João 4
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs BKJ
1 Uwara faiyawere Yesubai babataito utaro uwara faiya me Jonibai babataito uta weitaro i Ferosi uwara nauta.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 (Yesuma i uwara babataito utawa uiro Danu iwata ueta uwarama deina ba i uwara babataito utebita).
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 I Dera Amara Yesuma i Ferosi uwaranu imueta iwata uite Judia orofa ekodite owerite nono Gareri orofaro ani.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Danu ani dabana Samaria orofa abanaro amune ture fare ani.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yesuma ane Samaria orofa suro fari. I su ifuna Saika. I suna yanu sirorari amara Jeikofuma danu amara Jousefaba bodere mai nasini gigiraribai.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Jeikofunu dauri ogo koto i nasiniro ibi. Kowa mare otoro reka fare serigari uiro Yesuma i ogo kotobai farite daba yafawere arebe ofe arama uiba yaubi.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Mui Samaria su aweta ogo tofie fariro Yesuma wei, ogo toate mairo Na ima wei.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Yesunu uwarana iro Dawaini yaubawa. Samaria suro ieta oiya ufitae anita. Yesu Danu aikaratu yaubebe i sina wei.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Eno weiro i awetama wei, ana Ju amara. Aneba na Samaria su awetabai sina wasu wei? Aneba naba ogo mai ima wasu wei? Ju uwarama Samaria uwaraba sina wiawa utebaitaro nono aneba a naini sina webae wasu wei?
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Weiro Yesuma wei, Godinu me maetaini i ogo mai ima watane amaraini a iwata ufarona nabai webaro aba i me ibene ibene ibeta ogo ari aba mamaro ifae wei.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Eno weiro i awetama wei, abai ogo toretana me. Ewa ogo nasini ubare nubowere ibinuba me ibene ibene ibeta ogo ari aboro tofasu wei?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Yanu baba Jeikofu, dawaini danu adarabuini danu borumakauini emana ewa ogo itaro i ogo koto yaba mai. Dawa kikiratu A derawere eno imutasu wei?
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Weiro Yesuma wei, ana anama ewa ogo ifitaitana nono ogo nodo ufitaita wei.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ana anama Nanu mamau ogo ifitaitana nono ogo nodo da ufitaita. Nanu mamau ogo gebiroro amutasu ubi erio ari, da yaraifisu. Enanari i ogo emanu nenoro ubi erio ari amufisu. I ogona me ibene ibene ibeta ariba da yaraifisu wei.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Weiro i awetama wei, Dera Amara, i ogo mai imaro ogo nodo da ufiro ewa ogo are da toreimau wei.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 — ausente —
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Awera fai (5) munite ekodite awona anu suro aini ibinu amara anu awera meba iba ba wenu wei.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 — ausente —
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 — ausente —
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Weiro Yesuma wei, aweta, Nanu sina nauegou ua wei. Mui kowa fafiro etei maidaniro o Jerusaremu suro Bababai guriguri da ufitaita wei.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ya Samaria uwara Godi iwawa utaitaba iba Godi ba guriguri utawa utaita. Ya Ju uwarama Godi iwata utaisi. Danu ma wiroeta Amara Ju uwarabairoma fariba iba Godi ba guriguri utaisi wei.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Reka kowa farinuba i Godi ba guriguri utaita uwarama Godi nenoma guriguri utaitana ina ba guriguri ueta idoni. Godi Danu unu i nenoma imue guriguri ueta uwara wei.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Godina kobere Imumuba ya erawa utaisiba iba Dawa yanu nenoroma guriguri utaisina ba guriguri utaisi wei.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Yesuma eno weiro i awetama dawaba wei, i Mesaia fafisu weitaro naue wei. Danu mui ifuna Keriso. Dawa fafite nesia ma boroyafisu wei.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Weina Yesuma wei, I Mesaiana Na ewado wei.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Yesuma eno webina Danu iwata ueta uwara fatate etana Yesuini i awetaini sina we matanebisiro etate neno kirifu utate ya sina ane waisi we imuteda nono ya sina ane waisi wiawa uta.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 — ausente —
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 — ausente —
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 — ausente —
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 — ausente —
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 — ausente —
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 — ausente —
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Yesu eno weite wei, ya eno waita, sakara fo (4) me sibiro yanu beataro ieta ibaiabai daufeisi waitaro nono Nana yaba eno watane, i eme nesia eawe, emanu nenona ba sineta ieta ariba i daureta kowa ido farinu watane wei.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Anama daure fira fara utasuna moko muneta munasuro danu muneta uwarama me ibene ibene ibeta munaitaba iba i waieta uwaraini i daure fira fara ueta uwaraini yaru utaita wei.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 I bodere ikiki sinana ba. I sinana eno, mui amarama waitasuro mui amarama daurasu, i sina eno wei.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Yesuma ewana kasei sina weda eno wei, yanu yo waitawa uta ememetu daufoe siaia ue wei. Aika uwarama yo waie me sitaro yana emanu waieta ememetu dauraitaba iba emaini yaini i gaukara uruama utaita wei. I sinanu ubina eno, moana uwarama Godinu sina we inaraitaro moana uwarama buribi areda i uwara mune Godibai odaitana emana gaukara uruama utaita wei.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 I awetama suro anite wei, mui amarama nanu bodere ueta sineta nesia wenu weiba moana su uwarama emanu imueta nesia Yesubai oita.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 — ausente —
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 — ausente —
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 — ausente —
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Kowa sadei me siniro wai uriro uyarite Gareri orofaro ani.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Auboko Yesuma wei, Godinu we bou ueta amaranu su uwarama dawa kakara utawa utaitate iba eno we imutaita, dawa dera amara me we imutaita wei.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ane Gareri orofaro fariro i Gareri uwarama yaru utate ario derawere weita. I Gareri uwarama Jerusaremu suro Godima Isaraero uwara Ijifiroma woure aneta ogaro anitate Yesunu ueta nesia etate iba nono yaru uta.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 — ausente —
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Weiro Yesuma wei, buna uetaini eretaini efasuna imufate da efasuna da imufasu wei.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Weina nui wei, Dera Waria Amara ara, nanu amara uifisu wei.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Weiro Yesuma dawaba wei, ania, anu amara wirosinuba ibifisu weina Danu sina kimuwere naue imuteda ani.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 I ami amara owerite tanebina danu gaukara uwara dabaro marebe dawa atatate weita, anu amara merau ibinua weita.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Weitaro wei, abo kowaro wirosinu weiro weita, arena kowa oto serigari uite kikiratu ani i odona ofe wakiki me siniro wiroi weita.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Eno weitaba danu damama we imui, arena i kowaro Yesuma anu amara wirosinu weiba iba wiroi we imuiba dawaini danu su uwara nesia emanu naueta Yesubai oita.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesuma Judiaroma Gareriro farite ewa buna uetaini mui buna uetaini i buna ueta sadei ui.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.