Marcos 11
Yareba NT (YRB_TBL) vs NTLH
1 Yesuini Danu iwata ueta uwaraini Jerusaremu dera natofo suro fafitae arebita. Arebe arebe are mui su sadei Betifeijini Beteni i oriwa maidanibai ibita. Enoba inarebe i su sadei ibita orofa abanaro are fata. Nono iroma Jerusaremu suna yafa me. Are fatate Yesuma Danu iwata ueta mui amara sadei siaia uteda wei, etei yanu ibo afu ibinu mui kirisi weto su ifu Betifeiji iro aniawate eawaro mui su gigirari tubune tutubaro bodere mui amarama yaurawa i otowa doniki egi nama doie odifitaro ibifiro efawaisina ido na ma uregari ue muawate Nabai woure arawa wei.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 — ausente —
2 com a seguinte ordem:
3 Eno weite wei, nono eno utebeawaro i doniki ubi uwarama ane utaisi webitate eno webitaita, aneba doniki na ma uregari ue munaisi webitaitana eno wiawa, yanu Dera Waria Amarama mubie wenuba munaisi wiawaro mafita wei.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Weiro ido anisite otowa doniki atasina i doniki su bebetobai tutuburo uwane oitaro inaibiro esite na ma uregari utebisi.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Eno utebisiro i doniki egi ubi uwarama weita, ya ane utaisi weita? Aneba doniki na ma uregari utaisi weita?
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Weitaro i amara sadeima Yesunu wei sina weisiba ekoitaro doniki Yesubai woure anisi. Ane fasite emanu dei barueta wadia deiro oisiro Yesu ido amo yauri.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 — ausente —
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Eme faiyawere wadiaini farai tataini dabaro ode anebitaro Yesuma fare anebiro botairo anebita uwaraini duburo arebita uwaraini nesia derawere yua weitate weita, yanu Dera Waria Amara weita. Yanu Dera Godinu ifuro farasu Amarana ido farinu osana inu ubina kobererau weda weita. Godima dawaba kobererau utedibebasu weita.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 — ausente —
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Dawa ido farinuba yanu sirorari amara kini Deiwidima yaure yawotebi i ari nono fafisu. Iba Godima ina ma kobererau utasu weita. Weda derawere yua weita, yanu etua urero Dera Amara osana inu ubina kobererau weda enoma enoma webitaro fare ani.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Fare anite Jerusaremu suro ane farite Dera dubu su ubare mui koruro amui. Amuite iro ane ane nesia erebiro yawi siniba ekodi. Dawaini Danu uwara tuero (12) owere Beteni suro ane fata.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Waura warai Beteni su ekoitate aneda Yesu osi uri.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Osi uriro warae ibeta bobo boruba ana iro erite tai mune ifie ani. Ane farite erina tai uwaneta kowa me, tata torowaba wei, a tai da uwanebearo anu tai uwarama da iteibitae watane weiro Danu iwata ueta uwara nauta.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 — ausente —
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nono owere Jerusaremu suro are fataro Yesuma dera dubu su ubarero amui. I kakara koruro anawa. Moana koruro amuite oiya ue maeta uwaraini oiya ueta uwaraini yoweriro itataro emanu oi moko mae matata uwaranu kaiyoini fuyo ubani oiya ue mata uwaranu yauretaini mu saniro ma regari uta.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 I fefenaroma ego woureta uwara da anibitae garari uite wei, Godinu bukaroma eno wasu, Nanu suna eme nesianu guriguri ueta su. Eno wasu aba me wei? Yana waira ueta uwaranu su ari utaita wei.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 — ausente —
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Weiro i dera fuyo ode sina weta uwaraini tarawatu tisa uwaraini i sina nautate Yesu ma uieta daba dobereda iyarebita. I uwara nesia Yesunu sina nauegou utebitaba iyarebita.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Yawi siniro Yesuini Danu uwaraini i su ekoitate anita.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Wau urina dabaro fare aneda etana i dodoa wei boruba ana torowa sibu uriba Fitama wei, Dera Waria Amara, boruba anaba Ana dodoa weiro sibu urinu, ea wei.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 — ausente —
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Weiro Yesuma wei, Godi kimuwere imutebeawe wei.
22 Jesus respondeu:
23 Nanu sina wemaro nauawe wei. Anama i maidaniba webisu, uyate enearo ania, eno webite kimuwere imuteda da imutawa ufisuna enanari ufisu.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ane ane wenauereda guriguri ufote kimuwere imuegou ufoitana mafiro muboita ina yanu wei.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Yana inaibeda guriguri ufoitana mui amarama yaba sara siosa ueta ufiro yana imutawa ufoitaba yanu urero Babama yanu neno neno ueta mubite imutawa ufisu wei.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Yanu yaiyemutunu sara siosa ueta da mune imutawa ufoitana yanu urero ibinu Baba yanu sara siosa ueta da mune imutawa ufisu wei.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Jerusaremu suro nono owere anita. Dera dubu su fefenaro inarebina dera fuyo ode sina weta uwaraini tarawatu tisa uwaraini baeta uwaraini faiyawere Dawabai fatate weita, A arotorowaba Anu bunaro eno utasu? Anama aba buna mairo eno utasu weita?
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 — ausente —
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Weitaro Yesuma emaba wei, Nanu wenauereta botai yaba wemaro Naba yanu kobererau moko weboitana ananu bunaro utatane wemau wei.
29 Jesus respondeu:
30 Joninu babataito ueta ureroma Godima weiro ui aba emema weitaro ui wiawero nauma wei.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Weiro sina we matatate weita, ane webeisi? Ureroma fari webisuna Dana eno webisu, aneba Joninu wei sina imutawa uta webisu weita. O emebairoma webeisi aba euwari weita? I uwara nesiama imuta, Joni ba we bou ueta amara imutaba iyareda weita, ya iwata me weitaba Yesuma wei, ananu bunaro utatane sina yaba da wemaro naufoita wei.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 — ausente —
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 — ausente —
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.