Lucas 8

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 — ausente —
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 I awetaini Jusanu aweta Joana, danu awerana Erodinu mui botai mameta amara. I awetaini Susanaini moana awetabo faiyawere anitate Yesuini Danu iwata ueta uwaraba ietaini oi matebita.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 — ausente —
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Moana yo gebirowere sakairo itatate sau waratate nasini awewewerero raraka meba yoie yoie uta.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Moana yo sinisini bobo orobu ubarero itatate waratate orobuwereba tai uwanawa uta.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Moana yo kobere nasiniro itatate waraegou utate tai faiya faiyawere uwata. Yo demurairaturoma mui tai wani aderedi (100) uwani weite wei, i ome bobo uwara Nanu watane sina nauegou uawe wei.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Danu iwata ueta uwarama Yesuma weita, i kasei sinanu ubina ane ari weita?
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Weitaro Yesuma wei, Godinu ununa ya Danu urero yawotasu kiwu sina naufote iwata ufoe utasute nono Dawa unutawa i uwara Danu urero yawotasu kiwu sina nauetaba iba emaba kasei sina torowa ma borobarasuro nautaita. I sinanu ubi iwawa utaitaba iba eraitate bana erawa. Nauetana nautaitate nautawa utaita wei.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Yesuma eno weite nono wei, i kasei sinanu ubina eno, i yona Godinu sina ari.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 I dabana Godinu sina nautaita uwara ari. I amarama Godinu sina we inarasuro i dabaro inaibeta uwarama Godinu sina nautaitaro seitanima sau farasute sina daido mune ma imutawa utasu, i uwarama imuotote wiroaotoba.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Enanari moana uwarana gebirowere sakairo sani, i ari. Godinu sina nautaitate yaru utaitaro Godinu sinaba awe uyareta farasuro i sina nauegou utawa utaitaba emanu nauetana kobererau me. Kobererau meba iba i sina ekodaita.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Moana uwara emana orobuwere orofa ariba Godinu sia nautaitate aika maika imutaitate emanu unu ibaiabai munaitate emanu unu nesia utaitate i sinanu daba garari utaitaba kobererau uegou utawa utaita.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Moana uwara emana i yonu itarebasu kobere nasini ari. Godinu sina nautaitate emanu kobere nenoma imuegou uteda kobere sina wegou utaitate kobererau uegou utaitaro emema eraita, Yesuma eno wei.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yesuma nono eno wei, nanefa mune beafote okiama wotutu ufoita aba warafa wowonaro feare odifoita? Eno ufoita? Me, eno da ufoita. Nanefa mune beafote aiyo oeta kabesiro odiforo eregou ufitaita wei.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Enanari feareta ememetu nesia, imueta ane ane ma borobafite i kiwuma ueta nesia ma borobafite arioro odifiro efitaita wei.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Ibago i naueta ibaiabai ane ane naufoitana nauegou uawe wei. Anama nauegou ufisuna mui naueta mafisu. I naueta derawere bobo amaraba mui naueta mafite i deramiratu imutasu amarama we imutasu, nanu nauetana ido we imutasuna danu naueta kikiratu ma dare mubisu wei.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Danu danuaini danu dabuemutuini Yesubai anibitae fata. Fatate uwara faiyawere guruguru ubitaba Yesubai ane farawa uta.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ane farawa utaba moana uwarama Yesuba weita, Anu anuaini abuemutuini A efitae ido faritate wawaro inaibinita weita.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Weitaro Yesuma emaba wei, Nanu bayaini Nanu naburetana Godinu sina nauteda utaita uwara ido eawe wei.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Mui kowaro Yesuini Danu iwata ueta uwaraini boutiro amutaro Yesuma wei, mesau etarafu yofefe wei. Weiba enanari anebita.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Anebitana Yesu nauta ainibiro oyau derawere fari. Oyau fariba ufe uyariro bouti inufie uiba uifitae uta.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 I uwarama Yesu ma uyatate weita, Dera Waria Amara, ya uifene utaisi weita. Weitaro Yesuma diti forateda yare yaurite oyauini ufeba bunawere bana weina oyauini ufeini ido me sinite binono sani.