Romanos 11
yns (YNS) vs BKJ
1 Abun, mɛ in'fuul naa: Nkye Nzam kàpiy un'sɛŋ ande? Akà ikikye! Ntɔn mɛ ŋàkwo iwà un'nsi Isàlɛl, itoo a Abàlam, uboo a ywar a Bɛnsàmɛn.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nzam kàpiy anki baar ande kàsɔ̈ɔ̈l nde itaan. Imɛnà naa bɛ làkayöbà anki naa Ndaa Aŋàsɔn nkye itɛɛnà, u mbwo aya kàsi Elya tär ntɔn Isàlɛl a Nzam:
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 « Mwol, ba bàkyer adwa aŋangɔɔm angye, bàpay mɛsà a ibɔɔn angye, mɛ kàsàsal mɛ mpɛl, anà ba bàkwen mukan'dwa sye! »
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Wɛɛ, Nzam kàmun'fuur aben? « Mɛ kàyee ntɔn mɛ baar nsaab nsàmbwar yà abaal, baar mpa bàsàbwà kà an'bwaŋ kusà a Baal. »
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Yà balàbal utaaŋ alà, ban'saal baar ikikye kan'sɔɔl Nzam unsà kab a ngway ande.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 Wɛɛ, isàkal naa unsà kab a ngway, kà unsà isal anki, iswaŋà naa kab a ngway kà là kab a ngway anki.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Apanà, bi ifàtɛn aben? Undiir ulɛŋà Isàlɛl, nde wa ŋàtàkaar anki, wɛɛ baar bàsɔ̈ɔ̈l bàkyer akaar wa, wɛɛ akà bumwɛy, mpem aba yàbulà bwoor,
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 asànaa bàsön ya naa: « Nzam kàpɛ dweelà a bɔɔmà, mii ntɔn ukɔɔn aman, an'tsü ntɔn ukɔɔn awem, tii ŋàbà. »
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 David waa kàtɛn sye naa:
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 Wɛy mii aba ibü mpib, tii mpal bàyàfàman ba.
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 Waa mɛ in'fuulà naa: nkye ntɔn mbweel ipepey, waa ba bàsɛlà? Kà ndandaa anki! Wɛɛ ntɔn ibii aba, waa Nzam kàpɛ mɔ̈ɔ̈ akà baar mpa abà Ayudà, ntɔn musɛn un'köl a Isàlɛl.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Kyekà, isàkal naa ibii aba byàpɛ un'naaŋ u mɛɛn, anà ntyeey aba un'naaŋ a baar mpa abà Ayudà, abun nsuub aba yàŋàkwo iyàtwaal un'naaŋ a nkye ifà?
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Mɛ amàlakyään, ntɔn bɛ baar mpa làbà Ayudà: in'wà mɛ paa, mɛ, ntööm a baar mpa abà Ayudà, mɛ in'fàpà làkoo kà isal amɛ
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 unsà làkyän musɛn un'köl. Mɛ in'sii naa mɛ in'yàsɛɛn un'köl a atɔŋ amɛ unsà ndür ntɔn mutswà mɔ̈ɔ̈ a ndam a baar uboo a ba.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Ntɔn, isàkal naa nsyeel a ba ukɔl yàfuur un'tüüb a Nzam anà mɛɛn, mfurà aba iyàkal aben? Ya isàkal asànaa mfurà a baar fà ukwà tii u mɔ̈ɔ̈.
