Mateus 27

yns (YNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ututu tutu, andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ bàköŋ ntɔn mutsüül Yɛsu mbar a ukwà.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ba bun'bäm in'siŋ, bun'twääl, waa bun'pɛ akà kuvɛrnɔ̈ɔ̈r Pilatu.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Apan, Yudasi mbuur kun'yälà, umpal kàwem nde naa Yɛsu bàmutsüül mbar a ukwà, nde kàfuur an'kyän, waa kàyàfuur itɛr a ngim an'kwem an'tär akà andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ kàkyer ube muyälà an'kil ikɔ̈ɔ̈n ube! » Wɛɛ ba bun'fuur naa: « Kwo akà bi nkye? Nsaŋ angye ŋakwo! »
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Yudasi kàwɔm itɛr a ngim bya uboo a ndwà a Nzam, laa kàtoo nde, waa kàkàbäm un'siŋ.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Andweer a angaŋ bàwɛl ngim ayi, waa bàtɛn naa: « Ikwe tɛy musà ngim ayi uboo a un'naaŋ a ndwà a Nzam, ntɔn ya yà ngim a an'kil. »
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ungö bàköŋ ba, ba bàsöm ywaŋ akà un'boom a mpfwee ntɔn mudye angyey.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Undiir awun, bàfàbel ba ywaŋ alà naa "ywaŋ a an'kil" tii ŋàbawà.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Apan, ndaa kàtɛn ŋangɔɔm Yɛlɛmya waa yàkwe: « Ba bàwɛl itɛr an'kwem an'tär byà ngim, ntal bàtsül baan a Isàlɛl mukun'som,
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 waa ba bàpɛ ya ntɔn ywaŋ a un'boom a mpfwee asànaa kàswɛŋ Mwol abun. »
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Yɛsu kàkäl kusà a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r. Kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kun'fuul naa: « Nkye ngye awà mfum a Ayuda? » Yɛsu kun'fuur naa: « Ngye ŋakwo an'tɛn. »
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Wɛɛ utaaŋ bun'füünà andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ, nde akà ndaa mwɛy kàfuur anki.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Apan Pilatu kàtɛn a nde naa: « Nkye ngye aweemà anki ndaa yanswà bafüünà ba yi? »
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Nde kun'fuur anki akà undiir mwɛy. Abà, kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàbem mbɔɔn.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Yàmɛnà naa kà un'kyɔm wanswà, kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàkäl anà nkääl mutsuuŋ mbuur a bɔlokà mwɛy ntɔn un'sɛŋ, mbuur kàkwenà un'sɛŋ ŋakwo.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Apan kàkäl anà mbuur a bɔlokà mwɛy wàŋàtoo làpaan ikɔb ande Yɛsu Barabas.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Abun, Pilatu kàfuul iköŋ a baar bàkwe pa naa: « Nà bɛ làkwen naa mɛ alàwɛɛy awà, Yɛsu Barabas, lɛɛ Yɛsu bàfàbel Klistɔ? »
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 Ntɔn nde kàkyer ayöbà naa ba Yɛsu bun'pɛɛl awà ntɔn un'köl aba.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Umpal kàkäl Pilatu mutɛɛnà ndaa u làbay a nsaŋ, un'kyay ande kun'tööm ndaa naa: « Twon an'bilà u ndaa a mbuur a balàbal wun, ntɔn ŋàbawà mɛ an'man mpay mbɔɔn u ndwɛy ntɔn nde. »
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ bàsiinà iköŋ a baar a ngwal naa ba bàlɔ̈m Barabas anà bàdwä Yɛsu.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Kuvɛrnɔ̈ɔ̈r kàfafuul naa: « Nà mɛ in'wɛy uboo a ba bàbɔ̈ɔ̈l? » – Ba naa: « Barabas! »
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Pilatu kafuul naa: « Abun, ininà mɛ in'yàkyer anà Yɛsu bàfàbel Klistɔ? » Ba banswà bàfuur naa: « Wɛy bun'bɛɛrà u kulunsi! »
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pilatu kafuul naa: « Abun, ube nà nde kàkyer? » Wɛɛ ba bàsöönà musà in'kwɛŋ: « Wɛy bun'bɛɛrà u kulunsi! »
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Umpal kàmɛn Pilatu naa nde undiir asin afàkyer watɛy, wɛɛ lingyoomà làmusöönà, nde kàwɛl an'dà, kàywɛb mpin u mii a un'sɛŋ, waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ un'baranki watɛy unsà an'kil a mbuur wà. Ayin nsaŋ abɛ ŋakwo! »
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Wɛɛ un'sɛŋ wanswà kàfuur naa: « Wɛy an'kil ande màbü udu abi anà udu a baan abi! »
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Apan, Pilatu katsuuŋ awà Barabas. Wɛɛ akà Yɛsu, ungö akun'kam an'füm, nde kapɛ awà ntɔn bun'bɛɛrà u kulunsi.
