Marcos 14

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Byàsäl ilä ibyeel Pak anà un'kyɔm a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful mukwo, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàleŋà impeenà mukɔr Yɛsu, waa bun'dwa.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ntɔn ba bàtɛɛnà naa: « Kà uboo a un'kyɔm anki, manà lingyoomà layàbilà uboo a un'sɛŋ. »
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yɛsu kàkäl u Bɛtani u ndwà a Simɔn ŋabay, mpal kàkäl nde u mɛsà mudyà, un'kaar mwɛy kàyi anà làbuuŋ aŋàyɔl a may a usɔŋ a ndandaa màntal mbɔɔn. Nde kàduub la, waa kun'tsüül udu a un'tswe.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Baar bumwɛy bàkäl paa bàmɛn ube, waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Ntɔn nkye mubi may a usɔŋ amà abà?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Yàlàbwaŋ naa bàyälà ma màŋàsɔ̈ɔ̈nà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà aŋàlàmbwà! » Ba bàpɛlà un'kaar awà.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Wɛɛ Yɛsu kàtɛn naa: « Lun'si a duu. Ntɔn nkye lun'paa bɛ mpay? Nde kan'kyer undiir aŋàbwaŋ akà mɛ.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ntɔn aŋàlàmbwà bɛ làbà anà ba taaŋ lanswà, bɛ lan'kwo mukakyer ubwaŋ mpal làkwen bɛ, wɛɛ mɛ, mɛ anà bɛ watɛy taaŋ lanswà.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Undiir kàkwen nde mukyer, nde kan'kyer wa: kusà nde kan'tsuul ndür amɛ may a usɔŋ ntɔn ndyee aya.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ndandaa mɛ alàkyään, ntsü yanswà bàsàpay Làsaŋ Aŋàbwaŋ, u mɛɛn manswà, bàsataa ndaa kan'kyer un'kaar wà ntɔn muyɔbà mɔ̈ɔ̈ ande. »
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yudas Iskaryɔt, umwɛy uboo a alɔŋki Kwem Aŋiyweel, kàkyen akà amfum a angaŋ ntɔn mukàyàlà Yɛsu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ba bàkäl kà un'sak ntɔn làsaŋ alan. Ba bàdirà mukun'pà ngim. Apan nde kàleŋà ipöl aŋàbwaŋ mukun'yälà.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ilä atàtwɛb kyà mampà ikɔ̈ɔ̈n ful, ilä bàfàdwa in'tö a in'kɔk ntɔn isaa a Pak, alɔŋki a Yɛsu ban'tɛn a nde naa: « Ikal nà ngye akwen bi ikàyilà ntɔn ngye akàdyà Pak? »
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Apan Yɛsu kàtöm alɔŋki ande bɔ̈ɔ̈l, waa kàtɛn a ba naa: « Làkyen u bul a kölàköl, bɛ làkàman baal mwɛy we anà làbuuŋ a an'dà ayàmɛɛn anà bɛ, lun'läb.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ikal kyanswà ukàbilà nde, làtɛn akà ŋàndwà naa: "Un'lɔɔŋ kan'tɛn naa: Làken suk in'dyà mɛ Pak anà alɔŋki amɛ?"
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nde akàlaswaŋ suk a du làkölàköl làŋakwo anà indiir byanswà. Ngiil ntɔn bi, bɛ làkàkyer kwo. »
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Alɔŋki bàkyen ba, bàtɔ̈l ba u bul a kölàköl, ba bàmɛn asànaa kàtɛn nde a ba, waa bàyöŋà Pak.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Mpal làbü sisye, Yɛsu kàyi anà Bàkwem Aŋiyweel.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Umpal bàkäl ba u mɛsà bàmudyà, nde kàtɛn naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, umwɛy uboo a bɛ awàmudyà anà mɛ, akyer ayan'yälà. »
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Alɔŋki bàmɛn ngyɛb mbɔɔn, waa bàsɛmà mukun'fuul umwɛy umwɛy: « Nkye an'kwo ikäl mɛ? »
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Nde kàtɛn a ba naa: « Umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kan'dümà kɔɔ ande mbwo mwɛy anà mɛ uboo làlɔŋà.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Ntɔn Mwan a mbuur akyer akyà asànaa bàsön ya ntɔn nde, wɛɛ ngyɛb akà mbuur ban'yälà Mwan a mbuur u mbwo a nde! Yàlàkal ubwaŋ mbɔɔn akà nde naa bàkɔɔn un'bɔr! »
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Utaaŋ adyà, Yɛsu kàwɛl mampà, ungö musaak ma, nde kàtsül ma, waa kapɛ, waa kàtɛn naa: « Làwɛl, ayi yà ndür amɛ. »
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Waa kàwɛl kɔɔb, ungö mufuur an'tɔɔn, nde kapɛ la, waa ba banswà bànü unsà la.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Amà an'kil amɛ, an'kil a nkwà màtyaŋà ntɔn bàmbɔɔn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ndandaa mɛ alàkyään: mɛ in'fàsànwà anki akà ikikye vin tii ilä in'sànwà mɛ vin akün kà imwol a Nzam. »
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ungö mutɔɔl an'diim, ba bàtoo ntɔn mukyà mɔŋ a in'te a Ɔlive.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ banswà làkyer asan'kɔɔb, ntɔn bàsön naa: "Mɛ in'sàdwa un'kyɛɛŋ, waa in'kɔk isàtà upay."
