Lucas 8
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARA
1 — ausente —
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 I awetaini Jusanu aweta Joana, danu awerana Erodinu mui botai mameta amara. I awetaini Susanaini moana awetabo faiyawere anitate Yesuini Danu iwata ueta uwaraba ietaini oi matebita.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 — ausente —
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Moana yo gebirowere sakairo itatate sau waratate nasini awewewerero raraka meba yoie yoie uta.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Moana yo sinisini bobo orobu ubarero itatate waratate orobuwereba tai uwanawa uta.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Moana yo kobere nasiniro itatate waraegou utate tai faiya faiyawere uwata. Yo demurairaturoma mui tai wani aderedi (100) uwani weite wei, i ome bobo uwara Nanu watane sina nauegou uawe wei.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Danu iwata ueta uwarama Yesuma weita, i kasei sinanu ubina ane ari weita?
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Weitaro Yesuma wei, Godinu ununa ya Danu urero yawotasu kiwu sina naufote iwata ufoe utasute nono Dawa unutawa i uwara Danu urero yawotasu kiwu sina nauetaba iba emaba kasei sina torowa ma borobarasuro nautaita. I sinanu ubi iwawa utaitaba iba eraitate bana erawa. Nauetana nautaitate nautawa utaita wei.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Yesuma eno weite nono wei, i kasei sinanu ubina eno, i yona Godinu sina ari.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 I dabana Godinu sina nautaita uwara ari. I amarama Godinu sina we inarasuro i dabaro inaibeta uwarama Godinu sina nautaitaro seitanima sau farasute sina daido mune ma imutawa utasu, i uwarama imuotote wiroaotoba.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Enanari moana uwarana gebirowere sakairo sani, i ari. Godinu sina nautaitate yaru utaitaro Godinu sinaba awe uyareta farasuro i sina nauegou utawa utaitaba emanu nauetana kobererau me. Kobererau meba iba i sina ekodaita.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Moana uwara emana orobuwere orofa ariba Godinu sia nautaitate aika maika imutaitate emanu unu ibaiabai munaitate emanu unu nesia utaitate i sinanu daba garari utaitaba kobererau uegou utawa utaita.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Moana uwara emana i yonu itarebasu kobere nasini ari. Godinu sina nautaitate emanu kobere nenoma imuegou uteda kobere sina wegou utaitate kobererau uegou utaitaro emema eraita, Yesuma eno wei.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Yesuma nono eno wei, nanefa mune beafote okiama wotutu ufoita aba warafa wowonaro feare odifoita? Eno ufoita? Me, eno da ufoita. Nanefa mune beafote aiyo oeta kabesiro odiforo eregou ufitaita wei.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Enanari feareta ememetu nesia, imueta ane ane ma borobafite i kiwuma ueta nesia ma borobafite arioro odifiro efitaita wei.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ibago i naueta ibaiabai ane ane naufoitana nauegou uawe wei. Anama nauegou ufisuna mui naueta mafisu. I naueta derawere bobo amaraba mui naueta mafite i deramiratu imutasu amarama we imutasu, nanu nauetana ido we imutasuna danu naueta kikiratu ma dare mubisu wei.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Danu danuaini danu dabuemutuini Yesubai anibitae fata. Fatate uwara faiyawere guruguru ubitaba Yesubai ane farawa uta.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ane farawa utaba moana uwarama Yesuba weita, Anu anuaini abuemutuini A efitae ido faritate wawaro inaibinita weita.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Weitaro Yesuma emaba wei, Nanu bayaini Nanu naburetana Godinu sina nauteda utaita uwara ido eawe wei.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Mui kowaro Yesuini Danu iwata ueta uwaraini boutiro amutaro Yesuma wei, mesau etarafu yofefe wei. Weiba enanari anebita.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Anebitana Yesu nauta ainibiro oyau derawere fari. Oyau fariba ufe uyariro bouti inufie uiba uifitae uta.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 I uwarama Yesu ma uyatate weita, Dera Waria Amara, ya uifene utaisi weita. Weitaro Yesuma diti forateda yare yaurite oyauini ufeba bunawere bana weina oyauini ufeini ido me sinite binono sani.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Yesuma Danu uwaraba wei, Na imuegou utaita aba me? Yanu imueta aboro wei? Eno weiro iyareda neno kirifu utate we mataneda weita, ewa amara abo amararo oyauini ogoini Danu sina nauita weita.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Gerasi orofa, mesau etarafu iro ane inata. Gareri orofa mui afu, Gerasi orofa mui afu, mesau abanaro ibi.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 — ausente —
