Lucas 15
PIŊKOP GEN (YUT) vs ARIB
1 Takis tɨmɨt tɨmɨt amɨn gat ae yokwi pakpak amɨn gat da geni nandak do Yesu da kapmatjok opgwit.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Aŋakwa Parisi amɨn gat gen teban yoyɨŋdet amɨn gat da yaŋba yokwi tok aŋek yaŋ yawit, “On amɨn yokwi pakpak amɨn not aŋyoban yɨgek jap noŋ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Yaŋ yaŋakwa Yesu da tɨlak gen kɨnda yaŋ yoyɨgɨt,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Jikon da amɨn kɨnda sipsipni 100 baŋ kaloŋɨ da pasɨljak kaŋ niaŋ asak? Uŋun da sipsip 99 joŋ tɨmon yopban egakwa kaloŋɨ pasɨldak uŋun wɨsɨŋek don aŋalon asak.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Wɨsɨŋ kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek kwapmɨkon guramɨk aŋaŋ
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 yomanikon aŋkɨsak. Aŋkɨŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yaŋ yoban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Sipsipno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Kwen Kokupmon kɨsɨk kɨsɨk madepsi yaŋ gɨn akdaŋ. Amɨn 99 uŋun kɨlegɨ do but tobɨl agagɨ mɨni do uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk madep dɨma ani. Mani yokwi pakpak kɨnda but tobɨl asak uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk uŋun madepsi noman tosok.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ae Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Mɨŋat kɨnda da silwa moneŋ tabɨlɨ 10 kabɨ baŋ kaloŋɨ da yutnon maŋ pasɨljak kaŋ uŋun niaŋ asak? Uŋun da lamni koleŋek yutni ɨkdɨgaŋek tebaisi wɨsɨŋek don kosak.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yoyɨŋban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Moneŋno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Yesu da yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Piŋkop dakon aŋelo da kɨsɨk kɨsɨk yaŋ gɨn akdaŋ.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Amɨn kɨnda egɨpgut uŋun monji bamorɨ.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Monjɨ buŋon nani da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak peno gat nit do yo morap nim do nandɨsal uŋun nak dakon dɨwarɨno abɨsok kokwinɨk nabi.’ Yaŋ yaŋban datni da yo kabɨni kokwinɨk monjɨ bamotni do yomgut.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Yoban bɨsap pɨsɨpmɨsok egek monji buŋon nani da yo kabɨni kɨsisi tɨmɨk dubagɨsi kɨŋ mɨktɨm kɨndakon paŋkɨ egɨpgut. Paŋkɨ egek aŋpak yokwi mibɨlɨ mibɨlɨ aŋek moneŋni naŋ mudagɨt.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Moneŋni naŋ mudaŋakwan uŋun mɨktɨm amɨn da jap do madepsi aŋek dɨwarɨ da kɨmakgwit. Aŋakwa monji uŋun wadak wadak madepsi agɨt.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Do kɨŋ uŋun mɨktɨm dakon amɨn kɨndakon pi kɨnda abɨdagɨt. Aban amɨn tagɨni da yabekban bɨt damnikon kɨŋ bɨt jap yomgut.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Aŋek bɨt da bɨrap gɨp nawit uŋun pɨndak galak taŋek uŋun baŋ naŋek butno kadɨm tosak yaŋ nandagɨt. Mani amɨn kɨnda da jap kɨnda dɨma ɨmgut. Bɨt dakon jap nok do nandagɨt|alt="Prodigal son with pigs" src="IB04146.tif" size="col" loc="Location" copy="Copyright" ref="15.16"
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Nandak nandakni kulabɨk aŋek yaŋ yagɨt, ‘Datno dakon oman monjɨ morapni uŋun japni arɨpmɨsi taŋ yomaŋakwa ekwaŋ, mani nak ɨdon egek jap do kɨmotdɨsat.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Do yaŋsi abeŋ, nak tobɨl kɨŋ datno yaŋ iyɨkeŋ: “Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gak yo kɨsikon yo yokwisi agɨm,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki. Yum oman monjɨgo yumaŋ naŋaki ekwaŋ uŋuden kɨnda da tɨlak egɨpbeŋ.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Yaŋ nandaŋek pɨdaŋ datnikon kɨgɨt. Kɨŋakwan datni dubagɨkon da monji kaŋ bupmɨ nandaŋ tɨmtɨm yaŋek kɨŋ monji bedaŋek mandaŋ nagɨt.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yaŋ aban monji da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gagon yo yokwisi agɨm, do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yaŋ aŋek egakwa monji mibɨltogɨ pigaga egɨpgut da yutnon obɨŋ aŋkapmat aŋek nandaban amɨn da kap kɨsɨk kɨsɨkyo awit.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Yaŋ aŋakwa nandaŋek oman monjɨ kɨnda yaŋ ɨban apban iyɨgɨt, ‘Uŋun nibaŋ aŋ?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaŋ yaŋban iyɨgɨt, ‘Padɨgɨgo tagɨsi egɨsak da abɨk do datgo da kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ aŋwak.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Yaŋ iyɨŋban monji mibɨltogɨ butjap nandaŋek yutnon wɨgɨk do kurak tagɨt. Yaŋ aŋakwan datni da yomakon pɨŋek butni maŋakwan yutnon wɨgɨsak do iyɨgɨt.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Mani datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak yaŋ nido asal? Nak oman monjɨ ɨsalɨ kɨnda da yaŋ bɨlak morapmɨ egek omango aŋ egɨsat. Aŋek gengo bɨsap kɨndakon dɨma kɨrɨŋɨkgɨm. Notnoni gat kɨsɨk kɨsɨk aneŋ do memesok kɨnda dɨmasi namgul.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Mani monjɨgo on yo morapgo kosit mɨŋat gat egek yomɨŋ mudagɨt, uŋun da apban kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ uŋun aŋwal.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Yaŋban datni da yaŋ iyɨgɨt, ‘Monjɨno, bɨsapmɨ bɨsapmɨ gak nak gat ekwamak. Ae yo morapno uŋun gak dakon gɨn.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Mani padɨgɨgo kɨmoron da yaŋ abɨk, ae pasɨlbikon naŋ aŋalon amaŋ, do nin but kwaktok nandaŋek kɨsɨk kɨsɨk tagɨsi amaŋ.’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.