Marcos 5

yns (YNS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ungö apan ba bàkɔlà u sim lumwɛy là ɛwà, u nsi a Bàngɛlàsà.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Pa kàtoo Yɛsu u bwaar, baal mwɛy wàŋàyɔl a an'dweelà an'be kàyàtoo kà an'dii, waa kàyàbwey anà nde.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Nde kàfabwaayà kà an'dii. Akà mbuur mwɛy kàfàkwo anki mukun'bäm itàkal dwaaŋ.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ntɔn mbalà mbɔɔn ba bàfun'bäämà iswɛɛy anà dwaaŋ, wɛɛ nde kàtsüülà mya. Akà mbuur mwɛy kàkwe anki mukun'kyäämà.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Taaŋ lanswà, mpib anà mwäänà, nde kàkäl muyità nsay uboo a an'dii anà u myɔŋ, wàmuyikuub in'kwɛŋ anà muyikàkaam ndür a in'kul.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Umpal kàmɛn nde Yɛsu ukwɛl, nde kàkyen ntiin, waa kàbü an'köm kusà a nde,
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 waa kàkuub in'kwɛŋ anà mutɛn naa: « Ininà akà mɛ anà ngye, Yɛsu, Mwan a Nzam a Dudu? Mɛ amabɔɔn kà ikɔb a Nzam, twon aman'pà mpay! »
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ntɔn Yɛsu kàtɛɛnà a nde naa: « Dweelà a làbe, too unsà mbuur wà! »
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Nde kun'fuul naa: « Ikɔb angye nà? » Nde kun'fuur naa: « Ikɔb a mɛ "Un'kàbɔ", ntɔn bi ibà mbɔɔn. »
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Nde waa kun'bɔ̈ɔ̈nà mbɔɔn, ntɔn nde ukɔɔn akaböŋ u nsi ayin.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kyekà, mper akà mɔŋ, làkäl anà làböl a kölàköl là ngul làkäl muyidyà.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 An'dweelà an'be màbɔ̈ɔ̈n Yɛsu naa: « Itöm uboo a ngul ntɔn bi ibilà amu ya! »
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Yɛsu kapɛ mbwo. Apan laa màtoo ma, màbilà ma uboo a ngul, làböl, fà iköl a mɔŋ, làkàbwà kà ɛwà. Ya yàkäl isii a nsaab yweel, waa làminà.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Aseey a ngul batiin ba, ba bàkàpay làsaŋ uboo a bul anà kà itsuŋ a ndwà. Apan baar waa bàyi muman ndaa yàlyaaŋ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Mpal bàyàtol ba tsütsü apà Yɛsu anà bàmɛn ba aŋadweelà an'be akyàbwaay, akyàbwaar anà akyàkal a duu, nde mbuur kàkäl anà Un'kàbɔ, ba bàmɛn bɔɔmà.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Baar bàmɛn ya yanswà yàlyaŋ, ba bakyäänà ndaa yàbweel mbuur aŋadweelà an'be anà ngul.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Apan ba bàsɛmà mukun'bɔɔn naa nde ulwomà kà itiir a nsi aba.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Umpal kàkäl Yɛsu mubilà u bwaar, mbuur awà kàkäl anà an'dweelà an'be kun'lɔ̈ɔ̈m naa
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yɛsu kun'pɛ anki mbwo, wɛɛ nde kàtɛn a nde naa: « Furà ndwà a ngye, ntsü akà atoŋ angye, waa akakyään ndaa yanswà kàmakyer Mwol unsà ngyɛb ande. »
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Apan, baal awà kàkyen nde, nde kàsɛmà mukyään indiir a kölàköl byanswà kàkyer Yɛsu akà nde u Dɛkapɔl. Baar banswà bakyer abemà.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Mpal kàfurà Yɛsu sim lumwɛy u bwaar, un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàyàkɔ̈ŋ apà nde. Nde kàkäl kà un'kɔɔl a ɛwà.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Apan umwɛy uboo a amfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, ikɔb ande Zayirɔs, umpal kàmɛn nde Yɛsu, nde kàbü kà in'kɔl ande,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 waa kun'bɔ̈ɔ̈n mbɔɔn, mutɛn naa: « Mwan un'kye amɛ wà un'kaar wà tsütsü mukwà, yun'si an'kɔɔ ntɔn nde ukɔɔrà, uwü mɔ̈ɔ̈! »
