Lucas 8
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NVI
1 — ausente —
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 I awetaini Jusanu aweta Joana, danu awerana Erodinu mui botai mameta amara. I awetaini Susanaini moana awetabo faiyawere anitate Yesuini Danu iwata ueta uwaraba ietaini oi matebita.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 — ausente —
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 — ausente —
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Moana yo gebirowere sakairo itatate sau waratate nasini awewewerero raraka meba yoie yoie uta.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Moana yo sinisini bobo orobu ubarero itatate waratate orobuwereba tai uwanawa uta.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Moana yo kobere nasiniro itatate waraegou utate tai faiya faiyawere uwata. Yo demurairaturoma mui tai wani aderedi (100) uwani weite wei, i ome bobo uwara Nanu watane sina nauegou uawe wei.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Danu iwata ueta uwarama Yesuma weita, i kasei sinanu ubina ane ari weita?
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Weitaro Yesuma wei, Godinu ununa ya Danu urero yawotasu kiwu sina naufote iwata ufoe utasute nono Dawa unutawa i uwara Danu urero yawotasu kiwu sina nauetaba iba emaba kasei sina torowa ma borobarasuro nautaita. I sinanu ubi iwawa utaitaba iba eraitate bana erawa. Nauetana nautaitate nautawa utaita wei.
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Yesuma eno weite nono wei, i kasei sinanu ubina eno, i yona Godinu sina ari.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I dabana Godinu sina nautaita uwara ari. I amarama Godinu sina we inarasuro i dabaro inaibeta uwarama Godinu sina nautaitaro seitanima sau farasute sina daido mune ma imutawa utasu, i uwarama imuotote wiroaotoba.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Enanari moana uwarana gebirowere sakairo sani, i ari. Godinu sina nautaitate yaru utaitaro Godinu sinaba awe uyareta farasuro i sina nauegou utawa utaitaba emanu nauetana kobererau me. Kobererau meba iba i sina ekodaita.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Moana uwara emana orobuwere orofa ariba Godinu sia nautaitate aika maika imutaitate emanu unu ibaiabai munaitate emanu unu nesia utaitate i sinanu daba garari utaitaba kobererau uegou utawa utaita.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Moana uwara emana i yonu itarebasu kobere nasini ari. Godinu sina nautaitate emanu kobere nenoma imuegou uteda kobere sina wegou utaitate kobererau uegou utaitaro emema eraita, Yesuma eno wei.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Yesuma nono eno wei, nanefa mune beafote okiama wotutu ufoita aba warafa wowonaro feare odifoita? Eno ufoita? Me, eno da ufoita. Nanefa mune beafote aiyo oeta kabesiro odiforo eregou ufitaita wei.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Enanari feareta ememetu nesia, imueta ane ane ma borobafite i kiwuma ueta nesia ma borobafite arioro odifiro efitaita wei.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ibago i naueta ibaiabai ane ane naufoitana nauegou uawe wei. Anama nauegou ufisuna mui naueta mafisu. I naueta derawere bobo amaraba mui naueta mafite i deramiratu imutasu amarama we imutasu, nanu nauetana ido we imutasuna danu naueta kikiratu ma dare mubisu wei.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Danu danuaini danu dabuemutuini Yesubai anibitae fata. Fatate uwara faiyawere guruguru ubitaba Yesubai ane farawa uta.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ane farawa utaba moana uwarama Yesuba weita, Anu anuaini abuemutuini A efitae ido faritate wawaro inaibinita weita.
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Weitaro Yesuma emaba wei, Nanu bayaini Nanu naburetana Godinu sina nauteda utaita uwara ido eawe wei.
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Mui kowaro Yesuini Danu iwata ueta uwaraini boutiro amutaro Yesuma wei, mesau etarafu yofefe wei. Weiba enanari anebita.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Anebitana Yesu nauta ainibiro oyau derawere fari. Oyau fariba ufe uyariro bouti inufie uiba uifitae uta.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 I uwarama Yesu ma uyatate weita, Dera Waria Amara, ya uifene utaisi weita. Weitaro Yesuma diti forateda yare yaurite oyauini ufeba bunawere bana weina oyauini ufeini ido me sinite binono sani.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Yesuma Danu uwaraba wei, Na imuegou utaita aba me? Yanu imueta aboro wei? Eno weiro iyareda neno kirifu utate we mataneda weita, ewa amara abo amararo oyauini ogoini Danu sina nauita weita.
