Marcos 14
yns (YNS) vs BKJ
1 Byàsäl ilä ibyeel Pak anà un'kyɔm a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful mukwo, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàleŋà impeenà mukɔr Yɛsu, waa bun'dwa.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ntɔn ba bàtɛɛnà naa: « Kà uboo a un'kyɔm anki, manà lingyoomà layàbilà uboo a un'sɛŋ. »
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Yɛsu kàkäl u Bɛtani u ndwà a Simɔn ŋabay, mpal kàkäl nde u mɛsà mudyà, un'kaar mwɛy kàyi anà làbuuŋ aŋàyɔl a may a usɔŋ a ndandaa màntal mbɔɔn. Nde kàduub la, waa kun'tsüül udu a un'tswe.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Baar bumwɛy bàkäl paa bàmɛn ube, waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Ntɔn nkye mubi may a usɔŋ amà abà?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Yàlàbwaŋ naa bàyälà ma màŋàsɔ̈ɔ̈nà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà aŋàlàmbwà! » Ba bàpɛlà un'kaar awà.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Wɛɛ Yɛsu kàtɛn naa: « Lun'si a duu. Ntɔn nkye lun'paa bɛ mpay? Nde kan'kyer undiir aŋàbwaŋ akà mɛ.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ntɔn aŋàlàmbwà bɛ làbà anà ba taaŋ lanswà, bɛ lan'kwo mukakyer ubwaŋ mpal làkwen bɛ, wɛɛ mɛ, mɛ anà bɛ watɛy taaŋ lanswà.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Undiir kàkwen nde mukyer, nde kan'kyer wa: kusà nde kan'tsuul ndür amɛ may a usɔŋ ntɔn ndyee aya.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Ndandaa mɛ alàkyään, ntsü yanswà bàsàpay Làsaŋ Aŋàbwaŋ, u mɛɛn manswà, bàsataa ndaa kan'kyer un'kaar wà ntɔn muyɔbà mɔ̈ɔ̈ ande. »
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Yudas Iskaryɔt, umwɛy uboo a alɔŋki Kwem Aŋiyweel, kàkyen akà amfum a angaŋ ntɔn mukàyàlà Yɛsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Ba bàkäl kà un'sak ntɔn làsaŋ alan. Ba bàdirà mukun'pà ngim. Apan nde kàleŋà ipöl aŋàbwaŋ mukun'yälà.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Ilä atàtwɛb kyà mampà ikɔ̈ɔ̈n ful, ilä bàfàdwa in'tö a in'kɔk ntɔn isaa a Pak, alɔŋki a Yɛsu ban'tɛn a nde naa: « Ikal nà ngye akwen bi ikàyilà ntɔn ngye akàdyà Pak? »
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Apan Yɛsu kàtöm alɔŋki ande bɔ̈ɔ̈l, waa kàtɛn a ba naa: « Làkyen u bul a kölàköl, bɛ làkàman baal mwɛy we anà làbuuŋ a an'dà ayàmɛɛn anà bɛ, lun'läb.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Ikal kyanswà ukàbilà nde, làtɛn akà ŋàndwà naa: "Un'lɔɔŋ kan'tɛn naa: Làken suk in'dyà mɛ Pak anà alɔŋki amɛ?"
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nde akàlaswaŋ suk a du làkölàköl làŋakwo anà indiir byanswà. Ngiil ntɔn bi, bɛ làkàkyer kwo. »
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Alɔŋki bàkyen ba, bàtɔ̈l ba u bul a kölàköl, ba bàmɛn asànaa kàtɛn nde a ba, waa bàyöŋà Pak.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Mpal làbü sisye, Yɛsu kàyi anà Bàkwem Aŋiyweel.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Umpal bàkäl ba u mɛsà bàmudyà, nde kàtɛn naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, umwɛy uboo a bɛ awàmudyà anà mɛ, akyer ayan'yälà. »
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Alɔŋki bàmɛn ngyɛb mbɔɔn, waa bàsɛmà mukun'fuul umwɛy umwɛy: « Nkye an'kwo ikäl mɛ? »
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Nde kàtɛn a ba naa: « Umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kan'dümà kɔɔ ande mbwo mwɛy anà mɛ uboo làlɔŋà.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Ntɔn Mwan a mbuur akyer akyà asànaa bàsön ya ntɔn nde, wɛɛ ngyɛb akà mbuur ban'yälà Mwan a mbuur u mbwo a nde! Yàlàkal ubwaŋ mbɔɔn akà nde naa bàkɔɔn un'bɔr! »
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Utaaŋ adyà, Yɛsu kàwɛl mampà, ungö musaak ma, nde kàtsül ma, waa kapɛ, waa kàtɛn naa: « Làwɛl, ayi yà ndür amɛ. »
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Waa kàwɛl kɔɔb, ungö mufuur an'tɔɔn, nde kapɛ la, waa ba banswà bànü unsà la.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Amà an'kil amɛ, an'kil a nkwà màtyaŋà ntɔn bàmbɔɔn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ndandaa mɛ alàkyään: mɛ in'fàsànwà anki akà ikikye vin tii ilä in'sànwà mɛ vin akün kà imwol a Nzam. »
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ungö mutɔɔl an'diim, ba bàtoo ntɔn mukyà mɔŋ a in'te a Ɔlive.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ banswà làkyer asan'kɔɔb, ntɔn bàsön naa: "Mɛ in'sàdwa un'kyɛɛŋ, waa in'kɔk isàtà upay."