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Wɛɛ mɛ, ungö a ngwiiyà, mɛ in'sàfweel kusà a bɛ u Ngalilɛ. »
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Petɔlà kàtɛn a nde naa: « Itàkal naa baar banswà bàmakɔɔb, wɛɛ mɛ, mɛ in'sakɔɔb anki. »
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yɛsu waa utɛn a nde naa: « Ndandaa mɛ akyään: ŋàbawà, mpib nsil ayi, kusà nkɔɔ mubel mbalà yweel, ngye, ngye ayan'tɔn mbalà tär. »
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Wɛɛ nde, nde kàfàfuur a ngwal: « Mɛ, itàkal naa mɛ in'kyer akwà anà ngye, aay, mɛ ngye in'satɔn tɛy. » Ba banswà bàkäl mun mwɛy wa.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Apan ba bàyàkɔlà kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɛtɛsɛmani, Yɛsu waa kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Sàlàbwaay pà, umpal in'kàyamà mɛ. »
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ungö nde kàsyen Petɔlà, Yakɔb anà Ywan. Apan nde kàsɛmà muwem matɛɛr anà ngyɛb mbɔɔn.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Nde kàtɛn a ba naa: « Mɔ̈ɔ̈ amɛ wàŋàyɔl a ngyɛb yan'kwo mudwa. Sàlasäl pà, làkyɛŋ. »
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Nde kàkyen u kikwɛl, waa kàbü an'köm, kàyamà naa kya mbwo isàkal, taaŋ alà làlyaaŋ ukwɛl apà nde.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nde kàtɛɛnà naa: « Taa, indiir byanswà akà ngye ikyer afàkwo, lwom kɔɔb a mpay aŋàkir là apà mɛ. Itàkal abwɛy, kà ndaa in'kwen mɛ anki, wɛɛ ayan'kwen ngye. »
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ungö apan nde kan'yà, kan'man ba bàŋàbɔ̈ɔ̈n, waa kan'tɛn a Petɔlà: « Simɔn, ngye an'bɔ̈ɔ̈n? Nkye ngye asàkal anki anà ngwal mukyɛŋ itàkal akà taaŋ làmwɛy?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Làkyɛŋ, làyamà, ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. Dweelà làŋàyɔl a ngwal, wɛɛ ndür ye anà gyɔ̈ɔ̈là. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nde kàfàkyà u kikwɛl, waa kàyamà wàmufuur ndaa nsil ya.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Apan, nde kàyi mbalà asin, waa kàfaman bàmubɔ̈ɔ̈n, ntɔn mii aba myàkäl myàŋàbwà buur. Ba waa mpa bàyöb naa bun'fuur aben.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 U mbalà yàtär kan'yà nde, nde kan'tɛn a ba naa: « Làläb mubɔ̈ɔ̈n, làyöör. Yan'wà! Taaŋ lan'kwo: le, Mwan a mbuur bàmuyälà kà an'kɔɔ a baar abe.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Làmbarà, tsweenà! Làler, mbuur kàman'yälà wà tsütsü. »
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Umpal kàkäl nde muyäämà, Yudasi, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kàyàkɔlà anà iköŋ a baar mbɔɔn bàtöm andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ. Ba bàkäl anà an'kɔm anà nköl.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Mbuur kun'yälà, kapɛ idiim ki: « Mbuur wanswà in'kàböbà mɛ, mbuur wa nde awun. Lun'kör, lun'syen unsà ikyɛɛŋ. »
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Pa kàyàkɔlà nde, nde kàsin apà Yɛsu, waa kàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ! » Waa kun'böbà.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Apan bumwɛy bun'tɛ mpi, waa bun'kör.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Umwɛy uboo a baar bàkäl paa, kàtwey kɔm, waa kàkäm un'syääl a Mfum a angaŋ, waa kun'tsül tsü.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mɛ in'wà un'dwää baar waa bɛ làyi anà an'kɔm anà nköl ntɔn mukan'kɔr?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Mɛ kàkäl anà bɛ u ndwà a Nzam ilä byanswà mulɔŋ, bɛ làsan'kɔr anki. Wɛɛ ayi yan'yà ntɔn Ndaa Aŋàsɔn ikwe. »
