Lucas 8
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARIB
1 — ausente —
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 I awetaini Jusanu aweta Joana, danu awerana Erodinu mui botai mameta amara. I awetaini Susanaini moana awetabo faiyawere anitate Yesuini Danu iwata ueta uwaraba ietaini oi matebita.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 — ausente —
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 — ausente —
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Moana yo gebirowere sakairo itatate sau waratate nasini awewewerero raraka meba yoie yoie uta.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Moana yo sinisini bobo orobu ubarero itatate waratate orobuwereba tai uwanawa uta.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Moana yo kobere nasiniro itatate waraegou utate tai faiya faiyawere uwata. Yo demurairaturoma mui tai wani aderedi (100) uwani weite wei, i ome bobo uwara Nanu watane sina nauegou uawe wei.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Danu iwata ueta uwarama Yesuma weita, i kasei sinanu ubina ane ari weita?
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Weitaro Yesuma wei, Godinu ununa ya Danu urero yawotasu kiwu sina naufote iwata ufoe utasute nono Dawa unutawa i uwara Danu urero yawotasu kiwu sina nauetaba iba emaba kasei sina torowa ma borobarasuro nautaita. I sinanu ubi iwawa utaitaba iba eraitate bana erawa. Nauetana nautaitate nautawa utaita wei.
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Yesuma eno weite nono wei, i kasei sinanu ubina eno, i yona Godinu sina ari.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 I dabana Godinu sina nautaita uwara ari. I amarama Godinu sina we inarasuro i dabaro inaibeta uwarama Godinu sina nautaitaro seitanima sau farasute sina daido mune ma imutawa utasu, i uwarama imuotote wiroaotoba.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Enanari moana uwarana gebirowere sakairo sani, i ari. Godinu sina nautaitate yaru utaitaro Godinu sinaba awe uyareta farasuro i sina nauegou utawa utaitaba emanu nauetana kobererau me. Kobererau meba iba i sina ekodaita.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Moana uwara emana orobuwere orofa ariba Godinu sia nautaitate aika maika imutaitate emanu unu ibaiabai munaitate emanu unu nesia utaitate i sinanu daba garari utaitaba kobererau uegou utawa utaita.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Moana uwara emana i yonu itarebasu kobere nasini ari. Godinu sina nautaitate emanu kobere nenoma imuegou uteda kobere sina wegou utaitate kobererau uegou utaitaro emema eraita, Yesuma eno wei.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Yesuma nono eno wei, nanefa mune beafote okiama wotutu ufoita aba warafa wowonaro feare odifoita? Eno ufoita? Me, eno da ufoita. Nanefa mune beafote aiyo oeta kabesiro odiforo eregou ufitaita wei.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Enanari feareta ememetu nesia, imueta ane ane ma borobafite i kiwuma ueta nesia ma borobafite arioro odifiro efitaita wei.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ibago i naueta ibaiabai ane ane naufoitana nauegou uawe wei. Anama nauegou ufisuna mui naueta mafisu. I naueta derawere bobo amaraba mui naueta mafite i deramiratu imutasu amarama we imutasu, nanu nauetana ido we imutasuna danu naueta kikiratu ma dare mubisu wei.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Danu danuaini danu dabuemutuini Yesubai anibitae fata. Fatate uwara faiyawere guruguru ubitaba Yesubai ane farawa uta.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ane farawa utaba moana uwarama Yesuba weita, Anu anuaini abuemutuini A efitae ido faritate wawaro inaibinita weita.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Weitaro Yesuma emaba wei, Nanu bayaini Nanu naburetana Godinu sina nauteda utaita uwara ido eawe wei.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Mui kowaro Yesuini Danu iwata ueta uwaraini boutiro amutaro Yesuma wei, mesau etarafu yofefe wei. Weiba enanari anebita.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Anebitana Yesu nauta ainibiro oyau derawere fari. Oyau fariba ufe uyariro bouti inufie uiba uifitae uta.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 I uwarama Yesu ma uyatate weita, Dera Waria Amara, ya uifene utaisi weita. Weitaro Yesuma diti forateda yare yaurite oyauini ufeba bunawere bana weina oyauini ufeini ido me sinite binono sani.