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Wɛɛ mɛ, ungö a ngwiiyà, mɛ in'sàfweel kusà a bɛ u Ngalilɛ. »
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Petɔlà kàtɛn a nde naa: « Itàkal naa baar banswà bàmakɔɔb, wɛɛ mɛ, mɛ in'sakɔɔb anki. »
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Yɛsu waa utɛn a nde naa: « Ndandaa mɛ akyään: ŋàbawà, mpib nsil ayi, kusà nkɔɔ mubel mbalà yweel, ngye, ngye ayan'tɔn mbalà tär. »
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Wɛɛ nde, nde kàfàfuur a ngwal: « Mɛ, itàkal naa mɛ in'kyer akwà anà ngye, aay, mɛ ngye in'satɔn tɛy. » Ba banswà bàkäl mun mwɛy wa.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Apan ba bàyàkɔlà kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɛtɛsɛmani, Yɛsu waa kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Sàlàbwaay pà, umpal in'kàyamà mɛ. »
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ungö nde kàsyen Petɔlà, Yakɔb anà Ywan. Apan nde kàsɛmà muwem matɛɛr anà ngyɛb mbɔɔn.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Nde kàtɛn a ba naa: « Mɔ̈ɔ̈ amɛ wàŋàyɔl a ngyɛb yan'kwo mudwa. Sàlasäl pà, làkyɛŋ. »
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nde kàkyen u kikwɛl, waa kàbü an'köm, kàyamà naa kya mbwo isàkal, taaŋ alà làlyaaŋ ukwɛl apà nde.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nde kàtɛɛnà naa: « Taa, indiir byanswà akà ngye ikyer afàkwo, lwom kɔɔb a mpay aŋàkir là apà mɛ. Itàkal abwɛy, kà ndaa in'kwen mɛ anki, wɛɛ ayan'kwen ngye. »
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Ungö apan nde kan'yà, kan'man ba bàŋàbɔ̈ɔ̈n, waa kan'tɛn a Petɔlà: « Simɔn, ngye an'bɔ̈ɔ̈n? Nkye ngye asàkal anki anà ngwal mukyɛŋ itàkal akà taaŋ làmwɛy?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Làkyɛŋ, làyamà, ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. Dweelà làŋàyɔl a ngwal, wɛɛ ndür ye anà gyɔ̈ɔ̈là. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nde kàfàkyà u kikwɛl, waa kàyamà wàmufuur ndaa nsil ya.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Apan, nde kàyi mbalà asin, waa kàfaman bàmubɔ̈ɔ̈n, ntɔn mii aba myàkäl myàŋàbwà buur. Ba waa mpa bàyöb naa bun'fuur aben.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 U mbalà yàtär kan'yà nde, nde kan'tɛn a ba naa: « Làläb mubɔ̈ɔ̈n, làyöör. Yan'wà! Taaŋ lan'kwo: le, Mwan a mbuur bàmuyälà kà an'kɔɔ a baar abe.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Làmbarà, tsweenà! Làler, mbuur kàman'yälà wà tsütsü. »
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Umpal kàkäl nde muyäämà, Yudasi, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kàyàkɔlà anà iköŋ a baar mbɔɔn bàtöm andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ. Ba bàkäl anà an'kɔm anà nköl.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Mbuur kun'yälà, kapɛ idiim ki: « Mbuur wanswà in'kàböbà mɛ, mbuur wa nde awun. Lun'kör, lun'syen unsà ikyɛɛŋ. »
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Pa kàyàkɔlà nde, nde kàsin apà Yɛsu, waa kàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ! » Waa kun'böbà.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Apan bumwɛy bun'tɛ mpi, waa bun'kör.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Umwɛy uboo a baar bàkäl paa, kàtwey kɔm, waa kàkäm un'syääl a Mfum a angaŋ, waa kun'tsül tsü.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mɛ in'wà un'dwää baar waa bɛ làyi anà an'kɔm anà nköl ntɔn mukan'kɔr?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Mɛ kàkäl anà bɛ u ndwà a Nzam ilä byanswà mulɔŋ, bɛ làsan'kɔr anki. Wɛɛ ayi yan'yà ntɔn Ndaa Aŋàsɔn ikwe. »
