Lucas 1
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARC
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Eno utebitaba nanu imuetana eno, Yesunu buna ueta nesia nauegou utebitaraba nesia rorowarau odimate aba siaia umane eno imuteda iba owawa utatane.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 I buna ueta naui sina ina ba iwata ufae iba ewa owawa siaia utatane.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Boderewere Erodi, dana gaemani dera yawoeta amara. Dana Judia orofa yawotebi. Yawotebina i kowaro mui fuyo ode sina weta amara, danu ifu Sakaraiya, iro ibebi. Danu danata demurai uwarana Abaija waita uwara ido. Dawaini danu uwaraini dera dubu suro Godinu gaukara utebita. Sakaraiyanu awetanu ifuna Erisabeti. Erisabetinu waria amarana Eroni. Eroninu uwaraini Godinu fuyo ode sina webita.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Awetaini awera Godinu dabaro rorowarau inareda Danu tarawatuini Danu sinaini nauteda imuegou utebisi. Eno utebisiro Godima emanu kobere ueta sineta erebi.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Eno ibeda Erisabeti desini kimu uiro ero uite kuita munawa me ibebe awetaini awera buruka usi.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 I Abaija waita uwaranu gaukara kowa ido fari. I fuyo ode sina weta uwaranu baeta eno, emanu gaukara kowa farinuba emanu ifu ifu feifaro yanatebitate bosioro youtebita. Eno utebitate guriguri utebitate ifu demurai munebita.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 — ausente —
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 — ausente —
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Sakaraiya ido inaibebe erina Godinu aneru bonana ina gibori kaiyo banibira afuro bodere inaibinono inaibiro eri.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Eno ereda neno siosa uteda iya derawere uyari.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Iya uyariro aneruma wei, Sakaraiya, iya da uya wei. Godima anu guriguri ueta nausinuba anu aweta Erisabetima mui amara kuita mubiro ana danu ifu Joni maibasu wei.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Kuita mubiro neno kobererau uteda yaru ufawaro uwara faiyawere ema enanari yaru ufitaita wei.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 I amakanu daisibite Godinu dera amara sibiro Godima efisu wei. Idoba anu amarama wainini siosa ogoini da ifisu. Danu danua dawa mubiro Godinu Imumu Kotofuma danu neno ubarero itafisu.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 I amarama Godinu sina bunawere wegou ufite eme faiyawere ma owefiro emanu Dera Godibai anibitaita aneruma eno wei.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Iraijanu ueta sinetaini bunaini dana mubite dawa ko anibisu. Anibite emanu damamamutuini koiniboroini ma demurai ufiro ibifitaita. I Godinu sina naue ekoeta uwaranu neno ma owereibiro nono imueta kobererau imuteibitaita. Dawa i uwara eno ue bou ufiro Dera Waria Amara ido fafisu, aneruma eno wei.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Weiro Sakaraiyama aneruba wei, nanu awetaini naini buruka uwaraba anene umate iwata umau wei?
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Weiro aneruma dawaba wei, nanu ifuna Geibero. Na Godibai ibatane wei. Godima na ewa kobere sina aba wemane iba siaia usinuro iba fanea wei.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Weite nono wei, nanu sina nautawaba awonaroma i kuita mubisu kowaro wate mu ufate sina wate da webasute me ibifaro Nanu wene ba enanari ufisu wei.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Eno utebisina i guruguru ubita uwarama Sakaraiya yowetebe osi utate we imuta, i amarana aneba ubarero yafawere ibinua we imuta.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Sakaraiyama dera dubu su ubareroma wawaro itarite emaba sina webie uite wiawa uiba i uwarama we imuta, dawa tubetube erinu aba we imuta. We imutaro Sakaraiyama wate mu uiba emaba sina wiawa uite agema torowa wanawana ui.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Eno uite moana kowaro wate wiawa me mu ue ibebe danu gaukara kowa me siniro suro ido ani.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Duburo Erisabetima dia munite sakara fai (5) suro feare yaubebi.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Dana eno wei, na kuita munawaba nanu bodere ibetana aramawere. Awonana Godima na kobererau erasuba emema na da irufitaita wei.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Erisabeti sakara sikisi (6) dia bobo ibina Godima Danu aneru, Geibero siaia uiro aneruma tararite Gareri orofa Nasareta suro ani.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 — ausente —
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Eno weiba Merima neno siosa derawere uteda we imui, aneba i ario sina nabai eno wasu we imui?
