Marcos 14

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Byàsäl ilä ibyeel Pak anà un'kyɔm a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful mukwo, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàleŋà impeenà mukɔr Yɛsu, waa bun'dwa.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Ntɔn ba bàtɛɛnà naa: « Kà uboo a un'kyɔm anki, manà lingyoomà layàbilà uboo a un'sɛŋ. »
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yɛsu kàkäl u Bɛtani u ndwà a Simɔn ŋabay, mpal kàkäl nde u mɛsà mudyà, un'kaar mwɛy kàyi anà làbuuŋ aŋàyɔl a may a usɔŋ a ndandaa màntal mbɔɔn. Nde kàduub la, waa kun'tsüül udu a un'tswe.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Baar bumwɛy bàkäl paa bàmɛn ube, waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Ntɔn nkye mubi may a usɔŋ amà abà?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Yàlàbwaŋ naa bàyälà ma màŋàsɔ̈ɔ̈nà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà aŋàlàmbwà! » Ba bàpɛlà un'kaar awà.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Wɛɛ Yɛsu kàtɛn naa: « Lun'si a duu. Ntɔn nkye lun'paa bɛ mpay? Nde kan'kyer undiir aŋàbwaŋ akà mɛ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ntɔn aŋàlàmbwà bɛ làbà anà ba taaŋ lanswà, bɛ lan'kwo mukakyer ubwaŋ mpal làkwen bɛ, wɛɛ mɛ, mɛ anà bɛ watɛy taaŋ lanswà.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Undiir kàkwen nde mukyer, nde kan'kyer wa: kusà nde kan'tsuul ndür amɛ may a usɔŋ ntɔn ndyee aya.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Ndandaa mɛ alàkyään, ntsü yanswà bàsàpay Làsaŋ Aŋàbwaŋ, u mɛɛn manswà, bàsataa ndaa kan'kyer un'kaar wà ntɔn muyɔbà mɔ̈ɔ̈ ande. »
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Yudas Iskaryɔt, umwɛy uboo a alɔŋki Kwem Aŋiyweel, kàkyen akà amfum a angaŋ ntɔn mukàyàlà Yɛsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ba bàkäl kà un'sak ntɔn làsaŋ alan. Ba bàdirà mukun'pà ngim. Apan nde kàleŋà ipöl aŋàbwaŋ mukun'yälà.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ilä atàtwɛb kyà mampà ikɔ̈ɔ̈n ful, ilä bàfàdwa in'tö a in'kɔk ntɔn isaa a Pak, alɔŋki a Yɛsu ban'tɛn a nde naa: « Ikal nà ngye akwen bi ikàyilà ntɔn ngye akàdyà Pak? »
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Apan Yɛsu kàtöm alɔŋki ande bɔ̈ɔ̈l, waa kàtɛn a ba naa: « Làkyen u bul a kölàköl, bɛ làkàman baal mwɛy we anà làbuuŋ a an'dà ayàmɛɛn anà bɛ, lun'läb.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Ikal kyanswà ukàbilà nde, làtɛn akà ŋàndwà naa: "Un'lɔɔŋ kan'tɛn naa: Làken suk in'dyà mɛ Pak anà alɔŋki amɛ?"
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nde akàlaswaŋ suk a du làkölàköl làŋakwo anà indiir byanswà. Ngiil ntɔn bi, bɛ làkàkyer kwo. »
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Alɔŋki bàkyen ba, bàtɔ̈l ba u bul a kölàköl, ba bàmɛn asànaa kàtɛn nde a ba, waa bàyöŋà Pak.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Mpal làbü sisye, Yɛsu kàyi anà Bàkwem Aŋiyweel.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Umpal bàkäl ba u mɛsà bàmudyà, nde kàtɛn naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, umwɛy uboo a bɛ awàmudyà anà mɛ, akyer ayan'yälà. »
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Alɔŋki bàmɛn ngyɛb mbɔɔn, waa bàsɛmà mukun'fuul umwɛy umwɛy: « Nkye an'kwo ikäl mɛ? »
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Nde kàtɛn a ba naa: « Umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kan'dümà kɔɔ ande mbwo mwɛy anà mɛ uboo làlɔŋà.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Ntɔn Mwan a mbuur akyer akyà asànaa bàsön ya ntɔn nde, wɛɛ ngyɛb akà mbuur ban'yälà Mwan a mbuur u mbwo a nde! Yàlàkal ubwaŋ mbɔɔn akà nde naa bàkɔɔn un'bɔr! »
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Utaaŋ adyà, Yɛsu kàwɛl mampà, ungö musaak ma, nde kàtsül ma, waa kapɛ, waa kàtɛn naa: « Làwɛl, ayi yà ndür amɛ. »
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Waa kàwɛl kɔɔb, ungö mufuur an'tɔɔn, nde kapɛ la, waa ba banswà bànü unsà la.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Amà an'kil amɛ, an'kil a nkwà màtyaŋà ntɔn bàmbɔɔn.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Ndandaa mɛ alàkyään: mɛ in'fàsànwà anki akà ikikye vin tii ilä in'sànwà mɛ vin akün kà imwol a Nzam. »
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ungö mutɔɔl an'diim, ba bàtoo ntɔn mukyà mɔŋ a in'te a Ɔlive.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ banswà làkyer asan'kɔɔb, ntɔn bàsön naa: "Mɛ in'sàdwa un'kyɛɛŋ, waa in'kɔk isàtà upay."
