João 4

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uwara faiyawere Yesubai babataito utaro uwara faiya me Jonibai babataito uta weitaro i Ferosi uwara nauta.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Yesuma i uwara babataito utawa uiro Danu iwata ueta uwarama deina ba i uwara babataito utebita).
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 I Dera Amara Yesuma i Ferosi uwaranu imueta iwata uite Judia orofa ekodite owerite nono Gareri orofaro ani.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Danu ani dabana Samaria orofa abanaro amune ture fare ani.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Yesuma ane Samaria orofa suro fari. I su ifuna Saika. I suna yanu sirorari amara Jeikofuma danu amara Jousefaba bodere mai nasini gigiraribai.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jeikofunu dauri ogo koto i nasiniro ibi. Kowa mare otoro reka fare serigari uiro Yesuma i ogo kotobai farite daba yafawere arebe ofe arama uiba yaubi.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Mui Samaria su aweta ogo tofie fariro Yesuma wei, ogo toate mairo Na ima wei.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Yesunu uwarana iro Dawaini yaubawa. Samaria suro ieta oiya ufitae anita. Yesu Danu aikaratu yaubebe i sina wei.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Eno weiro i awetama wei, ana Ju amara. Aneba na Samaria su awetabai sina wasu wei? Aneba naba ogo mai ima wasu wei? Ju uwarama Samaria uwaraba sina wiawa utebaitaro nono aneba a naini sina webae wasu wei?
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Weiro Yesuma wei, Godinu me maetaini i ogo mai ima watane amaraini a iwata ufarona nabai webaro aba i me ibene ibene ibeta ogo ari aba mamaro ifae wei.
10 Jesus respondeu:
11 Eno weiro i awetama wei, abai ogo toretana me. Ewa ogo nasini ubare nubowere ibinuba me ibene ibene ibeta ogo ari aboro tofasu wei?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yanu baba Jeikofu, dawaini danu adarabuini danu borumakauini emana ewa ogo itaro i ogo koto yaba mai. Dawa kikiratu A derawere eno imutasu wei?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Weiro Yesuma wei, ana anama ewa ogo ifitaitana nono ogo nodo ufitaita wei.
13 Jesus respondeu:
14 Ana anama Nanu mamau ogo ifitaitana nono ogo nodo da ufitaita. Nanu mamau ogo gebiroro amutasu ubi erio ari, da yaraifisu. Enanari i ogo emanu nenoro ubi erio ari amufisu. I ogona me ibene ibene ibeta ariba da yaraifisu wei.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Weiro i awetama wei, Dera Amara, i ogo mai imaro ogo nodo da ufiro ewa ogo are da toreimau wei.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 — ausente —
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Awera fai (5) munite ekodite awona anu suro aini ibinu amara anu awera meba iba ba wenu wei.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 — ausente —
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 — ausente —
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Weiro Yesuma wei, aweta, Nanu sina nauegou ua wei. Mui kowa fafiro etei maidaniro o Jerusaremu suro Bababai guriguri da ufitaita wei.
21 Jesus respondeu:
22 Ya Samaria uwara Godi iwawa utaitaba iba Godi ba guriguri utawa utaita. Ya Ju uwarama Godi iwata utaisi. Danu ma wiroeta Amara Ju uwarabairoma fariba iba Godi ba guriguri utaisi wei.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Reka kowa farinuba i Godi ba guriguri utaita uwarama Godi nenoma guriguri utaitana ina ba guriguri ueta idoni. Godi Danu unu i nenoma imue guriguri ueta uwara wei.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Godina kobere Imumuba ya erawa utaisiba iba Dawa yanu nenoroma guriguri utaisina ba guriguri utaisi wei.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesuma eno weiro i awetama dawaba wei, i Mesaia fafisu weitaro naue wei. Danu mui ifuna Keriso. Dawa fafite nesia ma boroyafisu wei.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Weina Yesuma wei, I Mesaiana Na ewado wei.
26 Então Jesus disse:
27 Yesuma eno webina Danu iwata ueta uwara fatate etana Yesuini i awetaini sina we matanebisiro etate neno kirifu utate ya sina ane waisi we imuteda nono ya sina ane waisi wiawa uta.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 — ausente —
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 — ausente —
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 — ausente —
32 Mas ele lhes disse:
33 — ausente —
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 — ausente —
34 Jesus lhes declarou:
35 Yesu eno weite wei, ya eno waita, sakara fo (4) me sibiro yanu beataro ieta ibaiabai daufeisi waitaro nono Nana yaba eno watane, i eme nesia eawe, emanu nenona ba sineta ieta ariba i daureta kowa ido farinu watane wei.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Anama daure fira fara utasuna moko muneta munasuro danu muneta uwarama me ibene ibene ibeta munaitaba iba i waieta uwaraini i daure fira fara ueta uwaraini yaru utaita wei.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 I bodere ikiki sinana ba. I sinana eno, mui amarama waitasuro mui amarama daurasu, i sina eno wei.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Yesuma ewana kasei sina weda eno wei, yanu yo waitawa uta ememetu daufoe siaia ue wei. Aika uwarama yo waie me sitaro yana emanu waieta ememetu dauraitaba iba emaini yaini i gaukara uruama utaita wei. I sinanu ubina eno, moana uwarama Godinu sina we inaraitaro moana uwarama buribi areda i uwara mune Godibai odaitana emana gaukara uruama utaita wei.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 I awetama suro anite wei, mui amarama nanu bodere ueta sineta nesia wenu weiba moana su uwarama emanu imueta nesia Yesubai oita.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 — ausente —
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 — ausente —
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 — ausente —
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kowa sadei me siniro wai uriro uyarite Gareri orofaro ani.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Auboko Yesuma wei, Godinu we bou ueta amaranu su uwarama dawa kakara utawa utaitate iba eno we imutaita, dawa dera amara me we imutaita wei.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ane Gareri orofaro fariro i Gareri uwarama yaru utate ario derawere weita. I Gareri uwarama Jerusaremu suro Godima Isaraero uwara Ijifiroma woure aneta ogaro anitate Yesunu ueta nesia etate iba nono yaru uta.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Weiro Yesuma wei, buna uetaini eretaini efasuna imufate da efasuna da imufasu wei.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Weina nui wei, Dera Waria Amara ara, nanu amara uifisu wei.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Weiro Yesuma dawaba wei, ania, anu amara wirosinuba ibifisu weina Danu sina kimuwere naue imuteda ani.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 I ami amara owerite tanebina danu gaukara uwara dabaro marebe dawa atatate weita, anu amara merau ibinua weita.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Weitaro wei, abo kowaro wirosinu weiro weita, arena kowa oto serigari uite kikiratu ani i odona ofe wakiki me siniro wiroi weita.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Eno weitaba danu damama we imui, arena i kowaro Yesuma anu amara wirosinu weiba iba wiroi we imuiba dawaini danu su uwara nesia emanu naueta Yesubai oita.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Yesuma Judiaroma Gareriro farite ewa buna uetaini mui buna uetaini i buna ueta sadei ui.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.