Marcos 5
Yareba NT (YRB_TBL) vs BKJ
1 Yesuini Danu uwarama Gerasini orofa, mesau etarafu iro yofere ane inata.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ane inataro Yesu amo inariro seitaninu moana imumu siosa rewoe ibita amara Yesubai are fari. I amara eme uri ue oeta eraboro ainebi.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ainebiro danu su uwarama iyareda danu burini ageini aiyonima uwanebitaro ma furufarebiba eme nesia dawa yawoegou utawa utebita.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 — ausente —
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Dumuini kowaini eme uri ue oeta eraboroini maidaniroini inareda arua weda gebiroma danu torowa umanebi.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Yesu inaibiro seitaninu moana imumu siosa rewoe ibita amara yafawereroma erite durami ue Yesunu iboro arite arubi uiro dawabai ibita seitaninu moana siosa imumuma derawere weita, Yesu, Dera Urero Ibinu Godinu Amara, yaba ane ufae utasu weita? Eno weitate weita, Godi Dawa erasua ya fanisi da mai weita. Auboko Yesuma seitaninu moana siosa imumuba amua weiba iba iyareda eno weita.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yesuma wei, yanu ifu anaiya wei? Weina yanu ifu fefera. Iba faiya faiyawere ibinisi weita.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Ewa orofaroma aniawe da wia weita.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Borosiri faiyawere maidaniro ibeda emanu torowa gusuna ue itebitaro seitaninu moana siosa imumuma Yesubai weita, wiaro anibete borosirinu ubarero itafe weita.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Eno weitaro Yesuma wei, aniawe weiba fare anitate borosirinu ubarero itata. Itataro borosiri nesia faiyawere tu tausani (2,000) durami ue anitate maidaniroma mesauro bibu utate imuie me sita.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 — ausente —
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Enoba i borosiri yawoeta uwara emanu suro durami ue anedana uwara nesiabai weitaro su uwara mesauro fare etate Yesubai fata.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Fare etana i seitaninu moana siosa imumu faiyawerema rewoe ibita amara danu beforo kobererau uiro wadia yurite yaubiba etate i uwara iyata.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 I uwarama seitaninu moana siosa imumuini boronu ueta nesia etate weitaro i uwara nesiama Yesuba weita, yanu orofaroma ekodiate ania weita.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 — ausente —
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Yesuma youro amuiro i seitaninu moana siosa imumu me sini amarama wei, naini anibu wei.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Weina Yesuma wei, me, aniate Godinu bunaini neno arama ueta nesia anu su uwarabai wia weiro ani.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Anite Dikaforisi su teni (10) ibita orofaro ane Yesunu bunaini neno arama ueta nesia we inarebiro i uwara nesia nautebitate neno kirifu utebita.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yesu owerite mesau yofere ane inari. Inariro eme faiyawere ode kara utate inaibitaro Ju uwaranu dubu su yawoeta amara, Jairasi, are farite Yesunu iboro arubi uteda wei, nanu arumaratu uifie utasu. Araro anibute anu age danu deiro odiaro wirofi wei.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Weiro ido aniro eme faiyawere Yesunu buribi deiro deiro ue anita.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Mui awetaini anita. I aweta ofe derawere wourite onono munebi. Oya tuero (12) muneda dogetabai inarebi. Oya tuero danu oi sane me sinite wirotawa ofe derawere daido ibebi. Ibebiro iro Yesunu buna ueta nauite iba ani.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 — ausente —
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Yesu inarasu weitaro nauite we imui, Danu wadiaro burimauna na wiromau we imui. Eno we imuite anite Yesunu wadiaro burina onono didi ido turiba wiroite na wironea we imui.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 — ausente —
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 I aweta Yesunu wadia burina Yesunu buna i awetabai aniba ma wiroiro Yesu Dawa iwata ui. Iwata uite iba i uwaraba wei, Nanu wadiaro anama burisinu wei?
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Weina Danu iwata ueta uwarama weita, ea, ode kara ubinitaba emana burita aba? Aneba anama Na burisinu wasu weita?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Weitaro Yesu eta ere ewa ere uiba i aweta iyareda iwura mami. Yesunu buna Dawabai aniba iwata uteda Yesubai are arubi uite danu ui i kiwu utawa we ma borobareda ba sina weina Yesuma wei, aruma, anu nauetama a ma wirosinua da iyate ania. Anu oferi daido me sininuro wirosinu wei.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 — ausente —
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 — ausente —
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yesuma eno webina mui amara Ju uwaranu dubu su yawoeta amaranu suroma are farite Jairasiba wei, anu aruma uisinua. Tisa Amarabai woroworo sina da wia wei.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Weiro Yesuma nauite Jairasiba wei, iya da uyate kimuwere imuea wei.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Weite i uwara nesia kodite Fitaini Jeimisini Jeimisinu dabue Joni woure ane dubu su yawoeta amaranu suro fari.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Farite sorara nauite i sorara utebita uwaraba wei, ane utaita? Aneba sorara utaita? I aruma uitawa, nauta kunawere ainibinu wei.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 — ausente —
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Weiro we iruteda yo weitaro i uwara nesia wawaro odiro itata. I aruma danu danuaini damamaini Fitaini Jeimisini Joni ema torowa su ubarero yaubita.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Yesu i arumanu agero munite wei, tarita kumi, i sinanu ubina arumaratu aba watane uya, eno wei.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Weiro i daisinono ui aruma uyarite inarebiba i yaubita uwarama etate neno kirifu derawere uta.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yesuma wei, moana uwaraba da wiawete i aruma ieta mawero ifi wei.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.