Marcos 4
yns (YNS) vs NVI
1 Yɛsu kàfàsɛmà mulɔŋ kà un'kɔɔl a ɛwà. Un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàköŋ tsütsü apà nde, lalan kàbilà nde u bwaar, la làkäl udu a an'dà, waa kàbwaay. Baar banswà bàkäl u mɛɛn, usà ntsü akà an'dà.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Nde ba kalɔɔŋà indiir mbɔɔn unsà nsim. Nde kàtɛɛnà a ba unsà an'lɔɔŋ ande naa:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 « Làwem. Le, un'köön kàtoo mukɔn.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Umpal kàyimwaŋà nde, yar a mbɛŋ làmwɛy làbü u mbwo: nɛn waa yàyi, waa yàdi ya.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Yar lumwɛy làbü kà ikal kyàkäl anà in'kul, mɛɛn a mbɔɔn màkäl anki. La làtoo agyàgyà ntɔn mɛɛn màkäl anki mbɔɔn u ngyɛl.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Mpal kàbalà mwäänà, laa làkuŋà la, waa làyöm ntɔn ukɔɔn in'swɛy.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Lumwɛy làbü uboo a nsyeenà. Nsyeenà yàyɛl ya, ya waa yun'fwee, la waa mpa làtwey mbɛŋ.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Mbɛŋ yumwɛy yàbü uboo a mɛɛn aŋàbwaŋ, waa yàmɛn, yàyɛl, yàbör mbɛŋ mbɔɔn: imwɛy an'kwem an'tär, imwɛy an'kwem an'syaam, imwɛy nkam. »
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Nde kàtɛɛnà naa: « Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem, uwem! »
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Mpal kàkäl Yɛsu u mpey, baar bàyun'labà anà Bàkwem Aŋiyweel, bun'fuulà ntɔn nsim.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Nde kàtɛɛnà a ba naa: « Akà bɛ, ngyee a Imwol a Nzam bàkyàlapà. Wɛɛ akà baar abà u nsà, indiir byanswà byàfàlyaŋ unsà nsim,
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 ntɔn abun,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Nde kàfàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ làyöb anki nsim ayi! Abun bɛ làyàyöb aben nsim yanswà?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 "Un'köön" kan'kɔn Ndaa.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Le, baar abà u mbwo, kà ikal bàkön Ndaa: mpal bàwem ba, Satanà abwà ayà, waa ulwom Ndaa bàkön uboo aba.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Bumwɛy bakön udu a nkɔŋ: bà baar, mpal bàfàwem ba Ndaa, ba bàbwà awal ya unsà un'sak.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Wɛɛ uboo a ba in'swɛy myatɛy, ba bà baar a ansɔŋà: isàkal naa lingyoomà lan'yà itàkal nkwaaŋ ntɔn Ndaa, laa bàbwà ba.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Bumwɛy bakön uboo a nsyeenà: bà baar bàwem Ndaa,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 wɛɛ nkyän a mɛɛn, untaam a in'naaŋ anà ngyal a indiir asin asin byàbilà bya, laa iküünà bya Ndaa, ya waa mpa ibɔr mbɛŋ.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Bumwɛy bakön u mɛɛn aŋàbwaŋ. Ba bà baar bàfàwem Ndaa, bàfàwal ya, waa bàfàbɔr mbɛŋ: imwɛy an'kwem an'tär, imwɛy an'kwem an'syaam, imwɛy nkam. »
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mwinà afàyà ntɔn musà ungyɛl a kantin itàkal ungyɛl a itäb? Nkye kà ntɔn mutɔl udu a ikɔlà a un'te a wa anki?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Ntɔn undiir mwɛy wàŋàyee watɛy mpa usàmɛnà u mii, ndaa mwɛy yànkuu yatɛy mpa isàmɛnà u mwäänà.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem, uwem! »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Nde waa kàfàtɛn a ba naa: « Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn ndaa làkaweemà bɛ. Làsii làsyäälà bɛ musi, làsii nsil alan bàsàsyääl akà bɛ, la làsàkal aŋàkwɛy ntɔn bɛ.
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Ntɔn bàsàpà akà mbuur awɛ anà undiir, wɛɛ akà mbuur mpa awe anà undiir, bàsàlwom itàkal undiir ufàsi nde mukal anà wa. »
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Nde kàfàtɛn a ba naa: « Imwol a Nzam kyà asànaa mbuur mwɛy kan'mwaŋ nkɔɔn u mɛɛn.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Nde utàkal aŋàbɔ̈ɔ̈n, utàkal wàŋàwiyà, mpib anà mwäänà, nkɔɔn yan'mɛn anà yan'yɛl, nde uyöb anki naa yà aben.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Mɛɛn ma ŋakwo màfàtàtwey bite, ungö imfà, ungö apan mbɛŋ aŋàkɔlà yan'yööl imfà.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Pa isöŋ mbɛŋ, ba bàsà impye, ntɔn la paŋà abwo. »
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Yɛsu kàfàtɛn naa: « Ininà bi kan'kwo musi a Imwol a Nzam, itàkal naa nsim nà bi kan'kwo mutà ntɔn muswaŋ kya?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Kya kyà asànaa imbɛŋ ikikye bàkön u mɛɛn. Kya kyan'söön ukye uboo a mbɛŋ yanswà ayà u mɛɛn.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Wɛɛ isàkal naa ban'kɔn kya, kya kyan'laar, kyan'bulà aŋàsöön ndon yanswà uboo a làpaŋ, waa isà an'kɔkà. Apan, nɛn a du waa iyàtɔŋ an'yaab. »
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Yà u mbwo a nsim mbɔɔn a tub ayi nde kàkyäänà Ndaa, ntɔn baar bàkäl kà isii ban'kwo ba mukun'wem.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Nde kàyäämà anki anà ba ukɔɔn asyääl nsim, wɛɛ nde kàbuulà ya yanswà akà alɔŋki ande u mpey.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Ilä nsil kya, làsisye, Yɛsu kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Tsweenà bi isabà. »
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Ba bàsàwɛy un'sɛŋ a baar, waa bun'syen uboo a bwaar kàkäl nde, an'bwaar asin màkäl tsütsü apà nde.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ikül laa kyàyi kya. Ibɔ a an'dà byàbilà uboo a bwaar, waa byàyöölà la.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Wɛɛ akà nde, nde kàkäl aŋàbɔ̈ɔ̈n kà ita a bwaar, un'tswe udu a ibɔm. Alɔŋki ande bun'wiy, waa bàsi in'kwɛŋ: « Un'lɔɔŋ, nkye ngye ube amanà anki naa bi ikü? »
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Yɛsu waa kàsubà, kàŋän ikül, waa kàtɛn a ɛwà naa: « Kal akul! Bäm mun! » Ikül laa kyàkwamà kya, duu a kölàköl waa làbilà.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Apan nde kàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye làbà bɛ mutɛɛr? Nkye bɛ ŋàtàsà anki làkwikilà? »
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Matɛɛr mawɛl ma, ba waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Abà nde wà nà, waa itàkal ikül anà ɛwà byàmukun'weemà? »
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.