26 — ausente —
27 Aŋità a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r bàsyen Yɛsu u làpaŋ a Pilatu, un'lwaaŋ a aŋità wanswà waa kun'diŋà.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Ba bun'sɔɔl ipfɛy, waa bun'bwää kàzak a tsöö.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Ungö apan ba bun'tööŋ mpà a ibyääl yà nsyeenà, waa bun'bwää kà un'tswe, anà bun'si ibwiy u kɔɔ ande libaal. Ungö, ba bàbü an'köm, waa bun'sɛɛ naa: « Mfum a Ayudà, mbɔr angye! »
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ba bun'tsüülà an'tɛ, bàwɛlà ibwiy, waa bun'kämà kya kun'tswe.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Ungö amukun'sɛɛ, ba bun'sɔɔl kàzak, waa bàfun'bwää ipfɛy ande, waa bun'syen ntɔn bàkun'bɛɛrà u kulunsi.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Umpal bàkäl ba mutoo u bul, ba bàbweey anà un'nsi Sirɛn mwɛy ikɔb ande Simɔn. Aŋità bun'siinà a ngwal musyen kulunsi a Yɛsu.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mpal bàtöl ba kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɔlɔngɔta, iswaŋà naa « Ikal a Bɔl a Un'tswe. »
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Akun, ba bun'nüü vin aŋàtüüb a undiir a nyän. Mpal kàkyee nde la, laa kàtön nde munwà la.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mpal bàmay ba mukun'bɛɛrà u kulunsi, ba bàtɔɔm löb ntɔn mukab ipfɛy ande.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Ungö, ba bàkäl aŋàbwaay paa mukun'lerà.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Udu a un'tswe ande, ba bàsön isin a ndaa a nkweel ande: « Mbuur wà wà Yɛsu, mfum a Ayudà. »
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Apan, baar abe bɔ̈ɔ̈l babɛɛrà sye u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, umwɛy u kɔɔ a ibaal, wumwɛy u kɔɔ a ikaar.
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Alyaaŋ a mbwo bàkyer un'bɛyà, bàmunii un'tswe,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 waa bàtɛɛnà naa: « Ngye mbuur afàbwiy ndwà a Nzam anà afàtɔŋ ya unsà ilä itär, tswà mɔ̈ɔ̈ angye, ngye ŋakwo, isàkal naa ngye awà Mwan a Nzam, tɔlà u kulunsi! »
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Mbwo mwɛy sye, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a Un'kɔɔn anà andweer bàkyer un'sɛɛ, waa bàtɛɛnà naa:
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 « Nde kàtsü baar bumwɛy mɔ̈ɔ̈, wɛɛ nde ukwe anki mutswà mɔ̈ɔ̈ ande ŋakwo! Nde wà Mfum a Isàlɛl, wɛy nde utɔlà apanà u kulunsi, waa bi iyàsà làkwikilà amu nde.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 Nde kàsi làkwikilà akà Nzam, wɛy Nzam kun'tsuuŋ apanà, isàkal naa nde akyun'kwen. Ntɔn nde kàtɛn naa: "Mɛ in'wà Mwan a Nzam." »
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Itàkal baar abe akwà bàbɛɛrà u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, bàkyer un'too sye.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Sɛmà midi, làpib làkyer abwà u mɛɛn manswà tii u taaŋ làtär ungö a midi.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ntsü a taaŋ làtär ungö a midi, Yɛsu kàsi in'kwɛŋ a ngwal: « Ɛli, Ɛli, lema sabaktani » iswaŋà naa « Nzam amɛ, Nzam amɛ, ntɔn nkye aman'piy ngye? »