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Gerasi orofa, mesau etarafu iro ane inata. Gareri orofa mui afu, Gerasi orofa mui afu, mesau abanaro ibi.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yesuma i amaranu ifu wenaueriro seitaninu imumu siosa faiyawere i amaranu nenoro itataba i amarama wei, nanu ifuna fefera wei.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Weiro seitaninu moana siosa imumuma Yesuba weita, i siosa kabesiro ya siaia da ua weita.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Weitana borosiri faiyawere i maidaniro ieta gusuna ue itebitaro etate Yesubai nui weita, yanu ununa i borosirinu ubarero anibene waisi weitaro Yesuma wei, aniawego wei.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Weiba i seitaninu moana siosa imumu i amaranu nenoroma amo fatate anitate i borosirinu ubarero itata. eno utaba i borosiri nesia durami ue anitate maidaniroma mesauro bibu utate imuie me sita.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 I borosiri yawoeta uwarama nesia etate suro durami ue anedana i sina weitaro i nesia nauta.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Su uwarama i ueta nesia efitae anita. Ane Yesubai fatana seitaninu moana siosa imumuma ekoita amara, dawa beforo kobererau uiro wadia yuriro wadia bobo yaubiro etate iyata.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 I ereta uwarama seitaninu moana siosa imumuini boronu ueta nesia etate i reka fata uwaraba nesia weitaro nauta.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 I Gerasi uwara nesia iya derawere uyatate Yesuba weita, yanu orofa kodiate ania weitaba Yesuma boutiro anibie amui.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 — ausente —
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 — ausente —
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Yesuma owerite Gareri afu nono ane inari. Uwara faiyawere Yesu yawotebitana Yesu ido fariro ario sina weita.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Mui amara, danu ifuna Jairasi, dawa mui Ju uwaranu dubu su yawoeta amara. Dana Yesubai farite Yesunu buri gigirariro arubi ui.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 I amaranu aruma demuraina uifie utebiba iba Yesubai farite wei, nanu suro ara wei. Weiba Yesu ido ani. Anebina uwara faiyawere Dawabai deiro deiro ue anita.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Mui awetaini ani. I aweta ofe derawere woureda oya tuero (12) onono munebi. Oya tuero (12) onono munedaba dogetabai inarebe danu oi sane me siniro wirotawa ui.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 I awetama Yesunu dubena afu farite Danu wadia burina onono ido didi turi.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Enoba Yesuma wei, anama Na burisinu wei? Weina i uwara nesia ya me weita. Eno weitaro Fitama wei, Dera Waria Amara, uwara faiyawere Abai deiro deiro utaita ea wei.
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Weiro Yesuma wei, anama Na burisinu ari. Nanu buna Nabairoma dawabai ainuro Na iwata utatane wei.
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Eno weiba i awetama we imui, Dawa iwata utasu we imuite iya derawere uyarite iwura mameda Yesubai farite arubi uteda danu ofe woureta sina i uwaraba weite wei, nana Dawa burinena na onono ido didi turinuro wirone wei.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Eno weiro Yesuma wei, aruma anu naueta derawereba wirosinu. Aniate merau ibia wei.
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Yesuma eno webina mui amarama Jairasinu suroma emabai farite Jairasiba wei, anu aruma uisinu. Uisinua tisa amarabai woroworo sina da wia wei.
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Weiro Yesuma nauite Jairasiba wei, iya da uyate imuegou uaro wirofi wei.
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Suro ane fataro Yesuma i uwara nesia kodite Fitaini Jonini Jeimisini i arumanu danua damamaini suro woure amui.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Amuina suro yaubita uwarama sorara utaro nauite wei, i da wiawe. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Eno weiba i uwarama yo weita. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Yesuma i arumanu agero munite ma uyareda wei, arumaratu, uya wei.
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 — ausente —
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.