Mateus 18
yns (YNS) vs NTLH
1 Utaaŋ alan, alɔŋki bàsin tsütsü apà Ysɛu, waa bàtɛn a nde naa: « Abun, nà awà kölàköl uboo a Imwol a du? »
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Yɛsu kàbel mwan mwɛy, kun'si uboboo a ba,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 waa kàtɛn naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, isàkal naa bɛ làsɔɔmà anki anà làkɔɔn abulà asànaa baan, bɛ làsàbilà anki kà Imwol a du.
3 e disse:
4 Lalan, mbuur wanswà asàkal anà làbɔ̈ɔ̈n, nde asàkal wàkölàköl kà Imwol a du.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Mbuur awal mwan mwɛy asànaa wunà kà ikɔb amɛ, nde kan'wal mɛ ŋakwo. »
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 « Wɛɛ mbuur wanswà asiinà umwɛy uboo a bibaan ban'sà làkwikilà bà amu mɛ mubwà kà ube, yan'söön ubwaŋ akà nde naa bun'bäm nkɔŋ a kölàköl u bway, waa bun'tɔɔm kà indübà a an'dà.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Ngyɛb akà mɛɛn ntɔn ndaa yanswà ifàsyen baar mukyer ube! Ya ifàkɔɔn anki, wɛɛ ngyɛb akà mbuur awà mbwo ayà ifàyà ndɛb!
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Isàkal naa kɔɔ angye itàkal làkɔl angye làfasyen nkuur unsà ube, tsul la anà piy la ukwɛl. Ntɔn yan'söön ubwaŋ naa ngye abilà du a Nzam làkɔl làmwɛy itàkal kɔɔ làmwɛy, akwànaa ngye mukal amà an'kɔɔ an'mɔ̈ɔ̈l itàkal in'kɔl myeel, waa batɔɔm u mbaa a mbul a in'tye.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Isàkal sye naa dii angye làfasyen nkuur unsà ube, kwool la, tɔɔm la ukwɛl. Ntɔn yan'söön ubwaŋ naa ngye abilà du a Nzam dii làmwɛy akwànaa ngye mukal amyà mii myeel, wɛɛ batɔɔm u mbaa a mbul a in'tye.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 « Twon lan'bɛy akà umwɛy uboo a bibaan bi, ntɔn mɛ, mɛ in'tɛn a bɛ naa u du akyeey aba bàŋàmbar taaŋ lanswà kusà a Taaràmɛ awà u du.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 [ Ntɔn Mwan a mbuur kàyi muyàtswà mɔ̈ɔ̈ a baar bàdiimà mbwo. » ]
11 [Porque o
12 « An'kyän abɛ mye aben? Isàkal naa mbuur mwɛy we amyà in'kɔk nkam, wɛɛ umwɛy udiimà, nkye nde usàwɛy anki in'kɔk an'kwem wà aŋiwà myumwɛy u mɔŋ ntɔn mukàleŋ un'kɔk mwɛy kàdiimà wà?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Ndandaa mɛ alàkyään, isàkal naa nde kan'man wa, nde ayàkal unsà un'sak aŋàsöönà ntɔn wa, akwànaa ntɔn an'kwem wà aŋiwà mpa myàdiimà.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Abun sye, Taaràbɛ awà u du akwen naa umwɛy uboo a bibaan bi ukɔɔn adiimà.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 « Isàkal naa un'tɔŋ angye kàmakyer ube, kyen kun'mɛn, kun'mɛɛy ube kan'kyer nde. Isàkal naa nde kan'kyey, ngye an'fuur itɔŋ abɛ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Wɛɛ isàkal naa nde kawem anki, syen mbuur mwɛy itàkal baar bɔ̈ɔ̈l, ntɔn ndaa yanswà ikäl aŋàlɔ̈ɔ̈n u mun a ambäl abɔ̈ɔ̈l itàkal atär.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Isàkal naa nde ba kawem anki, kasaam ya kà Ikööŋ. Isàkal naa nde kan'tɔn muwem Ikööŋ, wɛy nde ukäl akà ngye asànaa mbuur mpa awà un'yudà itàkal un'füür a itɛr.