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yesuma Danu uwaraba wei, Na imuegou utaita aba me? Yanu imueta aboro wei? Eno weiro iyareda neno kirifu utate we mataneda weita, ewa amara abo amararo oyauini ogoini Danu sina nauita weita.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Gerasi orofa, mesau etarafu iro ane inata. Gareri orofa mui afu, Gerasi orofa mui afu, mesau abanaro ibi.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesuma i amaranu ifu wenaueriro seitaninu imumu siosa faiyawere i amaranu nenoro itataba i amarama wei, nanu ifuna fefera wei.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Weiro seitaninu moana siosa imumuma Yesuba weita, i siosa kabesiro ya siaia da ua weita.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Weitana borosiri faiyawere i maidaniro ieta gusuna ue itebitaro etate Yesubai nui weita, yanu ununa i borosirinu ubarero anibene waisi weitaro Yesuma wei, aniawego wei.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Weiba i seitaninu moana siosa imumu i amaranu nenoroma amo fatate anitate i borosirinu ubarero itata. eno utaba i borosiri nesia durami ue anitate maidaniroma mesauro bibu utate imuie me sita.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 I borosiri yawoeta uwarama nesia etate suro durami ue anedana i sina weitaro i nesia nauta.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Su uwarama i ueta nesia efitae anita. Ane Yesubai fatana seitaninu moana siosa imumuma ekoita amara, dawa beforo kobererau uiro wadia yuriro wadia bobo yaubiro etate iyata.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 I ereta uwarama seitaninu moana siosa imumuini boronu ueta nesia etate i reka fata uwaraba nesia weitaro nauta.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 I Gerasi uwara nesia iya derawere uyatate Yesuba weita, yanu orofa kodiate ania weitaba Yesuma boutiro anibie amui.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Yesuma owerite Gareri afu nono ane inari. Uwara faiyawere Yesu yawotebitana Yesu ido fariro ario sina weita.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Mui amara, danu ifuna Jairasi, dawa mui Ju uwaranu dubu su yawoeta amara. Dana Yesubai farite Yesunu buri gigirariro arubi ui.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 I amaranu aruma demuraina uifie utebiba iba Yesubai farite wei, nanu suro ara wei. Weiba Yesu ido ani. Anebina uwara faiyawere Dawabai deiro deiro ue anita.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Mui awetaini ani. I aweta ofe derawere woureda oya tuero (12) onono munebi. Oya tuero (12) onono munedaba dogetabai inarebe danu oi sane me siniro wirotawa ui.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 I awetama Yesunu dubena afu farite Danu wadia burina onono ido didi turi.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Enoba Yesuma wei, anama Na burisinu wei? Weina i uwara nesia ya me weita. Eno weitaro Fitama wei, Dera Waria Amara, uwara faiyawere Abai deiro deiro utaita ea wei.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Weiro Yesuma wei, anama Na burisinu ari. Nanu buna Nabairoma dawabai ainuro Na iwata utatane wei.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Eno weiba i awetama we imui, Dawa iwata utasu we imuite iya derawere uyarite iwura mameda Yesubai farite arubi uteda danu ofe woureta sina i uwaraba weite wei, nana Dawa burinena na onono ido didi turinuro wirone wei.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Eno weiro Yesuma wei, aruma anu naueta derawereba wirosinu. Aniate merau ibia wei.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Yesuma eno webina mui amarama Jairasinu suroma emabai farite Jairasiba wei, anu aruma uisinu. Uisinua tisa amarabai woroworo sina da wia wei.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Weiro Yesuma nauite Jairasiba wei, iya da uyate imuegou uaro wirofi wei.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Suro ane fataro Yesuma i uwara nesia kodite Fitaini Jonini Jeimisini i arumanu danua damamaini suro woure amui.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Amuina suro yaubita uwarama sorara utaro nauite wei, i da wiawe. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Eno weiba i uwarama yo weita. I aruma me siniro iwata utate iba yo weita.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Yesuma i arumanu agero munite ma uyareda wei, arumaratu, uya wei.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.