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Apan ba banswà bàsun'wɛy, waa bàtiin.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Mwan baal mwɛy wàŋàbwaar làpye làmwɛy mpɛl waa kàyun'labà. Waa bun'kör,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 wɛɛ nde kàsàpiy làpye alan, waa kàtiin wànsàpɔl.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ba bàsyen Yɛsu akà mfum a angaŋ, ikal bàköŋ amfum a angaŋ bànswà, andweer anà alɔɔŋ a in'kɔɔn.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Petɔlà kàyilabà Yɛsu ukwel tii uboo a làpaŋ, u làbay a ndwà a mfum a angaŋ. Nde kàbwaay anà aŋità muywar mbaa.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Kyekà andweer a angaŋ anà Làbay a nsaŋ a kölàköl bàkäl muleŋ imbäl a loor ntɔn Yɛsu ntɔn bun'dwä, wɛɛ ba kya bàmɛnà anki.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Ntɔn bàmbɔɔn bàtɛɛ imbäl a loor ntɔn nde, wɛɛ bya byàkyeena anki balàbal.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Baar amwɛy waa bàyàmbarà, waa bàyataa loor ntɔn nde naa:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 « Bi kàwem nde wàmutɛn naa: "Mɛ in'yàbwaab ndwà a Nzam bàtöŋ yi kàn'kɔɔ a baar, wɛɛ ungö a ilä itär mɛ in'yàtɔŋ yàsin mpa bàkyer kan'kɔɔ a baar." »
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Wɛɛ, itàkal abà, imbäl aba kyàkwe anki balàbal.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Apan Mfum a angaŋ kàmbarà nde uboo a nköŋ, nde kàfuul Yɛsu naa: « Nkye ngye afuur anki akà undiir mwɛy unsà imbäl bàtaa baar bà ntɔn ngye? »
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Wɛɛ Yɛsu kàkäl akul, waa mpa kàfuur akà ikikye. Mfum a angaŋ kun'fuul mbalà asin: « Nkye ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam aŋàsaak? »
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Yɛsu waa kàfuur naa: « Mɛ in'wà nde, bɛ làsàman Mwan a mbuur waŋàbwaay u kɔɔ ibaal a Ŋangwal, wàmuyà uboo in'böŋ a du. »
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Apan, Mfum a angaŋ kàkaam ipfɛy ande, waa kàtɛn naa: « Bi ambäl nkye ifàkyer abà!
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Bɛ lan'wem mbɛɛy. Bɛ lan'tɛn aben? » Ba banswà bun'tsüül mbar a ukwà.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Bamwɛy uboo a ba bun'tsüülà an'te, bun'fwee ntabwey, bun'kämà iki, waa bàtɛɛnà a nde naa: « Tà ngɔɔm! » Aseey waa bun'yab a mbar.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Petɔlà kàkäl u ngyɛl uboo a làpaŋ umpal kàyi un'syääl mwɛy wun'kaar wà mfum a angaŋ,
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 nde kàmɛn Petɔlà wàmuywar mbaa, nde kun'syebà, waa kàtɛn a nde naa: « Ngye sye, ngye kàkäl anà Yɛsu un'nsi Nasàlɛr. »
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Wɛɛ nde kàkyer atɔn, waa kàtɛn naa: « Mɛ in'yöb anki. Mɛ in'yöb anki naa ngye nkye akwen mutɛn. » Ungö, waa kàtoo u nsà mukyà ikal bàfabilà. [ Apan nkɔɔ waa kàbel. ]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Un'syääl wun'kaar kun'mɛn nde, waa kàfàtɛn a baar bàkäl paa naa: « Mbuur wà, wà umwɛy uboo a ba! »
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Wɛɛ nde waa kàfàtɔn. Ungö apan, baar bàkäl paa bàfàtɛn a Petɔlà naa: « Ndandaa, ngye awà umwɛy uboo a ba, ntɔn ngye, ngye awà un'nsi Ngalilɛ. »
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Wɛɛ nde kàsɛmà mudyà kyän anà musà in'küül: « Mɛ un'yöb anki mbuur lan'saamà bɛ. »
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Utaaŋ nsil alan, nkɔɔ mwɛy waa kàbel u mbalà yàyweel, apan Petɔlà kàyɔbà ndaa kun'kyään Yɛsu: « Kusà nkɔɔ mutàbel mbalà yweel, ngye ayan'tɔn mbalà tär. » Apan, nde kàtoo u ntiin, waa kàlel.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.