Marcos 5
yns (YNS) vs NAA
1 Ungö apan ba bàkɔlà u sim lumwɛy là ɛwà, u nsi a Bàngɛlàsà.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Pa kàtoo Yɛsu u bwaar, baal mwɛy wàŋàyɔl a an'dweelà an'be kàyàtoo kà an'dii, waa kàyàbwey anà nde.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Nde kàfabwaayà kà an'dii. Akà mbuur mwɛy kàfàkwo anki mukun'bäm itàkal dwaaŋ.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ntɔn mbalà mbɔɔn ba bàfun'bäämà iswɛɛy anà dwaaŋ, wɛɛ nde kàtsüülà mya. Akà mbuur mwɛy kàkwe anki mukun'kyäämà.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Taaŋ lanswà, mpib anà mwäänà, nde kàkäl muyità nsay uboo a an'dii anà u myɔŋ, wàmuyikuub in'kwɛŋ anà muyikàkaam ndür a in'kul.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Umpal kàmɛn nde Yɛsu ukwɛl, nde kàkyen ntiin, waa kàbü an'köm kusà a nde,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 waa kàkuub in'kwɛŋ anà mutɛn naa: « Ininà akà mɛ anà ngye, Yɛsu, Mwan a Nzam a Dudu? Mɛ amabɔɔn kà ikɔb a Nzam, twon aman'pà mpay! »
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ntɔn Yɛsu kàtɛɛnà a nde naa: « Dweelà a làbe, too unsà mbuur wà! »
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Nde kun'fuul naa: « Ikɔb angye nà? » Nde kun'fuur naa: « Ikɔb a mɛ "Un'kàbɔ", ntɔn bi ibà mbɔɔn. »
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nde waa kun'bɔ̈ɔ̈nà mbɔɔn, ntɔn nde ukɔɔn akaböŋ u nsi ayin.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Kyekà, mper akà mɔŋ, làkäl anà làböl a kölàköl là ngul làkäl muyidyà.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 An'dweelà an'be màbɔ̈ɔ̈n Yɛsu naa: « Itöm uboo a ngul ntɔn bi ibilà amu ya! »
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yɛsu kapɛ mbwo. Apan laa màtoo ma, màbilà ma uboo a ngul, làböl, fà iköl a mɔŋ, làkàbwà kà ɛwà. Ya yàkäl isii a nsaab yweel, waa làminà.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Aseey a ngul batiin ba, ba bàkàpay làsaŋ uboo a bul anà kà itsuŋ a ndwà. Apan baar waa bàyi muman ndaa yàlyaaŋ.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Mpal bàyàtol ba tsütsü apà Yɛsu anà bàmɛn ba aŋadweelà an'be akyàbwaay, akyàbwaar anà akyàkal a duu, nde mbuur kàkäl anà Un'kàbɔ, ba bàmɛn bɔɔmà.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Baar bàmɛn ya yanswà yàlyaŋ, ba bakyäänà ndaa yàbweel mbuur aŋadweelà an'be anà ngul.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Apan ba bàsɛmà mukun'bɔɔn naa nde ulwomà kà itiir a nsi aba.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Umpal kàkäl Yɛsu mubilà u bwaar, mbuur awà kàkäl anà an'dweelà an'be kun'lɔ̈ɔ̈m naa
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Yɛsu kun'pɛ anki mbwo, wɛɛ nde kàtɛn a nde naa: « Furà ndwà a ngye, ntsü akà atoŋ angye, waa akakyään ndaa yanswà kàmakyer Mwol unsà ngyɛb ande. »
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Apan, baal awà kàkyen nde, nde kàsɛmà mukyään indiir a kölàköl byanswà kàkyer Yɛsu akà nde u Dɛkapɔl. Baar banswà bakyer abemà.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Mpal kàfurà Yɛsu sim lumwɛy u bwaar, un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàyàkɔ̈ŋ apà nde. Nde kàkäl kà un'kɔɔl a ɛwà.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Apan umwɛy uboo a amfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, ikɔb ande Zayirɔs, umpal kàmɛn nde Yɛsu, nde kàbü kà in'kɔl ande,
