Marcos 4

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yɛsu kàfàsɛmà mulɔŋ kà un'kɔɔl a ɛwà. Un'sɛŋ a baar mbɔɔn kàköŋ tsütsü apà nde, lalan kàbilà nde u bwaar, la làkäl udu a an'dà, waa kàbwaay. Baar banswà bàkäl u mɛɛn, usà ntsü akà an'dà.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Nde ba kalɔɔŋà indiir mbɔɔn unsà nsim. Nde kàtɛɛnà a ba unsà an'lɔɔŋ ande naa:
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 « Làwem. Le, un'köön kàtoo mukɔn.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Umpal kàyimwaŋà nde, yar a mbɛŋ làmwɛy làbü u mbwo: nɛn waa yàyi, waa yàdi ya.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Yar lumwɛy làbü kà ikal kyàkäl anà in'kul, mɛɛn a mbɔɔn màkäl anki. La làtoo agyàgyà ntɔn mɛɛn màkäl anki mbɔɔn u ngyɛl.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Mpal kàbalà mwäänà, laa làkuŋà la, waa làyöm ntɔn ukɔɔn in'swɛy.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Lumwɛy làbü uboo a nsyeenà. Nsyeenà yàyɛl ya, ya waa yun'fwee, la waa mpa làtwey mbɛŋ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Mbɛŋ yumwɛy yàbü uboo a mɛɛn aŋàbwaŋ, waa yàmɛn, yàyɛl, yàbör mbɛŋ mbɔɔn: imwɛy an'kwem an'tär, imwɛy an'kwem an'syaam, imwɛy nkam. »
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Nde kàtɛɛnà naa: « Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem, uwem! »
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Mpal kàkäl Yɛsu u mpey, baar bàyun'labà anà Bàkwem Aŋiyweel, bun'fuulà ntɔn nsim.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Nde kàtɛɛnà a ba naa: « Akà bɛ, ngyee a Imwol a Nzam bàkyàlapà. Wɛɛ akà baar abà u nsà, indiir byanswà byàfàlyaŋ unsà nsim,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 ntɔn abun,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Nde kàfàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ làyöb anki nsim ayi! Abun bɛ làyàyöb aben nsim yanswà?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 "Un'köön" kan'kɔn Ndaa.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Le, baar abà u mbwo, kà ikal bàkön Ndaa: mpal bàwem ba, Satanà abwà ayà, waa ulwom Ndaa bàkön uboo aba.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Bumwɛy bakön udu a nkɔŋ: bà baar, mpal bàfàwem ba Ndaa, ba bàbwà awal ya unsà un'sak.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Wɛɛ uboo a ba in'swɛy myatɛy, ba bà baar a ansɔŋà: isàkal naa lingyoomà lan'yà itàkal nkwaaŋ ntɔn Ndaa, laa bàbwà ba.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bumwɛy bakön uboo a nsyeenà: bà baar bàwem Ndaa,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 wɛɛ nkyän a mɛɛn, untaam a in'naaŋ anà ngyal a indiir asin asin byàbilà bya, laa iküünà bya Ndaa, ya waa mpa ibɔr mbɛŋ.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Bumwɛy bakön u mɛɛn aŋàbwaŋ. Ba bà baar bàfàwem Ndaa, bàfàwal ya, waa bàfàbɔr mbɛŋ: imwɛy an'kwem an'tär, imwɛy an'kwem an'syaam, imwɛy nkam. »
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mwinà afàyà ntɔn musà ungyɛl a kantin itàkal ungyɛl a itäb? Nkye kà ntɔn mutɔl udu a ikɔlà a un'te a wa anki?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Ntɔn undiir mwɛy wàŋàyee watɛy mpa usàmɛnà u mii, ndaa mwɛy yànkuu yatɛy mpa isàmɛnà u mwäänà.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem, uwem! »
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nde waa kàfàtɛn a ba naa: « Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn ndaa làkaweemà bɛ. Làsii làsyäälà bɛ musi, làsii nsil alan bàsàsyääl akà bɛ, la làsàkal aŋàkwɛy ntɔn bɛ.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Ntɔn bàsàpà akà mbuur awɛ anà undiir, wɛɛ akà mbuur mpa awe anà undiir, bàsàlwom itàkal undiir ufàsi nde mukal anà wa. »
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nde kàfàtɛn a ba naa: « Imwol a Nzam kyà asànaa mbuur mwɛy kan'mwaŋ nkɔɔn u mɛɛn.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Nde utàkal aŋàbɔ̈ɔ̈n, utàkal wàŋàwiyà, mpib anà mwäänà, nkɔɔn yan'mɛn anà yan'yɛl, nde uyöb anki naa yà aben.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mɛɛn ma ŋakwo màfàtàtwey bite, ungö imfà, ungö apan mbɛŋ aŋàkɔlà yan'yööl imfà.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Pa isöŋ mbɛŋ, ba bàsà impye, ntɔn la paŋà abwo. »
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Yɛsu kàfàtɛn naa: « Ininà bi kan'kwo musi a Imwol a Nzam, itàkal naa nsim nà bi kan'kwo mutà ntɔn muswaŋ kya?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Kya kyà asànaa imbɛŋ ikikye bàkön u mɛɛn. Kya kyan'söön ukye uboo a mbɛŋ yanswà ayà u mɛɛn.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Wɛɛ isàkal naa ban'kɔn kya, kya kyan'laar, kyan'bulà aŋàsöön ndon yanswà uboo a làpaŋ, waa isà an'kɔkà. Apan, nɛn a du waa iyàtɔŋ an'yaab. »
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Yà u mbwo a nsim mbɔɔn a tub ayi nde kàkyäänà Ndaa, ntɔn baar bàkäl kà isii ban'kwo ba mukun'wem.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Nde kàyäämà anki anà ba ukɔɔn asyääl nsim, wɛɛ nde kàbuulà ya yanswà akà alɔŋki ande u mpey.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ilä nsil kya, làsisye, Yɛsu kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Tsweenà bi isabà. »
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Ba bàsàwɛy un'sɛŋ a baar, waa bun'syen uboo a bwaar kàkäl nde, an'bwaar asin màkäl tsütsü apà nde.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Ikül laa kyàyi kya. Ibɔ a an'dà byàbilà uboo a bwaar, waa byàyöölà la.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Wɛɛ akà nde, nde kàkäl aŋàbɔ̈ɔ̈n kà ita a bwaar, un'tswe udu a ibɔm. Alɔŋki ande bun'wiy, waa bàsi in'kwɛŋ: « Un'lɔɔŋ, nkye ngye ube amanà anki naa bi ikü? »
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Yɛsu waa kàsubà, kàŋän ikül, waa kàtɛn a ɛwà naa: « Kal akul! Bäm mun! » Ikül laa kyàkwamà kya, duu a kölàköl waa làbilà.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Apan nde kàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye làbà bɛ mutɛɛr? Nkye bɛ ŋàtàsà anki làkwikilà? »
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Matɛɛr mawɛl ma, ba waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Abà nde wà nà, waa itàkal ikül anà ɛwà byàmukun'weemà? »
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.