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Yesuma Danu uwaraba wei, Na imuegou utaita aba me? Yanu imueta aboro wei? Eno weiro iyareda neno kirifu utate we mataneda weita, ewa amara abo amararo oyauini ogoini Danu sina nauita weita.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Gerasi orofa, mesau etarafu iro ane inata. Gareri orofa mui afu, Gerasi orofa mui afu, mesau abanaro ibi.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesuma i amaranu ifu wenaueriro seitaninu imumu siosa faiyawere i amaranu nenoro itataba i amarama wei, nanu ifuna fefera wei.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Weiro seitaninu moana siosa imumuma Yesuba weita, i siosa kabesiro ya siaia da ua weita.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Weitana borosiri faiyawere i maidaniro ieta gusuna ue itebitaro etate Yesubai nui weita, yanu ununa i borosirinu ubarero anibene waisi weitaro Yesuma wei, aniawego wei.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Weiba i seitaninu moana siosa imumu i amaranu nenoroma amo fatate anitate i borosirinu ubarero itata. eno utaba i borosiri nesia durami ue anitate maidaniroma mesauro bibu utate imuie me sita.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 I borosiri yawoeta uwarama nesia etate suro durami ue anedana i sina weitaro i nesia nauta.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Su uwarama i ueta nesia efitae anita. Ane Yesubai fatana seitaninu moana siosa imumuma ekoita amara, dawa beforo kobererau uiro wadia yuriro wadia bobo yaubiro etate iyata.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 I ereta uwarama seitaninu moana siosa imumuini boronu ueta nesia etate i reka fata uwaraba nesia weitaro nauta.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 I Gerasi uwara nesia iya derawere uyatate Yesuba weita, yanu orofa kodiate ania weitaba Yesuma boutiro anibie amui.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 — ausente —
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Yesuma owerite Gareri afu nono ane inari. Uwara faiyawere Yesu yawotebitana Yesu ido fariro ario sina weita.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Mui amara, danu ifuna Jairasi, dawa mui Ju uwaranu dubu su yawoeta amara. Dana Yesubai farite Yesunu buri gigirariro arubi ui.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 I amaranu aruma demuraina uifie utebiba iba Yesubai farite wei, nanu suro ara wei. Weiba Yesu ido ani. Anebina uwara faiyawere Dawabai deiro deiro ue anita.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Mui awetaini ani. I aweta ofe derawere woureda oya tuero (12) onono munebi. Oya tuero (12) onono munedaba dogetabai inarebe danu oi sane me siniro wirotawa ui.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 I awetama Yesunu dubena afu farite Danu wadia burina onono ido didi turi.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Enoba Yesuma wei, anama Na burisinu wei? Weina i uwara nesia ya me weita. Eno weitaro Fitama wei, Dera Waria Amara, uwara faiyawere Abai deiro deiro utaita ea wei.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Weiro Yesuma wei, anama Na burisinu ari. Nanu buna Nabairoma dawabai ainuro Na iwata utatane wei.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Eno weiba i awetama we imui, Dawa iwata utasu we imuite iya derawere uyarite iwura mameda Yesubai farite arubi uteda danu ofe woureta sina i uwaraba weite wei, nana Dawa burinena na onono ido didi turinuro wirone wei.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Eno weiro Yesuma wei, aruma anu naueta derawereba wirosinu. Aniate merau ibia wei.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesuma eno webina mui amarama Jairasinu suroma emabai farite Jairasiba wei, anu aruma uisinu. Uisinua tisa amarabai woroworo sina da wia wei.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Weiro Yesuma nauite Jairasiba wei, iya da uyate imuegou uaro wirofi wei.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Suro ane fataro Yesuma i uwara nesia kodite Fitaini Jonini Jeimisini i arumanu danua damamaini suro woure amui.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Amuina suro yaubita uwarama sorara utaro nauite wei, i da wiawe. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Eno weiba i uwarama yo weita. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Yesuma i arumanu agero munite ma uyareda wei, arumaratu, uya wei.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.