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 waa kun'bɔ̈ɔ̈n mbɔɔn, mutɛn naa: « Mwan un'kye amɛ wà un'kaar wà tsütsü mukwà, yun'si an'kɔɔ ntɔn nde ukɔɔrà, uwü mɔ̈ɔ̈! »
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Yɛsu kàkyen mbwo mwɛy anà nde. Un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàyun'labà, waa kàyun'bàbääbà.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Kyekà kàkäl anà un'kaar mwɛy kàyitoo an'kil mbul kwem aŋiyweel.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Nde kàmɛn mpay mbɔɔn muyikyà akà ingaŋ mbɔɔn, kàmay indiir ande byanswà, ukɔɔn aman ubwaŋ. Wɛɛ ukyal ande bàkyer afàsöönà mbɔɔn.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Umpal kàwem un'kaar awà ndaa bàtɛɛnà baar ntɔn Yɛsu, nde kàkül ungö, uboo a un'sɛŋ a baar, waa kàbä ipfɛy ande.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Ntɔn nde kàtɛɛnà nde ŋàkwo naa: « Isàkal naa mɛ in'tàba akà ipfɛy ande mpɛl, mɛ in'kyɛr awà mɔ̈ɔ̈. »
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Taaŋ nsil alan sye an'kil ande waa màtsü mutoo, nde kàyöb u ndür ande naa nde kan'kɔɔrà unsà ukyal ande.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Apan sye, Yɛsu waa kàyöb naa ngwal mwɛy yan'too u ndür ande, nde kàbulà uboboo a un'sɛŋ a baar, waa kàfuulà naa: « Nà kan'ba ipfɛy amɛ? »
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Alɔŋki ande bàtɛɛnà a nde naa: « Ngye akimanà naa un'sɛŋ a baar wàmukabàbääbà, wɛɛ ngye afuulà naa: "Nà kàman'ba?" »
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Wɛɛ nde kàleerà umbil ande ntɔn muyöb naa un'kaar nà kan'kyer abà.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Apan, abà kàyöb un'kaar awun ndaa yun'yeel, unsà bɔɔmà anà matɛɛr, nde kàyàbwà kà in'kɔl a Yɛsu, waa kàtɛn a nde ndandaa yanswà.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mangwa, làkwikilà angye làmatswà mɔ̈ɔ̈. Kyen a duu, wɛy naa ngye akɔɔrà unsà ukyal angye. »
34 Então Jesus lhe disse:
35 Nde kàkäl aŋàtàmay anki muyääm, umpal bàyi baar bàfü ndwà a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bàtɛn naa: « Mwan angye wà un'kaar kan'kwà. Ntɔn nkye mufàtwääl Un'lɔɔŋ nkwom? »
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Wɛɛ Yɛsu kàsàlab anki ndaa ayi, waa kàtɛn a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà naa: « Twon an'man bɔɔmà, sà làkwikilà mpɛl. »
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Abun, nde kàpɛ anki mbwo akà mbuur mukun'swà, nà Petɔlà, Zyak, anà un'tɔŋ ande Ywan mpɛl.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ba ban'kɔlà u ndwà a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà. Yɛsu kan'man baar ban'kal udu udu, bàmulel, bàmusà in'kwɛŋ mbɔɔn.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Nde kan'bilà, waa kan'tɛn a ba naa: « Ntɔn nkye minii ami anà ilel abi? Mwan kà wàŋàkwà anki, nde wàŋàbɔ̈ɔ̈n. »
39 Ao entrar, disse:
40 Ba bàkyer un'sɛɛ. Wɛɛ nde kàtwey baar banswà, waa kàwɛl nà taarande anà ngwän a mwan anà baar bàyun'swà. Apan nde kan'bilà u suk kàkäl mwan.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nde kan'tà kɔɔ a mwan mpi, waa kan'tɛn a nde naa: « Mwan un'kaar, mɛ amaswaŋ, wiyà! »
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Apan sye, mwan un'kaar waa kàmbarà, waa kàsemà mukyà, - nde kàkäl ayà mbul kwem aŋiyweel. Apan, ba bàkäl unsà ubem mbɔɔn.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Yɛsu kaswɛŋ a ngwal naa akà mbuur mwɛy ukɔɔn ayöb, waa kàtɛn naa ba bun'pɛ isaa adyà.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.