Mateus 27
yns (YNS) vs VC
1 Ututu tutu, andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ bàköŋ ntɔn mutsüül Yɛsu mbar a ukwà.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Ba bun'bäm in'siŋ, bun'twääl, waa bun'pɛ akà kuvɛrnɔ̈ɔ̈r Pilatu.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Apan, Yudasi mbuur kun'yälà, umpal kàwem nde naa Yɛsu bàmutsüül mbar a ukwà, nde kàfuur an'kyän, waa kàyàfuur itɛr a ngim an'kwem an'tär akà andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ kàkyer ube muyälà an'kil ikɔ̈ɔ̈n ube! » Wɛɛ ba bun'fuur naa: « Kwo akà bi nkye? Nsaŋ angye ŋakwo! »
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Yudasi kàwɔm itɛr a ngim bya uboo a ndwà a Nzam, laa kàtoo nde, waa kàkàbäm un'siŋ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Andweer a angaŋ bàwɛl ngim ayi, waa bàtɛn naa: « Ikwe tɛy musà ngim ayi uboo a un'naaŋ a ndwà a Nzam, ntɔn ya yà ngim a an'kil. »
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ungö bàköŋ ba, ba bàsöm ywaŋ akà un'boom a mpfwee ntɔn mudye angyey.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Undiir awun, bàfàbel ba ywaŋ alà naa "ywaŋ a an'kil" tii ŋàbawà.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Apan, ndaa kàtɛn ŋangɔɔm Yɛlɛmya waa yàkwe: « Ba bàwɛl itɛr an'kwem an'tär byà ngim, ntal bàtsül baan a Isàlɛl mukun'som,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 waa ba bàpɛ ya ntɔn ywaŋ a un'boom a mpfwee asànaa kàswɛŋ Mwol abun. »
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Yɛsu kàkäl kusà a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r. Kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kun'fuul naa: « Nkye ngye awà mfum a Ayuda? » Yɛsu kun'fuur naa: « Ngye ŋakwo an'tɛn. »
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Wɛɛ utaaŋ bun'füünà andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ, nde akà ndaa mwɛy kàfuur anki.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Apan Pilatu kàtɛn a nde naa: « Nkye ngye aweemà anki ndaa yanswà bafüünà ba yi? »
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Nde kun'fuur anki akà undiir mwɛy. Abà, kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàbem mbɔɔn.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Yàmɛnà naa kà un'kyɔm wanswà, kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàkäl anà nkääl mutsuuŋ mbuur a bɔlokà mwɛy ntɔn un'sɛŋ, mbuur kàkwenà un'sɛŋ ŋakwo.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Apan kàkäl anà mbuur a bɔlokà mwɛy wàŋàtoo làpaan ikɔb ande Yɛsu Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Abun, Pilatu kàfuul iköŋ a baar bàkwe pa naa: « Nà bɛ làkwen naa mɛ alàwɛɛy awà, Yɛsu Barabas, lɛɛ Yɛsu bàfàbel Klistɔ? »
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Ntɔn nde kàkyer ayöbà naa ba Yɛsu bun'pɛɛl awà ntɔn un'köl aba.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Umpal kàkäl Pilatu mutɛɛnà ndaa u làbay a nsaŋ, un'kyay ande kun'tööm ndaa naa: « Twon an'bilà u ndaa a mbuur a balàbal wun, ntɔn ŋàbawà mɛ an'man mpay mbɔɔn u ndwɛy ntɔn nde. »
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ bàsiinà iköŋ a baar a ngwal naa ba bàlɔ̈m Barabas anà bàdwä Yɛsu.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàfafuul naa: « Nà mɛ in'wɛy uboo a ba bàbɔ̈ɔ̈l? » – Ba naa: « Barabas! »
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Pilatu kafuul naa: « Abun, ininà mɛ in'yàkyer anà Yɛsu bàfàbel Klistɔ? » Ba banswà bàfuur naa: « Wɛy bun'bɛɛrà u kulunsi! »
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Pilatu kafuul naa: « Abun, ube nà nde kàkyer? » Wɛɛ ba bàsöönà musà in'kwɛŋ: « Wɛy bun'bɛɛrà u kulunsi! »
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Umpal kàmɛn Pilatu naa nde undiir asin afàkyer watɛy, wɛɛ lingyoomà làmusöönà, nde kàwɛl an'dà, kàywɛb mpin u mii a un'sɛŋ, waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ un'baranki watɛy unsà an'kil a mbuur wà. Ayin nsaŋ abɛ ŋakwo! »
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Wɛɛ un'sɛŋ wanswà kàfuur naa: « Wɛy an'kil ande màbü udu abi anà udu a baan abi! »
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Apan, Pilatu katsuuŋ awà Barabas. Wɛɛ akà Yɛsu, ungö akun'kam an'füm, nde kapɛ awà ntɔn bun'bɛɛrà u kulunsi.