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Apan ba banswà bàsun'wɛy, waa bàtiin.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Mwan baal mwɛy wàŋàbwaar làpye làmwɛy mpɛl waa kàyun'labà. Waa bun'kör,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 wɛɛ nde kàsàpiy làpye alan, waa kàtiin wànsàpɔl.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Ba bàsyen Yɛsu akà mfum a angaŋ, ikal bàköŋ amfum a angaŋ bànswà, andweer anà alɔɔŋ a in'kɔɔn.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Petɔlà kàyilabà Yɛsu ukwel tii uboo a làpaŋ, u làbay a ndwà a mfum a angaŋ. Nde kàbwaay anà aŋità muywar mbaa.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Kyekà andweer a angaŋ anà Làbay a nsaŋ a kölàköl bàkäl muleŋ imbäl a loor ntɔn Yɛsu ntɔn bun'dwä, wɛɛ ba kya bàmɛnà anki.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ntɔn bàmbɔɔn bàtɛɛ imbäl a loor ntɔn nde, wɛɛ bya byàkyeena anki balàbal.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Baar amwɛy waa bàyàmbarà, waa bàyataa loor ntɔn nde naa:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 « Bi kàwem nde wàmutɛn naa: "Mɛ in'yàbwaab ndwà a Nzam bàtöŋ yi kàn'kɔɔ a baar, wɛɛ ungö a ilä itär mɛ in'yàtɔŋ yàsin mpa bàkyer kan'kɔɔ a baar." »
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Wɛɛ, itàkal abà, imbäl aba kyàkwe anki balàbal.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Apan Mfum a angaŋ kàmbarà nde uboo a nköŋ, nde kàfuul Yɛsu naa: « Nkye ngye afuur anki akà undiir mwɛy unsà imbäl bàtaa baar bà ntɔn ngye? »
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Wɛɛ Yɛsu kàkäl akul, waa mpa kàfuur akà ikikye. Mfum a angaŋ kun'fuul mbalà asin: « Nkye ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam aŋàsaak? »
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yɛsu waa kàfuur naa: « Mɛ in'wà nde, bɛ làsàman Mwan a mbuur waŋàbwaay u kɔɔ ibaal a Ŋangwal, wàmuyà uboo in'böŋ a du. »
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Apan, Mfum a angaŋ kàkaam ipfɛy ande, waa kàtɛn naa: « Bi ambäl nkye ifàkyer abà!
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Bɛ lan'wem mbɛɛy. Bɛ lan'tɛn aben? » Ba banswà bun'tsüül mbar a ukwà.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Bamwɛy uboo a ba bun'tsüülà an'te, bun'fwee ntabwey, bun'kämà iki, waa bàtɛɛnà a nde naa: « Tà ngɔɔm! » Aseey waa bun'yab a mbar.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Petɔlà kàkäl u ngyɛl uboo a làpaŋ umpal kàyi un'syääl mwɛy wun'kaar wà mfum a angaŋ,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 nde kàmɛn Petɔlà wàmuywar mbaa, nde kun'syebà, waa kàtɛn a nde naa: « Ngye sye, ngye kàkäl anà Yɛsu un'nsi Nasàlɛr. »
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Wɛɛ nde kàkyer atɔn, waa kàtɛn naa: « Mɛ in'yöb anki. Mɛ in'yöb anki naa ngye nkye akwen mutɛn. » Ungö, waa kàtoo u nsà mukyà ikal bàfabilà. [ Apan nkɔɔ waa kàbel. ]
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Un'syääl wun'kaar kun'mɛn nde, waa kàfàtɛn a baar bàkäl paa naa: « Mbuur wà, wà umwɛy uboo a ba! »
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Wɛɛ nde waa kàfàtɔn. Ungö apan, baar bàkäl paa bàfàtɛn a Petɔlà naa: « Ndandaa, ngye awà umwɛy uboo a ba, ntɔn ngye, ngye awà un'nsi Ngalilɛ. »
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Wɛɛ nde kàsɛmà mudyà kyän anà musà in'küül: « Mɛ un'yöb anki mbuur lan'saamà bɛ. »
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Utaaŋ nsil alan, nkɔɔ mwɛy waa kàbel u mbalà yàyweel, apan Petɔlà kàyɔbà ndaa kun'kyään Yɛsu: « Kusà nkɔɔ mutàbel mbalà yweel, ngye ayan'tɔn mbalà tär. » Apan, nde kàtoo u ntiin, waa kàlel.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.