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Kyekà, isàkal naa kab atàtwɛb là in'kyɛɛl, mfwar yanswà iyàkal in'kyɛɛl, isàkal naa un'swɛy wà in'kyɛɛl, an'kɔkà màyàkal mà in'kyɛɛl.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Wɛɛ isàkal naa an'kɔkà mamwɛy bàkyàtsuul, wɛɛ ngye, un'te a ɔlive a ndwaŋ, ngye bakön uboo a an'kɔkà màsàsal kà un'te a ɔlivɛ ntɔn badii anà ma u mbwo a un'swɛy mwɛy anà u mbwo a inɔ̈ mwɛy kya,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 twon an'swaŋ ngaal kusà a an'kɔkà amàŋàtsul. Ngye an'kwo aswɛŋ ngaal, wɛɛ kà ngye anki asɛɛnà un'swɛy, wɛɛ un'swɛy akasɛɛnà.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Apan, ngye ayàtɛn naa: « An'kɔkà bàtsül ma ntɔn mɛ ban'kön. »
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 Ye abwɛy. Bàtsül ba ma ntɔn bwoor a mpem a ba. Wɛɛ ngye, unsà làkwikilà waa ngye awà paa. Twon an'sɛn an'pɛy, wɛɛ kal kà igyɛɛŋ.
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 Ntɔn, isàkal naa Nzam kàtii anki an'kɔkà màfàtoo ma ŋakwo, kal kà igyɛɛŋ, manà nde ukɔ̈ɔ̈n asatii, akà ikikye!
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Ler ubwaŋ anà nsyeel a mii a Nzam: nsyeel a mii akà baar abà bàbü, ubwaŋ akà ngye, isàkal naa ngye awà mulalà uboo a ubwaŋ ba, naa tɛy, ngye sye bàkyer asalwom.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Wɛɛ akà ba, isàkal naa ba ban'wɛy bwoor a mpem aba, ba bàkyer asakɔn, ba sye, ntɔn Nzam we anà ikɔ̈b mukakɔn mbalà asin.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Abun, isàkal naa ngye, ngye kàlwomà unsà un'te a olivɛ a ndwaŋ awà katwey wa ŋakwo, waa bakön unsà un'te a ɔlive a boo a bul, itàkal naa kà wa anki katwey, ntɔn nkye mpa bàfuur kà un'te a ɔlive a boo a bul an'kɔkà amà kàtwey nde ŋakwo?
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 Ntɔn mɛ inkwen anki, atɔŋ, naa bɛ làkɔ̈ɔ̈n ayöb ngyee ayi, manà bɛ làyamɛnà naa bɛ làbà aŋan'yeerà: ndam a baar a Isàlɛl, mpem aba isàkal yàŋàbwà bwoor mbɔɔn tii mpal bàsàbilà baar mpa abà Ayudà banswà uboo a un'sɛŋ a Nzam.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Apan, Isàlɛl kyanswà isàwà mɔ̈ɔ̈, asànaa bàsön ya naa:
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 Ya isàkal nkwà amɛ anà ba,
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ntɔn Làsaŋ Aŋàbwaŋ, ba bà ayiiŋ a Nzam, ntɔn ubwaŋ abɛ, wɛɛ, ntɔn nsɔ̈ɔ̈l a Nzam, ba bànkween ntɔn bànkaa aba.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Ntɔn, Nzam ufàduum anki kab a ngway ufàpà nde, nde ufàsɔɔm anki mbeel ande.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Abun sye, itaan, bɛ Nzam lun'kyeyà anki, apanà, ntɔn unkwem aba, bɛ bàkyàlasyääm,
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 abun, ukɔɔn unkyeey aba apanà kan'kyer naa Nzam kisyääm, anà nde usyääm sye ba banswà.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Ntɔn, Nzam kàbäm baar banswà uboo a unkwem ntɔn musyääm ba banswà.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Ɔɔ, indübà a un'naaŋ, a an'yeerà anà a un'yɛnà a Nzam! Ntsüül a mbar ande ufàgyool anki, mbwo ande ufàkul anki!
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Asànaa itɛɛnà Ndaa Aŋàsɔn:
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Itàkal naa nà kàtun'pà undiir
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Ntɔn undiir wanswà afü akà nde, u mbwo a nde, ntɔn nde. Akà nde làkoo a mbul a in'tye! Yà abwɛy.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.