26 — ausente —
27 Aŋità a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r bàsyen Yɛsu u làpaŋ a Pilatu, un'lwaaŋ a aŋità wanswà waa kun'diŋà.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Ba bun'sɔɔl ipfɛy, waa bun'bwää kàzak a tsöö.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ungö apan ba bun'tööŋ mpà a ibyääl yà nsyeenà, waa bun'bwää kà un'tswe, anà bun'si ibwiy u kɔɔ ande libaal. Ungö, ba bàbü an'köm, waa bun'sɛɛ naa: « Mfum a Ayudà, mbɔr angye! »
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ba bun'tsüülà an'tɛ, bàwɛlà ibwiy, waa bun'kämà kya kun'tswe.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Ungö amukun'sɛɛ, ba bun'sɔɔl kàzak, waa bàfun'bwää ipfɛy ande, waa bun'syen ntɔn bàkun'bɛɛrà u kulunsi.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Umpal bàkäl ba mutoo u bul, ba bàbweey anà un'nsi Sirɛn mwɛy ikɔb ande Simɔn. Aŋità bun'siinà a ngwal musyen kulunsi a Yɛsu.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mpal bàtöl ba kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɔlɔngɔta, iswaŋà naa « Ikal a Bɔl a Un'tswe. »
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Akun, ba bun'nüü vin aŋàtüüb a undiir a nyän. Mpal kàkyee nde la, laa kàtön nde munwà la.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Mpal bàmay ba mukun'bɛɛrà u kulunsi, ba bàtɔɔm löb ntɔn mukab ipfɛy ande.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ungö, ba bàkäl aŋàbwaay paa mukun'lerà.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Udu a un'tswe ande, ba bàsön isin a ndaa a nkweel ande: « Mbuur wà wà Yɛsu, mfum a Ayudà. »
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Apan, baar abe bɔ̈ɔ̈l babɛɛrà sye u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, umwɛy u kɔɔ a ibaal, wumwɛy u kɔɔ a ikaar.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Alyaaŋ a mbwo bàkyer un'bɛyà, bàmunii un'tswe,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 waa bàtɛɛnà naa: « Ngye mbuur afàbwiy ndwà a Nzam anà afàtɔŋ ya unsà ilä itär, tswà mɔ̈ɔ̈ angye, ngye ŋakwo, isàkal naa ngye awà Mwan a Nzam, tɔlà u kulunsi! »
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Mbwo mwɛy sye, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a Un'kɔɔn anà andweer bàkyer un'sɛɛ, waa bàtɛɛnà naa:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 « Nde kàtsü baar bumwɛy mɔ̈ɔ̈, wɛɛ nde ukwe anki mutswà mɔ̈ɔ̈ ande ŋakwo! Nde wà Mfum a Isàlɛl, wɛy nde utɔlà apanà u kulunsi, waa bi iyàsà làkwikilà amu nde.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Nde kàsi làkwikilà akà Nzam, wɛy Nzam kun'tsuuŋ apanà, isàkal naa nde akyun'kwen. Ntɔn nde kàtɛn naa: "Mɛ in'wà Mwan a Nzam." »
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Itàkal baar abe akwà bàbɛɛrà u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, bàkyer un'too sye.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Sɛmà midi, làpib làkyer abwà u mɛɛn manswà tii u taaŋ làtär ungö a midi.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Ntsü a taaŋ làtär ungö a midi, Yɛsu kàsi in'kwɛŋ a ngwal: « Ɛli, Ɛli, lema sabaktani » iswaŋà naa « Nzam amɛ, Nzam amɛ, ntɔn nkye aman'piy ngye? »
