Lucas 15
PIŊKOP GEN (YUT) vs NTLH
1 Takis tɨmɨt tɨmɨt amɨn gat ae yokwi pakpak amɨn gat da geni nandak do Yesu da kapmatjok opgwit.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Aŋakwa Parisi amɨn gat gen teban yoyɨŋdet amɨn gat da yaŋba yokwi tok aŋek yaŋ yawit, “On amɨn yokwi pakpak amɨn not aŋyoban yɨgek jap noŋ.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Yaŋ yaŋakwa Yesu da tɨlak gen kɨnda yaŋ yoyɨgɨt,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Jikon da amɨn kɨnda sipsipni 100 baŋ kaloŋɨ da pasɨljak kaŋ niaŋ asak? Uŋun da sipsip 99 joŋ tɨmon yopban egakwa kaloŋɨ pasɨldak uŋun wɨsɨŋek don aŋalon asak.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Wɨsɨŋ kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek kwapmɨkon guramɨk aŋaŋ
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 yomanikon aŋkɨsak. Aŋkɨŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yaŋ yoban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Sipsipno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Kwen Kokupmon kɨsɨk kɨsɨk madepsi yaŋ gɨn akdaŋ. Amɨn 99 uŋun kɨlegɨ do but tobɨl agagɨ mɨni do uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk madep dɨma ani. Mani yokwi pakpak kɨnda but tobɨl asak uŋun dakon kɨsɨk kɨsɨk uŋun madepsi noman tosok.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Ae Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Mɨŋat kɨnda da silwa moneŋ tabɨlɨ 10 kabɨ baŋ kaloŋɨ da yutnon maŋ pasɨljak kaŋ uŋun niaŋ asak? Uŋun da lamni koleŋek yutni ɨkdɨgaŋek tebaisi wɨsɨŋek don kosak.
8 Jesus continuou:
9 Kaŋ abɨdosok bɨsapmon but galak nandaŋek notni gat ae kokup ɨsalni gat yoyɨŋban obɨŋ muwukba yaŋ yoyɨsak, ‘Moneŋno pasɨlak uŋun kɨlɨ wɨsɨŋ kat, do kɨsɨk kɨsɨk ano.’ ”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Yesu da yaŋ yoyɨgɨt, “Nak asisi dayɨsat, yokwi pakpak kɨnda da but tobɨl asak kaŋ, Piŋkop dakon aŋelo da kɨsɨk kɨsɨk yaŋ gɨn akdaŋ.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Yesu da saŋbeŋek yaŋ yagɨt, “Amɨn kɨnda egɨpgut uŋun monji bamorɨ.
11 E Jesus disse ainda:
12 Monjɨ buŋon nani da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak peno gat nit do yo morap nim do nandɨsal uŋun nak dakon dɨwarɨno abɨsok kokwinɨk nabi.’ Yaŋ yaŋban datni da yo kabɨni kokwinɨk monjɨ bamotni do yomgut.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Yoban bɨsap pɨsɨpmɨsok egek monji buŋon nani da yo kabɨni kɨsisi tɨmɨk dubagɨsi kɨŋ mɨktɨm kɨndakon paŋkɨ egɨpgut. Paŋkɨ egek aŋpak yokwi mibɨlɨ mibɨlɨ aŋek moneŋni naŋ mudagɨt.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Moneŋni naŋ mudaŋakwan uŋun mɨktɨm amɨn da jap do madepsi aŋek dɨwarɨ da kɨmakgwit. Aŋakwa monji uŋun wadak wadak madepsi agɨt.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Do kɨŋ uŋun mɨktɨm dakon amɨn kɨndakon pi kɨnda abɨdagɨt. Aban amɨn tagɨni da yabekban bɨt damnikon kɨŋ bɨt jap yomgut.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Aŋek bɨt da bɨrap gɨp nawit uŋun pɨndak galak taŋek uŋun baŋ naŋek butno kadɨm tosak yaŋ nandagɨt. Mani amɨn kɨnda da jap kɨnda dɨma ɨmgut. Bɨt dakon jap nok do nandagɨt|alt="Prodigal son with pigs" src="IB04146.tif" size="col" loc="Location" copy="Copyright" ref="15.16"
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Nandak nandakni kulabɨk aŋek yaŋ yagɨt, ‘Datno dakon oman monjɨ morapni uŋun japni arɨpmɨsi taŋ yomaŋakwa ekwaŋ, mani nak ɨdon egek jap do kɨmotdɨsat.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Do yaŋsi abeŋ, nak tobɨl kɨŋ datno yaŋ iyɨkeŋ: “Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gak yo kɨsikon yo yokwisi agɨm,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki. Yum oman monjɨgo yumaŋ naŋaki ekwaŋ uŋuden kɨnda da tɨlak egɨpbeŋ.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Yaŋ nandaŋek pɨdaŋ datnikon kɨgɨt. Kɨŋakwan datni dubagɨkon da monji kaŋ bupmɨ nandaŋ tɨmtɨm yaŋek kɨŋ monji bedaŋek mandaŋ nagɨt.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Yaŋ aban monji da datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, nak Piŋkop da ɨŋamon ae gagon yo yokwisi agɨm, do buŋon monjɨno yaŋ dɨma nayɨki.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 — ausente —
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 — ausente —
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Yaŋ aŋek egakwa monji mibɨltogɨ pigaga egɨpgut da yutnon obɨŋ aŋkapmat aŋek nandaban amɨn da kap kɨsɨk kɨsɨkyo awit.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Yaŋ aŋakwa nandaŋek oman monjɨ kɨnda yaŋ ɨban apban iyɨgɨt, ‘Uŋun nibaŋ aŋ?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Yaŋ yaŋban iyɨgɨt, ‘Padɨgɨgo tagɨsi egɨsak da abɨk do datgo da kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ aŋwak.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Yaŋ iyɨŋban monji mibɨltogɨ butjap nandaŋek yutnon wɨgɨk do kurak tagɨt. Yaŋ aŋakwan datni da yomakon pɨŋek butni maŋakwan yutnon wɨgɨsak do iyɨgɨt.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Mani datni yaŋ iyɨgɨt, ‘Dat, gak yaŋ nido asal? Nak oman monjɨ ɨsalɨ kɨnda da yaŋ bɨlak morapmɨ egek omango aŋ egɨsat. Aŋek gengo bɨsap kɨndakon dɨma kɨrɨŋɨkgɨm. Notnoni gat kɨsɨk kɨsɨk aneŋ do memesok kɨnda dɨmasi namgul.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Mani monjɨgo on yo morapgo kosit mɨŋat gat egek yomɨŋ mudagɨt, uŋun da apban kaŋek bulmakau monjɨ nelagɨ toŋ uŋun aŋwal.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Yaŋban datni da yaŋ iyɨgɨt, ‘Monjɨno, bɨsapmɨ bɨsapmɨ gak nak gat ekwamak. Ae yo morapno uŋun gak dakon gɨn.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Mani padɨgɨgo kɨmoron da yaŋ abɨk, ae pasɨlbikon naŋ aŋalon amaŋ, do nin but kwaktok nandaŋek kɨsɨk kɨsɨk tagɨsi amaŋ.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.