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Wɛɛ mɛ, ungö a ngwiiyà, mɛ in'sàfweel kusà a bɛ u Ngalilɛ. »
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Petɔlà kàtɛn a nde naa: « Itàkal naa baar banswà bàmakɔɔb, wɛɛ mɛ, mɛ in'sakɔɔb anki. »
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yɛsu waa utɛn a nde naa: « Ndandaa mɛ akyään: ŋàbawà, mpib nsil ayi, kusà nkɔɔ mubel mbalà yweel, ngye, ngye ayan'tɔn mbalà tär. »
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Wɛɛ nde, nde kàfàfuur a ngwal: « Mɛ, itàkal naa mɛ in'kyer akwà anà ngye, aay, mɛ ngye in'satɔn tɛy. » Ba banswà bàkäl mun mwɛy wa.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Apan ba bàyàkɔlà kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɛtɛsɛmani, Yɛsu waa kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Sàlàbwaay pà, umpal in'kàyamà mɛ. »
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Ungö nde kàsyen Petɔlà, Yakɔb anà Ywan. Apan nde kàsɛmà muwem matɛɛr anà ngyɛb mbɔɔn.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Nde kàtɛn a ba naa: « Mɔ̈ɔ̈ amɛ wàŋàyɔl a ngyɛb yan'kwo mudwa. Sàlasäl pà, làkyɛŋ. »
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nde kàkyen u kikwɛl, waa kàbü an'köm, kàyamà naa kya mbwo isàkal, taaŋ alà làlyaaŋ ukwɛl apà nde.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nde kàtɛɛnà naa: « Taa, indiir byanswà akà ngye ikyer afàkwo, lwom kɔɔb a mpay aŋàkir là apà mɛ. Itàkal abwɛy, kà ndaa in'kwen mɛ anki, wɛɛ ayan'kwen ngye. »
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ungö apan nde kan'yà, kan'man ba bàŋàbɔ̈ɔ̈n, waa kan'tɛn a Petɔlà: « Simɔn, ngye an'bɔ̈ɔ̈n? Nkye ngye asàkal anki anà ngwal mukyɛŋ itàkal akà taaŋ làmwɛy?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Làkyɛŋ, làyamà, ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. Dweelà làŋàyɔl a ngwal, wɛɛ ndür ye anà gyɔ̈ɔ̈là. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nde kàfàkyà u kikwɛl, waa kàyamà wàmufuur ndaa nsil ya.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Apan, nde kàyi mbalà asin, waa kàfaman bàmubɔ̈ɔ̈n, ntɔn mii aba myàkäl myàŋàbwà buur. Ba waa mpa bàyöb naa bun'fuur aben.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 U mbalà yàtär kan'yà nde, nde kan'tɛn a ba naa: « Làläb mubɔ̈ɔ̈n, làyöör. Yan'wà! Taaŋ lan'kwo: le, Mwan a mbuur bàmuyälà kà an'kɔɔ a baar abe.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Làmbarà, tsweenà! Làler, mbuur kàman'yälà wà tsütsü. »
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Umpal kàkäl nde muyäämà, Yudasi, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kàyàkɔlà anà iköŋ a baar mbɔɔn bàtöm andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ. Ba bàkäl anà an'kɔm anà nköl.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Mbuur kun'yälà, kapɛ idiim ki: « Mbuur wanswà in'kàböbà mɛ, mbuur wa nde awun. Lun'kör, lun'syen unsà ikyɛɛŋ. »
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Pa kàyàkɔlà nde, nde kàsin apà Yɛsu, waa kàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ! » Waa kun'böbà.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Apan bumwɛy bun'tɛ mpi, waa bun'kör.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Umwɛy uboo a baar bàkäl paa, kàtwey kɔm, waa kàkäm un'syääl a Mfum a angaŋ, waa kun'tsül tsü.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mɛ in'wà un'dwää baar waa bɛ làyi anà an'kɔm anà nköl ntɔn mukan'kɔr?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Mɛ kàkäl anà bɛ u ndwà a Nzam ilä byanswà mulɔŋ, bɛ làsan'kɔr anki. Wɛɛ ayi yan'yà ntɔn Ndaa Aŋàsɔn ikwe. »
