Lucas 15
PIŊKOP GEN (YUT) vs ARA
1 Takis tɨmɨt tɨmɨt amɨn gat ae yokwi pakpak amɨn gat da geni nandak do Yesu da kapmatjok opgwit.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Aŋakwa Parisi amɨn gat gen teban yoyɨŋdet amɨn gat da yaŋba yokwi tok aŋek yaŋ yawit, “On amɨn yokwi pakpak amɨn not aŋyoban yɨgek jap noŋ.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yaŋ yaŋakwa Yesu da tɨlak gen kɨnda yaŋ yoyɨgɨt,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Jikon da amɨn kɨnda sipsipni 100 baŋ kaloŋɨ da pasɨljak kaŋ niaŋ asak? Uŋun da sipsip 99 joŋ tɨmon yopban egakwa kaloŋɨ pasɨldak uŋun wɨsɨŋek don aŋalon asak.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Wɨsɨŋ kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek kwapmɨkon guramɨk aŋaŋ
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 yomanikon aŋkɨsak. Aŋkɨŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yaŋ yoban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Sipsipno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Kwen Kokupmon kɨsɨk kɨsɨk madepsi yaŋ gɨn akdaŋ. Amɨn 99 uŋun kɨlegɨ do but tobɨl agagɨ mɨni do uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk madep dɨma ani. Mani yokwi pakpak kɨnda but tobɨl asak uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk uŋun madepsi noman tosok.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ae Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Mɨŋat kɨnda da silwa moneŋ tabɨlɨ 10 kabɨ baŋ kaloŋɨ da yutnon maŋ pasɨljak kaŋ uŋun niaŋ asak? Uŋun da lamni koleŋek yutni ɨkdɨgaŋek tebaisi wɨsɨŋek don kosak.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yoyɨŋban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Moneŋno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Yesu da yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Piŋkop dakon aŋelo da kɨsɨk kɨsɨk yaŋ gɨn akdaŋ.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Amɨn kɨnda egɨpgut uŋun monji bamorɨ.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Monjɨ buŋon nani da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak peno gat nit do yo morap nim do nandɨsal uŋun nak dakon dɨwarɨno abɨsok kokwinɨk nabi.’ Yaŋ yaŋban datni da yo kabɨni kokwinɨk monjɨ bamotni do yomgut.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Yoban bɨsap pɨsɨpmɨsok egek monji buŋon nani da yo kabɨni kɨsisi tɨmɨk dubagɨsi kɨŋ mɨktɨm kɨndakon paŋkɨ egɨpgut. Paŋkɨ egek aŋpak yokwi mibɨlɨ mibɨlɨ aŋek moneŋni naŋ mudagɨt.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Moneŋni naŋ mudaŋakwan uŋun mɨktɨm amɨn da jap do madepsi aŋek dɨwarɨ da kɨmakgwit. Aŋakwa monji uŋun wadak wadak madepsi agɨt.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Do kɨŋ uŋun mɨktɨm dakon amɨn kɨndakon pi kɨnda abɨdagɨt. Aban amɨn tagɨni da yabekban bɨt damnikon kɨŋ bɨt jap yomgut.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Aŋek bɨt da bɨrap gɨp nawit uŋun pɨndak galak taŋek uŋun baŋ naŋek butno kadɨm tosak yaŋ nandagɨt. Mani amɨn kɨnda da jap kɨnda dɨma ɨmgut. Bɨt dakon jap nok do nandagɨt|alt="Prodigal son with pigs" src="IB04146.tif" size="col" loc="Location" copy="Copyright" ref="15.16"
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nandak nandakni kulabɨk aŋek yaŋ yagɨt, ‘Datno dakon oman monjɨ morapni uŋun japni arɨpmɨsi taŋ yomaŋakwa ekwaŋ, mani nak ɨdon egek jap do kɨmotdɨsat.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Do yaŋsi abeŋ, nak tobɨl kɨŋ datno yaŋ iyɨkeŋ: “Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gak yo kɨsikon yo yokwisi agɨm,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki. Yum oman monjɨgo yumaŋ naŋaki ekwaŋ uŋuden kɨnda da tɨlak egɨpbeŋ.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yaŋ nandaŋek pɨdaŋ datnikon kɨgɨt. Kɨŋakwan datni dubagɨkon da monji kaŋ bupmɨ nandaŋ tɨmtɨm yaŋek kɨŋ monji bedaŋek mandaŋ nagɨt.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Yaŋ aban monji da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gagon yo yokwisi agɨm, do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 — ausente —
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 — ausente —
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yaŋ aŋek egakwa monji mibɨltogɨ pigaga egɨpgut da yutnon obɨŋ aŋkapmat aŋek nandaban amɨn da kap kɨsɨk kɨsɨkyo awit.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yaŋ aŋakwa nandaŋek oman monjɨ kɨnda yaŋ ɨban apban iyɨgɨt, ‘Uŋun nibaŋ aŋ?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yaŋ yaŋban iyɨgɨt, ‘Padɨgɨgo tagɨsi egɨsak da abɨk do datgo da kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ aŋwak.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Yaŋ iyɨŋban monji mibɨltogɨ butjap nandaŋek yutnon wɨgɨk do kurak tagɨt. Yaŋ aŋakwan datni da yomakon pɨŋek butni maŋakwan yutnon wɨgɨsak do iyɨgɨt.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Mani datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak yaŋ nido asal? Nak oman monjɨ ɨsalɨ kɨnda da yaŋ bɨlak morapmɨ egek omango aŋ egɨsat. Aŋek gengo bɨsap kɨndakon dɨma kɨrɨŋɨkgɨm. Notnoni gat kɨsɨk kɨsɨk aneŋ do memesok kɨnda dɨmasi namgul.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Mani monjɨgo on yo morapgo kosit mɨŋat gat egek yomɨŋ mudagɨt, uŋun da apban kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ uŋun aŋwal.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Yaŋban datni da yaŋ iyɨgɨt, ‘Monjɨno, bɨsapmɨ bɨsapmɨ gak nak gat ekwamak. Ae yo morapno uŋun gak dakon gɨn.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Mani padɨgɨgo kɨmoron da yaŋ abɨk, ae pasɨlbikon naŋ aŋalon amaŋ, do nin but kwaktok nandaŋek kɨsɨk kɨsɨk tagɨsi amaŋ.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.