Marcos 14
yns (YNS) vs ARC
1 Byàsäl ilä ibyeel Pak anà un'kyɔm a mampà ikɔ̈ɔ̈n ful mukwo, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàleŋà impeenà mukɔr Yɛsu, waa bun'dwa.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ntɔn ba bàtɛɛnà naa: « Kà uboo a un'kyɔm anki, manà lingyoomà layàbilà uboo a un'sɛŋ. »
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Yɛsu kàkäl u Bɛtani u ndwà a Simɔn ŋabay, mpal kàkäl nde u mɛsà mudyà, un'kaar mwɛy kàyi anà làbuuŋ aŋàyɔl a may a usɔŋ a ndandaa màntal mbɔɔn. Nde kàduub la, waa kun'tsüül udu a un'tswe.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Baar bumwɛy bàkäl paa bàmɛn ube, waa bàtɛɛnà ba a ba naa: « Ntɔn nkye mubi may a usɔŋ amà abà?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Yàlàbwaŋ naa bàyälà ma màŋàsɔ̈ɔ̈nà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà aŋàlàmbwà! » Ba bàpɛlà un'kaar awà.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Wɛɛ Yɛsu kàtɛn naa: « Lun'si a duu. Ntɔn nkye lun'paa bɛ mpay? Nde kan'kyer undiir aŋàbwaŋ akà mɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ntɔn aŋàlàmbwà bɛ làbà anà ba taaŋ lanswà, bɛ lan'kwo mukakyer ubwaŋ mpal làkwen bɛ, wɛɛ mɛ, mɛ anà bɛ watɛy taaŋ lanswà.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Undiir kàkwen nde mukyer, nde kan'kyer wa: kusà nde kan'tsuul ndür amɛ may a usɔŋ ntɔn ndyee aya.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ndandaa mɛ alàkyään, ntsü yanswà bàsàpay Làsaŋ Aŋàbwaŋ, u mɛɛn manswà, bàsataa ndaa kan'kyer un'kaar wà ntɔn muyɔbà mɔ̈ɔ̈ ande. »
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Yudas Iskaryɔt, umwɛy uboo a alɔŋki Kwem Aŋiyweel, kàkyen akà amfum a angaŋ ntɔn mukàyàlà Yɛsu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ba bàkäl kà un'sak ntɔn làsaŋ alan. Ba bàdirà mukun'pà ngim. Apan nde kàleŋà ipöl aŋàbwaŋ mukun'yälà.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ilä atàtwɛb kyà mampà ikɔ̈ɔ̈n ful, ilä bàfàdwa in'tö a in'kɔk ntɔn isaa a Pak, alɔŋki a Yɛsu ban'tɛn a nde naa: « Ikal nà ngye akwen bi ikàyilà ntɔn ngye akàdyà Pak? »
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Apan Yɛsu kàtöm alɔŋki ande bɔ̈ɔ̈l, waa kàtɛn a ba naa: « Làkyen u bul a kölàköl, bɛ làkàman baal mwɛy we anà làbuuŋ a an'dà ayàmɛɛn anà bɛ, lun'läb.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Ikal kyanswà ukàbilà nde, làtɛn akà ŋàndwà naa: "Un'lɔɔŋ kan'tɛn naa: Làken suk in'dyà mɛ Pak anà alɔŋki amɛ?"
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Nde akàlaswaŋ suk a du làkölàköl làŋakwo anà indiir byanswà. Ngiil ntɔn bi, bɛ làkàkyer kwo. »
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Alɔŋki bàkyen ba, bàtɔ̈l ba u bul a kölàköl, ba bàmɛn asànaa kàtɛn nde a ba, waa bàyöŋà Pak.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Mpal làbü sisye, Yɛsu kàyi anà Bàkwem Aŋiyweel.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Umpal bàkäl ba u mɛsà bàmudyà, nde kàtɛn naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, umwɛy uboo a bɛ awàmudyà anà mɛ, akyer ayan'yälà. »
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Alɔŋki bàmɛn ngyɛb mbɔɔn, waa bàsɛmà mukun'fuul umwɛy umwɛy: « Nkye an'kwo ikäl mɛ? »
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Nde kàtɛn a ba naa: « Umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kan'dümà kɔɔ ande mbwo mwɛy anà mɛ uboo làlɔŋà.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ntɔn Mwan a mbuur akyer akyà asànaa bàsön ya ntɔn nde, wɛɛ ngyɛb akà mbuur ban'yälà Mwan a mbuur u mbwo a nde! Yàlàkal ubwaŋ mbɔɔn akà nde naa bàkɔɔn un'bɔr! »
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Utaaŋ adyà, Yɛsu kàwɛl mampà, ungö musaak ma, nde kàtsül ma, waa kapɛ, waa kàtɛn naa: « Làwɛl, ayi yà ndür amɛ. »
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Waa kàwɛl kɔɔb, ungö mufuur an'tɔɔn, nde kapɛ la, waa ba banswà bànü unsà la.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Amà an'kil amɛ, an'kil a nkwà màtyaŋà ntɔn bàmbɔɔn.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Ndandaa mɛ alàkyään: mɛ in'fàsànwà anki akà ikikye vin tii ilä in'sànwà mɛ vin akün kà imwol a Nzam. »
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Ungö mutɔɔl an'diim, ba bàtoo ntɔn mukyà mɔŋ a in'te a Ɔlive.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ banswà làkyer asan'kɔɔb, ntɔn bàsön naa: "Mɛ in'sàdwa un'kyɛɛŋ, waa in'kɔk isàtà upay."