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Amwɛy uboo a baar bàkäl pa, mpal bun'wem ba, ba bàtɛɛnà naa: « Le, nde kan'bel Ɛli! »
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 Umwɛy uboo a ba kàkaamà ntiin, kàkàwal für làmwɛy, kànwɛmà la uboo a man a nyän, laa kàsi nde la u kite, waa kun'pɛ ntɔn munwà.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Bumwɛy bàtɛn naa: « Tàmbar bi itàler nkye Ɛli akyàyà mukun'tswà mɔ̈ɔ̈! »
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Apan Yɛsu kàfàkuub un'kwɛŋ a ngwal, waa kàkü.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Taaŋ nsil alan, u ndwà a Nzam, rido a idwà làkyer akaamà uboboo fà du tii ngyɛl. Mɛɛn màkyer atɛɛr, nkɔŋ yàkyer abàbaarà,
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 an'dii màkyer adubà, ndür a baar inkyɛɛl mbɔɔn bàkü yàkyer awiyà:
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 bàtoo ba kan'dii, ungö a uwiyà, waa bàbilà uboo a bul in'kyɛɛl, waa bàmɛnà akà baar mbɔɔn.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Mpal bàmɛn ba ntɛɛr a mɛɛn anà ndaa yàbü, kaptɛn anà aŋità bàkäl anà nde museyà Yɛsu, bàmɛn bɔɔmà a kölàköl, waa bàtɛn naa: « Ndandaa, mbuur awà kàkäl Mwan a Nzam! »
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Paa bàkäl anà akaar mbɔɔn bàleerà ukwɛl. Ba bàyilabà Yɛsu sɛmà Ngalilɛ ntɔn muyun'syääl.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 Uboo a ba, bàkäl Màlye un'si Magàdala, Màlye ngwän a Zyak anà Yɔsɛfi, anà un'kyay a Zebeday.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mpal làbü sisye, aŋun'naaŋ mwɛy un'nsi Arimatɛ, ikɔb ande Yɔsefi, awà kàbulà sye un'lɔŋki a Yɛsu, waa kàyàkɔlà.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Mbuur awà kàkàman Pilatu, waa kàlɔ̈ɔ̈m ndom a Yɛsu. Apan Pilatu kàswɛŋ naa bun'pɛ ayà.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Yɔsɛfi kàwɛl ya, kàläl ya ipfɛy a pɛɛl kyàkün,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 waa kàkàtɔl ya uboo a an'dii akün amà bun'fuun u nkɔŋ. Ungö, nde kàbuum nkɔŋ ntɔn mudübà munàmbwo a an'dii. Waa kàkyen.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Màlye un'nsi Magàdalà anà Màlye wumwɛy bàkäl paa, bàŋàbwaay u sim a an'dii.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Taaŋtyà, ilä kyàlääb ngyööŋ a un'kyɔm a saba, amfum a angaŋ anà Amfarisi bàkyen mbwo mwɛy akà Pilatu,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 waa bàtɛn a nde naa: « Nkum, bi kan'yɔbà naa ŋaloor wà, mpal kàkäl nde anà mɔ̈ɔ̈, kàtɛɛnà naa: "Ungö a ilä itär, mɛ in'sàkyer awiyà."
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 Abun, swaŋ baar musey an'dii ande tii kà ilä kyàtär, uman naa alɔŋki ande bàyàyib ndür ande anà bàyàtɛn a un'sɛŋ naa: "Nde kàkyàwiyà uboo a akü." Apan loor ande làsàsöön làtàtwɛb. »
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pilatu kàtɛn a ba naa: « Làwɛl aŋità abà. Làkyen kàlasey an'dii asànaa làkwen bɛ. »
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Abun, bàkyen ba, ba bàbäm nkɔŋ yàkäl u munàmbwo a deŋdeŋ, waa bàsàsà aseey.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.