João 4
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARA
1 Uwara faiyawere Yesubai babataito utaro uwara faiya me Jonibai babataito uta weitaro i Ferosi uwara nauta.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Yesuma i uwara babataito utawa uiro Danu iwata ueta uwarama deina ba i uwara babataito utebita).
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 I Dera Amara Yesuma i Ferosi uwaranu imueta iwata uite Judia orofa ekodite owerite nono Gareri orofaro ani.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Danu ani dabana Samaria orofa abanaro amune ture fare ani.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Yesuma ane Samaria orofa suro fari. I su ifuna Saika. I suna yanu sirorari amara Jeikofuma danu amara Jousefaba bodere mai nasini gigiraribai.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jeikofunu dauri ogo koto i nasiniro ibi. Kowa mare otoro reka fare serigari uiro Yesuma i ogo kotobai farite daba yafawere arebe ofe arama uiba yaubi.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Mui Samaria su aweta ogo tofie fariro Yesuma wei, ogo toate mairo Na ima wei.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Yesunu uwarana iro Dawaini yaubawa. Samaria suro ieta oiya ufitae anita. Yesu Danu aikaratu yaubebe i sina wei.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Eno weiro i awetama wei, ana Ju amara. Aneba na Samaria su awetabai sina wasu wei? Aneba naba ogo mai ima wasu wei? Ju uwarama Samaria uwaraba sina wiawa utebaitaro nono aneba a naini sina webae wasu wei?
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Weiro Yesuma wei, Godinu me maetaini i ogo mai ima watane amaraini a iwata ufarona nabai webaro aba i me ibene ibene ibeta ogo ari aba mamaro ifae wei.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Eno weiro i awetama wei, abai ogo toretana me. Ewa ogo nasini ubare nubowere ibinuba me ibene ibene ibeta ogo ari aboro tofasu wei?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Yanu baba Jeikofu, dawaini danu adarabuini danu borumakauini emana ewa ogo itaro i ogo koto yaba mai. Dawa kikiratu A derawere eno imutasu wei?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Weiro Yesuma wei, ana anama ewa ogo ifitaitana nono ogo nodo ufitaita wei.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ana anama Nanu mamau ogo ifitaitana nono ogo nodo da ufitaita. Nanu mamau ogo gebiroro amutasu ubi erio ari, da yaraifisu. Enanari i ogo emanu nenoro ubi erio ari amufisu. I ogona me ibene ibene ibeta ariba da yaraifisu wei.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Weiro i awetama wei, Dera Amara, i ogo mai imaro ogo nodo da ufiro ewa ogo are da toreimau wei.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 — ausente —
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 — ausente —
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Awera fai (5) munite ekodite awona anu suro aini ibinu amara anu awera meba iba ba wenu wei.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 — ausente —
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 — ausente —
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Weiro Yesuma wei, aweta, Nanu sina nauegou ua wei. Mui kowa fafiro etei maidaniro o Jerusaremu suro Bababai guriguri da ufitaita wei.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ya Samaria uwara Godi iwawa utaitaba iba Godi ba guriguri utawa utaita. Ya Ju uwarama Godi iwata utaisi. Danu ma wiroeta Amara Ju uwarabairoma fariba iba Godi ba guriguri utaisi wei.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Reka kowa farinuba i Godi ba guriguri utaita uwarama Godi nenoma guriguri utaitana ina ba guriguri ueta idoni. Godi Danu unu i nenoma imue guriguri ueta uwara wei.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Godina kobere Imumuba ya erawa utaisiba iba Dawa yanu nenoroma guriguri utaisina ba guriguri utaisi wei.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Yesuma eno weiro i awetama dawaba wei, i Mesaia fafisu weitaro naue wei. Danu mui ifuna Keriso. Dawa fafite nesia ma boroyafisu wei.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Weina Yesuma wei, I Mesaiana Na ewado wei.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Yesuma eno webina Danu iwata ueta uwara fatate etana Yesuini i awetaini sina we matanebisiro etate neno kirifu utate ya sina ane waisi we imuteda nono ya sina ane waisi wiawa uta.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 — ausente —
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 — ausente —
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 — ausente —
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 — ausente —
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 — ausente —
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Yesu eno weite wei, ya eno waita, sakara fo (4) me sibiro yanu beataro ieta ibaiabai daufeisi waitaro nono Nana yaba eno watane, i eme nesia eawe, emanu nenona ba sineta ieta ariba i daureta kowa ido farinu watane wei.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Anama daure fira fara utasuna moko muneta munasuro danu muneta uwarama me ibene ibene ibeta munaitaba iba i waieta uwaraini i daure fira fara ueta uwaraini yaru utaita wei.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 I bodere ikiki sinana ba. I sinana eno, mui amarama waitasuro mui amarama daurasu, i sina eno wei.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Yesuma ewana kasei sina weda eno wei, yanu yo waitawa uta ememetu daufoe siaia ue wei. Aika uwarama yo waie me sitaro yana emanu waieta ememetu dauraitaba iba emaini yaini i gaukara uruama utaita wei. I sinanu ubina eno, moana uwarama Godinu sina we inaraitaro moana uwarama buribi areda i uwara mune Godibai odaitana emana gaukara uruama utaita wei.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 I awetama suro anite wei, mui amarama nanu bodere ueta sineta nesia wenu weiba moana su uwarama emanu imueta nesia Yesubai oita.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 — ausente —
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 — ausente —
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 — ausente —
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kowa sadei me siniro wai uriro uyarite Gareri orofaro ani.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Auboko Yesuma wei, Godinu we bou ueta amaranu su uwarama dawa kakara utawa utaitate iba eno we imutaita, dawa dera amara me we imutaita wei.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ane Gareri orofaro fariro i Gareri uwarama yaru utate ario derawere weita. I Gareri uwarama Jerusaremu suro Godima Isaraero uwara Ijifiroma woure aneta ogaro anitate Yesunu ueta nesia etate iba nono yaru uta.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 — ausente —
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 — ausente —
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Weiro Yesuma wei, buna uetaini eretaini efasuna imufate da efasuna da imufasu wei.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Weina nui wei, Dera Waria Amara ara, nanu amara uifisu wei.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Weiro Yesuma dawaba wei, ania, anu amara wirosinuba ibifisu weina Danu sina kimuwere naue imuteda ani.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 I ami amara owerite tanebina danu gaukara uwara dabaro marebe dawa atatate weita, anu amara merau ibinua weita.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Weitaro wei, abo kowaro wirosinu weiro weita, arena kowa oto serigari uite kikiratu ani i odona ofe wakiki me siniro wiroi weita.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Eno weitaba danu damama we imui, arena i kowaro Yesuma anu amara wirosinu weiba iba wiroi we imuiba dawaini danu su uwara nesia emanu naueta Yesubai oita.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yesuma Judiaroma Gareriro farite ewa buna uetaini mui buna uetaini i buna ueta sadei ui.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.