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesuma i amaranu ifu wenaueriro seitaninu imumu siosa faiyawere i amaranu nenoro itataba i amarama wei, nanu ifuna fefera wei.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Weiro seitaninu moana siosa imumuma Yesuba weita, i siosa kabesiro ya siaia da ua weita.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Weitana borosiri faiyawere i maidaniro ieta gusuna ue itebitaro etate Yesubai nui weita, yanu ununa i borosirinu ubarero anibene waisi weitaro Yesuma wei, aniawego wei.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Weiba i seitaninu moana siosa imumu i amaranu nenoroma amo fatate anitate i borosirinu ubarero itata. eno utaba i borosiri nesia durami ue anitate maidaniroma mesauro bibu utate imuie me sita.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 I borosiri yawoeta uwarama nesia etate suro durami ue anedana i sina weitaro i nesia nauta.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Su uwarama i ueta nesia efitae anita. Ane Yesubai fatana seitaninu moana siosa imumuma ekoita amara, dawa beforo kobererau uiro wadia yuriro wadia bobo yaubiro etate iyata.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 I ereta uwarama seitaninu moana siosa imumuini boronu ueta nesia etate i reka fata uwaraba nesia weitaro nauta.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 I Gerasi uwara nesia iya derawere uyatate Yesuba weita, yanu orofa kodiate ania weitaba Yesuma boutiro anibie amui.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 — ausente —
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Yesuma owerite Gareri afu nono ane inari. Uwara faiyawere Yesu yawotebitana Yesu ido fariro ario sina weita.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Mui amara, danu ifuna Jairasi, dawa mui Ju uwaranu dubu su yawoeta amara. Dana Yesubai farite Yesunu buri gigirariro arubi ui.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 I amaranu aruma demuraina uifie utebiba iba Yesubai farite wei, nanu suro ara wei. Weiba Yesu ido ani. Anebina uwara faiyawere Dawabai deiro deiro ue anita.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Mui awetaini ani. I aweta ofe derawere woureda oya tuero (12) onono munebi. Oya tuero (12) onono munedaba dogetabai inarebe danu oi sane me siniro wirotawa ui.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 I awetama Yesunu dubena afu farite Danu wadia burina onono ido didi turi.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Enoba Yesuma wei, anama Na burisinu wei? Weina i uwara nesia ya me weita. Eno weitaro Fitama wei, Dera Waria Amara, uwara faiyawere Abai deiro deiro utaita ea wei.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Weiro Yesuma wei, anama Na burisinu ari. Nanu buna Nabairoma dawabai ainuro Na iwata utatane wei.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Eno weiba i awetama we imui, Dawa iwata utasu we imuite iya derawere uyarite iwura mameda Yesubai farite arubi uteda danu ofe woureta sina i uwaraba weite wei, nana Dawa burinena na onono ido didi turinuro wirone wei.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Eno weiro Yesuma wei, aruma anu naueta derawereba wirosinu. Aniate merau ibia wei.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yesuma eno webina mui amarama Jairasinu suroma emabai farite Jairasiba wei, anu aruma uisinu. Uisinua tisa amarabai woroworo sina da wia wei.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Weiro Yesuma nauite Jairasiba wei, iya da uyate imuegou uaro wirofi wei.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Suro ane fataro Yesuma i uwara nesia kodite Fitaini Jonini Jeimisini i arumanu danua damamaini suro woure amui.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Amuina suro yaubita uwarama sorara utaro nauite wei, i da wiawe. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Eno weiba i uwarama yo weita. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Yesuma i arumanu agero munite ma uyareda wei, arumaratu, uya wei.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.