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Wɛɛ mɛ, ungö a ngwiiyà, mɛ in'sàfweel kusà a bɛ u Ngalilɛ. »
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Petɔlà kàtɛn a nde naa: « Itàkal naa baar banswà bàmakɔɔb, wɛɛ mɛ, mɛ in'sakɔɔb anki. »
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yɛsu waa utɛn a nde naa: « Ndandaa mɛ akyään: ŋàbawà, mpib nsil ayi, kusà nkɔɔ mubel mbalà yweel, ngye, ngye ayan'tɔn mbalà tär. »
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Wɛɛ nde, nde kàfàfuur a ngwal: « Mɛ, itàkal naa mɛ in'kyer akwà anà ngye, aay, mɛ ngye in'satɔn tɛy. » Ba banswà bàkäl mun mwɛy wa.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Apan ba bàyàkɔlà kà ikal mwɛy bàfàbel naa Ngɛtɛsɛmani, Yɛsu waa kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Sàlàbwaay pà, umpal in'kàyamà mɛ. »
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ungö nde kàsyen Petɔlà, Yakɔb anà Ywan. Apan nde kàsɛmà muwem matɛɛr anà ngyɛb mbɔɔn.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Nde kàtɛn a ba naa: « Mɔ̈ɔ̈ amɛ wàŋàyɔl a ngyɛb yan'kwo mudwa. Sàlasäl pà, làkyɛŋ. »
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nde kàkyen u kikwɛl, waa kàbü an'köm, kàyamà naa kya mbwo isàkal, taaŋ alà làlyaaŋ ukwɛl apà nde.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nde kàtɛɛnà naa: « Taa, indiir byanswà akà ngye ikyer afàkwo, lwom kɔɔb a mpay aŋàkir là apà mɛ. Itàkal abwɛy, kà ndaa in'kwen mɛ anki, wɛɛ ayan'kwen ngye. »
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Ungö apan nde kan'yà, kan'man ba bàŋàbɔ̈ɔ̈n, waa kan'tɛn a Petɔlà: « Simɔn, ngye an'bɔ̈ɔ̈n? Nkye ngye asàkal anki anà ngwal mukyɛŋ itàkal akà taaŋ làmwɛy?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Làkyɛŋ, làyamà, ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. Dweelà làŋàyɔl a ngwal, wɛɛ ndür ye anà gyɔ̈ɔ̈là. »
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Nde kàfàkyà u kikwɛl, waa kàyamà wàmufuur ndaa nsil ya.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Apan, nde kàyi mbalà asin, waa kàfaman bàmubɔ̈ɔ̈n, ntɔn mii aba myàkäl myàŋàbwà buur. Ba waa mpa bàyöb naa bun'fuur aben.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 U mbalà yàtär kan'yà nde, nde kan'tɛn a ba naa: « Làläb mubɔ̈ɔ̈n, làyöör. Yan'wà! Taaŋ lan'kwo: le, Mwan a mbuur bàmuyälà kà an'kɔɔ a baar abe.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Làmbarà, tsweenà! Làler, mbuur kàman'yälà wà tsütsü. »
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Umpal kàkäl nde muyäämà, Yudasi, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kàyàkɔlà anà iköŋ a baar mbɔɔn bàtöm andweer a angaŋ anà andweer a un'sɛŋ. Ba bàkäl anà an'kɔm anà nköl.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Mbuur kun'yälà, kapɛ idiim ki: « Mbuur wanswà in'kàböbà mɛ, mbuur wa nde awun. Lun'kör, lun'syen unsà ikyɛɛŋ. »
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Pa kàyàkɔlà nde, nde kàsin apà Yɛsu, waa kàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ! » Waa kun'böbà.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Apan bumwɛy bun'tɛ mpi, waa bun'kör.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Umwɛy uboo a baar bàkäl paa, kàtwey kɔm, waa kàkäm un'syääl a Mfum a angaŋ, waa kun'tsül tsü.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Nkye mɛ in'wà un'dwää baar waa bɛ làyi anà an'kɔm anà nköl ntɔn mukan'kɔr?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Mɛ kàkäl anà bɛ u ndwà a Nzam ilä byanswà mulɔŋ, bɛ làsan'kɔr anki. Wɛɛ ayi yan'yà ntɔn Ndaa Aŋàsɔn ikwe. »