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Amwɛy uboo a baar bàkäl pa, mpal bun'wem ba, ba bàtɛɛnà naa: « Le, nde kan'bel Ɛli! »
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Umwɛy uboo a ba kàkaamà ntiin, kàkàwal für làmwɛy, kànwɛmà la uboo a man a nyän, laa kàsi nde la u kite, waa kun'pɛ ntɔn munwà.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Bumwɛy bàtɛn naa: « Tàmbar bi itàler nkye Ɛli akyàyà mukun'tswà mɔ̈ɔ̈! »
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Apan Yɛsu kàfàkuub un'kwɛŋ a ngwal, waa kàkü.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Taaŋ nsil alan, u ndwà a Nzam, rido a idwà làkyer akaamà uboboo fà du tii ngyɛl. Mɛɛn màkyer atɛɛr, nkɔŋ yàkyer abàbaarà,
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 an'dii màkyer adubà, ndür a baar inkyɛɛl mbɔɔn bàkü yàkyer awiyà:
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 bàtoo ba kan'dii, ungö a uwiyà, waa bàbilà uboo a bul in'kyɛɛl, waa bàmɛnà akà baar mbɔɔn.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Mpal bàmɛn ba ntɛɛr a mɛɛn anà ndaa yàbü, kaptɛn anà aŋità bàkäl anà nde museyà Yɛsu, bàmɛn bɔɔmà a kölàköl, waa bàtɛn naa: « Ndandaa, mbuur awà kàkäl Mwan a Nzam! »
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Paa bàkäl anà akaar mbɔɔn bàleerà ukwɛl. Ba bàyilabà Yɛsu sɛmà Ngalilɛ ntɔn muyun'syääl.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Uboo a ba, bàkäl Màlye un'si Magàdala, Màlye ngwän a Zyak anà Yɔsɛfi, anà un'kyay a Zebeday.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mpal làbü sisye, aŋun'naaŋ mwɛy un'nsi Arimatɛ, ikɔb ande Yɔsefi, awà kàbulà sye un'lɔŋki a Yɛsu, waa kàyàkɔlà.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Mbuur awà kàkàman Pilatu, waa kàlɔ̈ɔ̈m ndom a Yɛsu. Apan Pilatu kàswɛŋ naa bun'pɛ ayà.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Yɔsɛfi kàwɛl ya, kàläl ya ipfɛy a pɛɛl kyàkün,
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 waa kàkàtɔl ya uboo a an'dii akün amà bun'fuun u nkɔŋ. Ungö, nde kàbuum nkɔŋ ntɔn mudübà munàmbwo a an'dii. Waa kàkyen.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Màlye un'nsi Magàdalà anà Màlye wumwɛy bàkäl paa, bàŋàbwaay u sim a an'dii.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Taaŋtyà, ilä kyàlääb ngyööŋ a un'kyɔm a saba, amfum a angaŋ anà Amfarisi bàkyen mbwo mwɛy akà Pilatu,
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 waa bàtɛn a nde naa: « Nkum, bi kan'yɔbà naa ŋaloor wà, mpal kàkäl nde anà mɔ̈ɔ̈, kàtɛɛnà naa: "Ungö a ilä itär, mɛ in'sàkyer awiyà."
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Abun, swaŋ baar musey an'dii ande tii kà ilä kyàtär, uman naa alɔŋki ande bàyàyib ndür ande anà bàyàtɛn a un'sɛŋ naa: "Nde kàkyàwiyà uboo a akü." Apan loor ande làsàsöön làtàtwɛb. »
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilatu kàtɛn a ba naa: « Làwɛl aŋità abà. Làkyen kàlasey an'dii asànaa làkwen bɛ. »
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Abun, bàkyen ba, ba bàbäm nkɔŋ yàkäl u munàmbwo a deŋdeŋ, waa bàsàsà aseey.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.