨpmɨsi taŋ yomaŋakwa ekwaŋ, mani nak ɨdon egek jap do kɨmotdɨsat.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Do yaŋsi abeŋ, nak tobɨl kɨŋ datno yaŋ iyɨkeŋ: “Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gak yo kɨsikon yo yokwisi agɨm,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki. Yum oman monjɨgo yumaŋ naŋaki ekwaŋ uŋuden kɨnda da tɨlak egɨpbeŋ.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Yaŋ nandaŋek pɨdaŋ datnikon kɨgɨt. Kɨŋakwan datni dubagɨkon da monji kaŋ bupmɨ nandaŋ tɨmtɨm yaŋek kɨŋ monji bedaŋek mandaŋ nagɨt.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yaŋ aban monji da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gagon yo yokwisi agɨm, do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 — ausente —
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 — ausente —
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Yaŋ aŋek egakwa monji mibɨltogɨ pigaga egɨpgut da yutnon obɨŋ aŋkapmat aŋek nandaban amɨn da kap kɨsɨk kɨsɨkyo awit.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yaŋ aŋakwa nandaŋek oman monjɨ kɨnda yaŋ ɨban apban iyɨgɨt, ‘Uŋun nibaŋ aŋ?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Yaŋ yaŋban iyɨgɨt, ‘Padɨgɨgo tagɨsi egɨsak da abɨk do datgo da kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ aŋwak.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Yaŋ iyɨŋban monji mibɨltogɨ butjap nandaŋek yutnon wɨgɨk do kurak tagɨt. Yaŋ aŋakwan datni da yomakon pɨŋek butni maŋakwan yutnon wɨgɨsak do iyɨgɨt.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Mani datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak yaŋ nido asal? Nak oman monjɨ ɨsalɨ kɨnda da yaŋ bɨlak morapmɨ egek omango aŋ egɨsat. Aŋek gengo bɨsap kɨndakon dɨma kɨrɨŋɨkgɨm. Notnoni gat kɨsɨk kɨsɨk aneŋ do memesok kɨnda dɨmasi namgul.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Mani monjɨgo on yo morapgo kosit mɨŋat gat egek yomɨŋ mudagɨt, uŋun da apban kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ uŋun aŋwal.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Yaŋban datni da yaŋ iyɨgɨt, ‘Monjɨno, bɨsapmɨ bɨsapmɨ gak nak gat ekwamak. Ae yo morapno uŋun gak dakon gɨn.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Mani padɨgɨgo kɨmoron da yaŋ abɨk, ae pasɨlbikon naŋ aŋalon amaŋ, do nin but kwaktok nandaŋek kɨsɨk kɨsɨk tagɨsi amaŋ.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.