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 « Ndandaa mɛ alàkyään: undiir wanswà làsàbäm bɛ u mɛɛn, wa asàkal wàŋàbäm u du. Undiir wanswà làsàtsuuŋ bɛ u mɛɛn, wa asàkal wàŋàtsuuŋ u du.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 « Mɛ, mɛ in'fàlakyään naa isàkal naa baar abɔ̈ɔ̈l uboo abɛ ban'lwɛŋ u mɛɛn pà ntɔn mulɔm undiir, Taaràmɛ awà u du akyer asapà wa.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Ntɔn baar abɔ̈ɔ̈l itàkal atär bàsàtüüb kà ikɔb amɛ, mɛ in'wà uboo a ba.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Apan, Petɔlà kàsin tsütsü apà Yɛsu, waa kun'fuul naa: « Mwol, mbalà kwe mɛ an'kwo mudwääl un'tɔŋ amɛ nkul isàkal naa nde kàman'kyer ube? Nkye mbalà nsambwaar? »
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Yɛsu naa: « Mɛ in'tɛn anki a ngye naa tii mbalà nsambwaar, wɛ, tii u mbalà an'kwem nsambwaar mbalà nsambwaar.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Abun, Imwol a du kyà asànaa mfum mwɛy kàkwen mulɔn ndaa a ngim ande anà asyääl ande.
23 Porque o
24 U nsɛmà, ba bun'twääl umwɛy kàlun'fuur itɛr nsaab kwem.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Wɛɛ nde ngim afuur kàkäl ayà anki. Apan, nkum ande kàswɛŋ naa bayälà asànaa asɔ, nde anà un'kyay ande anà baan ande, anà indiir ande byanswà ntɔn mufur nkul ayin.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Apan, un'syääl awà kàbü an'köm kusà a nkum ande, waa kàtɛn naa: "Nkum, kaŋ mpem ntɔn mɛ, mɛ in'kyer ayàfur nkul angye yanswà."
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Nkum ande kun'wem ngyɛb, waa kun'wɛy ungö akun'dwääl nkul ande.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Un'syääl awà kàtoo nde, nde kàbwey a umwɛy uboo a baar bàfàsal anà nde, awà kàlun'pà itɛr a ngim nkam mwɛy. Nde kun'si mpi a mpà anà mutɛn naa: "Fur nkul amɛ!"
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Abun, mbuur awun kàbü an'köm, waa kun'bɔ̈ɔ̈n naa: "Kaŋ mpem ntɔn mɛ, mɛ in'kyer ayafur!"
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Wɛɛ un'syääl awun waa kàtön, kàkun'sà u bɔlokà tii mpal kàlàfur nde nkul ayin.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Mpal bàmɛn asyääl bumwɛy ndaa ayi, laa bàkyɛɛr ba, waa bàkàkyään nkum aba ndaa yanswà yàlyaŋ.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Apan, nkum kàbel un'syääl awun, waa kàtɛn a nde naa: "Un'syääl un'be! Nkul angye yanswà mɛ kàkyer apiy bwà, ntɔn ngye kàkyer an'bɔɔn.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Nkye ngye sye un'tɔŋ angye alun'wem anki ngyɛb asànaa kawem mɛ ngyɛb?"
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Nkum ande kàwem nkyɛl, waa kun'pɛ akà aŋangwal tii mpal kàlàfur nde nkul ande yanswà.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 « Taaràmɛ awà u du asàlakyer sye abun isàkal naa umwɛy umwɛy uboo a bɛ udwääl anki un'tɔŋ ande nkul a ibii ande unsà mpem ande wanswà. »
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.