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Apan ba banswà bàsun'wɛy, waa bàtiin.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mwan baal mwɛy wàŋàbwaar làpye làmwɛy mpɛl waa kàyun'labà. Waa bun'kör,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 wɛɛ nde kàsàpiy làpye alan, waa kàtiin wànsàpɔl.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Ba bàsyen Yɛsu akà mfum a angaŋ, ikal bàköŋ amfum a angaŋ bànswà, andweer anà alɔɔŋ a in'kɔɔn.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Petɔlà kàyilabà Yɛsu ukwel tii uboo a làpaŋ, u làbay a ndwà a mfum a angaŋ. Nde kàbwaay anà aŋità muywar mbaa.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Kyekà andweer a angaŋ anà Làbay a nsaŋ a kölàköl bàkäl muleŋ imbäl a loor ntɔn Yɛsu ntɔn bun'dwä, wɛɛ ba kya bàmɛnà anki.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Ntɔn bàmbɔɔn bàtɛɛ imbäl a loor ntɔn nde, wɛɛ bya byàkyeena anki balàbal.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Baar amwɛy waa bàyàmbarà, waa bàyataa loor ntɔn nde naa:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 « Bi kàwem nde wàmutɛn naa: "Mɛ in'yàbwaab ndwà a Nzam bàtöŋ yi kàn'kɔɔ a baar, wɛɛ ungö a ilä itär mɛ in'yàtɔŋ yàsin mpa bàkyer kan'kɔɔ a baar." »
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Wɛɛ, itàkal abà, imbäl aba kyàkwe anki balàbal.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Apan Mfum a angaŋ kàmbarà nde uboo a nköŋ, nde kàfuul Yɛsu naa: « Nkye ngye afuur anki akà undiir mwɛy unsà imbäl bàtaa baar bà ntɔn ngye? »
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Wɛɛ Yɛsu kàkäl akul, waa mpa kàfuur akà ikikye. Mfum a angaŋ kun'fuul mbalà asin: « Nkye ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam aŋàsaak? »
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yɛsu waa kàfuur naa: « Mɛ in'wà nde, bɛ làsàman Mwan a mbuur waŋàbwaay u kɔɔ ibaal a Ŋangwal, wàmuyà uboo in'böŋ a du. »
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Apan, Mfum a angaŋ kàkaam ipfɛy ande, waa kàtɛn naa: « Bi ambäl nkye ifàkyer abà!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Bɛ lan'wem mbɛɛy. Bɛ lan'tɛn aben? » Ba banswà bun'tsüül mbar a ukwà.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bamwɛy uboo a ba bun'tsüülà an'te, bun'fwee ntabwey, bun'kämà iki, waa bàtɛɛnà a nde naa: « Tà ngɔɔm! » Aseey waa bun'yab a mbar.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Petɔlà kàkäl u ngyɛl uboo a làpaŋ umpal kàyi un'syääl mwɛy wun'kaar wà mfum a angaŋ,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 nde kàmɛn Petɔlà wàmuywar mbaa, nde kun'syebà, waa kàtɛn a nde naa: « Ngye sye, ngye kàkäl anà Yɛsu un'nsi Nasàlɛr. »
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Wɛɛ nde kàkyer atɔn, waa kàtɛn naa: « Mɛ in'yöb anki. Mɛ in'yöb anki naa ngye nkye akwen mutɛn. » Ungö, waa kàtoo u nsà mukyà ikal bàfabilà. [ Apan nkɔɔ waa kàbel. ]
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Un'syääl wun'kaar kun'mɛn nde, waa kàfàtɛn a baar bàkäl paa naa: « Mbuur wà, wà umwɛy uboo a ba! »
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Wɛɛ nde waa kàfàtɔn. Ungö apan, baar bàkäl paa bàfàtɛn a Petɔlà naa: « Ndandaa, ngye awà umwɛy uboo a ba, ntɔn ngye, ngye awà un'nsi Ngalilɛ. »
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Wɛɛ nde kàsɛmà mudyà kyän anà musà in'küül: « Mɛ un'yöb anki mbuur lan'saamà bɛ. »
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Utaaŋ nsil alan, nkɔɔ mwɛy waa kàbel u mbalà yàyweel, apan Petɔlà kàyɔbà ndaa kun'kyään Yɛsu: « Kusà nkɔɔ mutàbel mbalà yweel, ngye ayan'tɔn mbalà tär. » Apan, nde kàtoo u ntiin, waa kàlel.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.