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Apan ba banswà bàsun'wɛy, waa bàtiin.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Mwan baal mwɛy wàŋàbwaar làpye làmwɛy mpɛl waa kàyun'labà. Waa bun'kör,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 wɛɛ nde kàsàpiy làpye alan, waa kàtiin wànsàpɔl.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ba bàsyen Yɛsu akà mfum a angaŋ, ikal bàköŋ amfum a angaŋ bànswà, andweer anà alɔɔŋ a in'kɔɔn.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Petɔlà kàyilabà Yɛsu ukwel tii uboo a làpaŋ, u làbay a ndwà a mfum a angaŋ. Nde kàbwaay anà aŋità muywar mbaa.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Kyekà andweer a angaŋ anà Làbay a nsaŋ a kölàköl bàkäl muleŋ imbäl a loor ntɔn Yɛsu ntɔn bun'dwä, wɛɛ ba kya bàmɛnà anki.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Ntɔn bàmbɔɔn bàtɛɛ imbäl a loor ntɔn nde, wɛɛ bya byàkyeena anki balàbal.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Baar amwɛy waa bàyàmbarà, waa bàyataa loor ntɔn nde naa:
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 « Bi kàwem nde wàmutɛn naa: "Mɛ in'yàbwaab ndwà a Nzam bàtöŋ yi kàn'kɔɔ a baar, wɛɛ ungö a ilä itär mɛ in'yàtɔŋ yàsin mpa bàkyer kan'kɔɔ a baar." »
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Wɛɛ, itàkal abà, imbäl aba kyàkwe anki balàbal.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Apan Mfum a angaŋ kàmbarà nde uboo a nköŋ, nde kàfuul Yɛsu naa: « Nkye ngye afuur anki akà undiir mwɛy unsà imbäl bàtaa baar bà ntɔn ngye? »
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Wɛɛ Yɛsu kàkäl akul, waa mpa kàfuur akà ikikye. Mfum a angaŋ kun'fuul mbalà asin: « Nkye ngye awà Klistɔ, Mwan a Nzam aŋàsaak? »
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yɛsu waa kàfuur naa: « Mɛ in'wà nde, bɛ làsàman Mwan a mbuur waŋàbwaay u kɔɔ ibaal a Ŋangwal, wàmuyà uboo in'böŋ a du. »
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Apan, Mfum a angaŋ kàkaam ipfɛy ande, waa kàtɛn naa: « Bi ambäl nkye ifàkyer abà!
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Bɛ lan'wem mbɛɛy. Bɛ lan'tɛn aben? » Ba banswà bun'tsüül mbar a ukwà.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Bamwɛy uboo a ba bun'tsüülà an'te, bun'fwee ntabwey, bun'kämà iki, waa bàtɛɛnà a nde naa: « Tà ngɔɔm! » Aseey waa bun'yab a mbar.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Petɔlà kàkäl u ngyɛl uboo a làpaŋ umpal kàyi un'syääl mwɛy wun'kaar wà mfum a angaŋ,
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 nde kàmɛn Petɔlà wàmuywar mbaa, nde kun'syebà, waa kàtɛn a nde naa: « Ngye sye, ngye kàkäl anà Yɛsu un'nsi Nasàlɛr. »
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Wɛɛ nde kàkyer atɔn, waa kàtɛn naa: « Mɛ in'yöb anki. Mɛ in'yöb anki naa ngye nkye akwen mutɛn. » Ungö, waa kàtoo u nsà mukyà ikal bàfabilà. [ Apan nkɔɔ waa kàbel. ]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Un'syääl wun'kaar kun'mɛn nde, waa kàfàtɛn a baar bàkäl paa naa: « Mbuur wà, wà umwɛy uboo a ba! »
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Wɛɛ nde waa kàfàtɔn. Ungö apan, baar bàkäl paa bàfàtɛn a Petɔlà naa: « Ndandaa, ngye awà umwɛy uboo a ba, ntɔn ngye, ngye awà un'nsi Ngalilɛ. »
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Wɛɛ nde kàsɛmà mudyà kyän anà musà in'küül: « Mɛ un'yöb anki mbuur lan'saamà bɛ. »
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Utaaŋ nsil alan, nkɔɔ mwɛy waa kàbel u mbalà yàyweel, apan Petɔlà kàyɔbà ndaa kun'kyään Yɛsu: « Kusà nkɔɔ mutàbel mbalà yweel, ngye ayan'tɔn mbalà tär. » Apan, nde kàtoo u ntiin, waa kàlel.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.