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yɛsu kàkyen mbwo mwɛy anà nde. Un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàyun'labà, waa kàyun'bàbääbà.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Kyekà kàkäl anà un'kaar mwɛy kàyitoo an'kil mbul kwem aŋiyweel.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Nde kàmɛn mpay mbɔɔn muyikyà akà ingaŋ mbɔɔn, kàmay indiir ande byanswà, ukɔɔn aman ubwaŋ. Wɛɛ ukyal ande bàkyer afàsöönà mbɔɔn.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Umpal kàwem un'kaar awà ndaa bàtɛɛnà baar ntɔn Yɛsu, nde kàkül ungö, uboo a un'sɛŋ a baar, waa kàbä ipfɛy ande.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ntɔn nde kàtɛɛnà nde ŋàkwo naa: « Isàkal naa mɛ in'tàba akà ipfɛy ande mpɛl, mɛ in'kyɛr awà mɔ̈ɔ̈. »
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Taaŋ nsil alan sye an'kil ande waa màtsü mutoo, nde kàyöb u ndür ande naa nde kan'kɔɔrà unsà ukyal ande.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Apan sye, Yɛsu waa kàyöb naa ngwal mwɛy yan'too u ndür ande, nde kàbulà uboboo a un'sɛŋ a baar, waa kàfuulà naa: « Nà kan'ba ipfɛy amɛ? »
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Alɔŋki ande bàtɛɛnà a nde naa: « Ngye akimanà naa un'sɛŋ a baar wàmukabàbääbà, wɛɛ ngye afuulà naa: "Nà kàman'ba?" »
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Wɛɛ nde kàleerà umbil ande ntɔn muyöb naa un'kaar nà kan'kyer abà.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Apan, abà kàyöb un'kaar awun ndaa yun'yeel, unsà bɔɔmà anà matɛɛr, nde kàyàbwà kà in'kɔl a Yɛsu, waa kàtɛn a nde ndandaa yanswà.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mangwa, làkwikilà angye làmatswà mɔ̈ɔ̈. Kyen a duu, wɛy naa ngye akɔɔrà unsà ukyal angye. »
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Nde kàkäl aŋàtàmay anki muyääm, umpal bàyi baar bàfü ndwà a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bàtɛn naa: « Mwan angye wà un'kaar kan'kwà. Ntɔn nkye mufàtwääl Un'lɔɔŋ nkwom? »
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Wɛɛ Yɛsu kàsàlab anki ndaa ayi, waa kàtɛn a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà naa: « Twon an'man bɔɔmà, sà làkwikilà mpɛl. »
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Abun, nde kàpɛ anki mbwo akà mbuur mukun'swà, nà Petɔlà, Zyak, anà un'tɔŋ ande Ywan mpɛl.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ba ban'kɔlà u ndwà a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà. Yɛsu kan'man baar ban'kal udu udu, bàmulel, bàmusà in'kwɛŋ mbɔɔn.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Nde kan'bilà, waa kan'tɛn a ba naa: « Ntɔn nkye minii ami anà ilel abi? Mwan kà wàŋàkwà anki, nde wàŋàbɔ̈ɔ̈n. »
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ba bàkyer un'sɛɛ. Wɛɛ nde kàtwey baar banswà, waa kàwɛl nà taarande anà ngwän a mwan anà baar bàyun'swà. Apan nde kan'bilà u suk kàkäl mwan.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Nde kan'tà kɔɔ a mwan mpi, waa kan'tɛn a nde naa: « Mwan un'kaar, mɛ amaswaŋ, wiyà! »
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Apan sye, mwan un'kaar waa kàmbarà, waa kàsemà mukyà, - nde kàkäl ayà mbul kwem aŋiyweel. Apan, ba bàkäl unsà ubem mbɔɔn.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Yɛsu kaswɛŋ a ngwal naa akà mbuur mwɛy ukɔɔn ayöb, waa kàtɛn naa ba bun'pɛ isaa adyà.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.