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 — ausente —
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 — ausente —
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 — ausente —
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 — ausente —
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Weiro Merima aneruba wei, na awera meba anene umau wei?
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Aneruma dawaba wei, Godinu Imumu Kotofuma abai tarafiro i urero Dera Godinu buna derawerema abai mafiro tare a obari ufisuba iba amara mubaro Godinu kakara amara webitaita wei.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Weite wei, anu atae Erisabeti buruka awetama bodere dia munite i desini kimu waita awetanu sakara awona sikisi (6) me sininu wei.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Ina kimu me, Godima anene webite Danu webisu enanari ufisu wei.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Aneruma eno weiba Merima dawaba wei, na Godinu gaukara aruma ewadoni eate anu wenu sina enanari ua wei. Eno weiro aneruma Meri ekodite ani.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Merima moana kowaro yaubebe uyarite mui Judia orofa maidani suro mani.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 — ausente —
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 — ausente —
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 — ausente —
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Anu ario wenuro naunero nanu kuita desiniro yaru utedaba wawana usinu wei.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ana Godinu sina nautasuba Godima a ma kobererau utasu. Dawa aba we bou ui enanari ufisu wei.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 — ausente —
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Godima Danu gaukara aruma erasuba iba eno utatane. Enoba i duburo fafitaita uwara nesia na kobererau webitaita watane.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Nanu buna Godima na ma kobererau uiba Danu ifuna kakarawere.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 I dera buna yawotaita uwara mu sanasute i dera me uwara ma uyarasu.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 I osi urasu uwaraba kobere kobere ibaiabai matasuro dia uraita. I ibaiabai faiyawere bobo uwaraba matawa utasute we yowereda aniawe wasu.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Danu bodere durua ueta neno arama we bou ueta imutasute ya Isaraero uwara durua utasu.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Godima yanu Babamutu, Eibaramuini danu abua demurai uwaraini nesia neno arama ueta we bou uiba enanari utasu watane,
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Meri iro sakara rarogonu ibebe ekodite danu suro ani.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Erisabetinu kuita muneta kowa fariro dana amara muni.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Amara muniro danu abua demurai uwaraini su uwaraini nesia nautate we imuta, Godima Erisabeti neno arama derawere usinuba iba amara muninu, we imutate yaru uta.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 — ausente —
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 — ausente —
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 — ausente —
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 — ausente —
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 — ausente —
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Sakaraiyama owawa ue odiro danu sina wiawa utebi me siniro sina wate weite Godi we ma kobererau utebi.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Eno utebiba i uwara nesia iya uyata. I sina Judia maidani orofa aboro we inarebitaro nautebita.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 I sina nauta uwara nenoma we imuta, Godinu buna i amakanubai ibinuba daisibite ane ufisu we imuta.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 — ausente —
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Weite wei, a nanu amararatu, aba yanu Dera Godinu we bou ueta amara webitaita. A ko anibate yanu Dera Waria Amaranu daba ue bou ufasu.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Danu sina webaro naufitaro emanu neno neno mubite dubenaro sabisuba Dawa imufitaita.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 — ausente —
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 I amakanu ibebe daisinite danu neno Godibai odeda neno kobererau ui. Dawa eme ibawa orofaro ibebe ibebe Isaraero uwarabai we mawetu ufie fari.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.