Marcos 12
yns (YNS) vs ARA
1 Apan Yɛsu kàsɛmà muyääm a ba unsà nsim naa: « Mbuur mwɛy kàkön ywaŋ a vin. Nde kàdiŋà la a làpaŋ. Nde kàtöŋ ikal mukaam mbɛŋ anà ndwà a ikyɛɛŋ. Ungö apan nde kàpɛ la akà baar musyääl a la, waa kàkyen.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Utaaŋ mubwo, nde kàtöm un'syääl ande mwɛy akà baar bàfàkyer vin ntɔn muwal akà ba kab a isaa lànde.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Baar abà bàtɛ un'syääl awà mpi, bun'düb, waa bun'fuur an'kɔɔ ipɔl.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Nde kàfatööm un'syääl asin. Awà sye, ba bun'düb kun'tswe, waa bun'tö.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Nde kàtöm wàsin, wawun sye ba bàkyer un'dwà, anà bàsin sye mbɔɔn: bumwɛy bàkyer adüb, bumwɛy bàkyer adwa.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Nde kàsàsal awà nà mwan ande mwɛy mpɛl wà nkween. Nde kun'töm ungöngö, waa kàtɛn naa: "Ba bàyàkàkömà mwan amɛ."
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Wɛɛ baar bàfàkyer vin bàtɛn ba a ba naa: "Le ikyee ande. Làyi bi kun'dwä, waa ywaŋ làyàkal làbi!"
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Apan, ba bun'tɛ mpi, bun'dwä, waa bun'tɔɔm unsà a ywaŋ a vin. »
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 « Apan ŋàywaŋ asàkyer aben? Nde akyer asàyà, akyɛr asàswaŋ baar mukadwa, waa usàpà ywaŋ akà baar asin.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Nkye bɛ làtäŋ anki itiir a ndaa ki uboo a Ndaa Aŋàsɔn:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Ayi ndaa yàfü akà Mwol:
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ba bàleŋà ipöl mukun'kɔr, wɛɛ ba bàtiinà un'seŋ bɔɔmà. Ba bàkyer ayɔ̈b naa nde nsim ayi kàtɛ ntɔn ba. Apan ba bàsun'wɛy, waa bàkyen.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ungö apan, ba bun'tööm Amfarisi amwɛy anà baar a Ɛlɔdi ntɔn ba bun'lwɛb ndaa u mbwo a ntɛɛn ande ŋakwo.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba bàyàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ, bi ikyàyöb naa ngye awà swalaa anà ngye afàlab anki ukwen a mbuur mwɛy: ngye afàler anki ntabwey a baar, wɛɛ ngye afàlɔŋ mbwo a Nzam unsà ndandaa. Nkye bàkyàpà mbwo, lɛɛ tɛy, mufur itɛr akà Sɛzar? Nkye bi ikyer afur lɛɛ ifur anki? »
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Wɛɛ nde, abà kàyöb nde mpem yweel aba, nde kàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye làman'lwab bɛ? Lan'twääl itɛr a ngim, mɛ in'kwen muman kya. »
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ba bun'twääl imwɛy. Yɛsu waa kafuul naa: « Ntabwey anà ikɔb ki udu akya byà nà? » Ba bàfuur naa: « Byà Sɛzar. »
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Yɛsu waa kàtɛn a ba naa: « Làpɛ indiir a Sɛzar akà Sɛzar, indiir a Nzam akà Nzam. » Ba bàkyer abemà ntɔn nde.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Asadusu amwɛy ban'yà akà Yɛsu. Baar abà bàfàtɛn naa akü bàfàwiyà anki. Ba bun'fuulà abà:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 « Un'lɔɔŋ, Mɔsɛ kàsɔn abà ntɔn bi: "Isàkal naa baal mwɛy un'tɔŋ ande kan'kwà, kan'sàwɛy un'kaar, ukɔɔn awɛy baan, wɛy nde ubääl un'kweel un'dim awà ntɔn mupà un'tɔŋ ande mbɛŋ."
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Bàkäl anà atɔŋ nsambwaar. Wàtàtwɛb kàkyer abääl, waa kàkü ukɔɔn asàwɛy mwan.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Wàyweel kàbääl un'kaar awun, waa kàkü ukɔɔn asàwɛy mwan. Wàtär sye abun,
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 ba bànsambwaar bàsàwɛy anki akà mwan mwɛy. Ungö a ba bànswà, un'kaar sye waa kàkü.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 U ngwiiyà, mpal bàsàwiyà akü, nde asàkal un'kyay a nà uboo a ba? Ntɔn ba bànsambwaar bàkyer un'bääl! »
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Yɛsu kakyään naa: « Ntɔn bɛ làyöb anki Ndaa Aŋàsɔn, itàkal ngwal a Nzam, waa bɛ lan'diimà mbwo, kabwɛy anki?
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Abun, mpal bàsàwiyà baar uboo a akü, ba bàsàbääl anki akyay, itàkal adim, wɛɛ ba bàsàkal asànaa akyeey u du.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ntɔn ngwiiyà a akü, nkye bɛ làtäŋ anki, uboo a un'kaan a Mɔsɛ, unsà nsim a ibwiy a mbaa, ndaa kàtɛn Nzam a nde naa: "Mɛ in'wà Nzam a Abàlam, Nzam a Izak anà Nzam a Yakɔb."
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Nde kà wà Nzam a akü anki, wɛɛ wà baar a mɔ̈ɔ̈. Bɛ làkadiimà mbwo mbɔɔn. »
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Un'lɔɔŋ a in'kɔɔn mwɛy awà kàwem nsyeel a mbaaŋ aba, kàkyer ayöb naa Yɛsu kafuur ubwaŋ, laa kàsin nde, waa kun'fuul naa: « Un'kɔɔn nà wàtàtwɛb unsà in'kɔɔn myanswà? »
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yɛsu kàfuur naa: « Wàtàtwɛb awà: "Isàlɛl, wem, Mwol Nzam abi, Mwol wà mwɛy,
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 ngye ayàkwen Mwol Nzam angye unsà mpem angye yanswà, unsà mɔ̈ɔ̈ angye wanswà, unsà an'kyän angye manswà anà unsà ngwal angye yanswà."
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Wàyweel awà: "Ngye ayàkwen un'tɔŋ angye asànaa ngye ŋakwo." In'kɔɔn asin myatɛy myasöön ami. »
31 O segundo é:
32 Un'lɔɔŋ a in'kɔɔn kàfàtɛn naa: « Un'lɔɔŋ, ngye an'tɛn ndandaa: Nde wà nde mpɛl, wàsin watɛy,
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 waa, mukun'kwen u mpem ande yanswà, kun'yɛnà ande wanswà, u ngwal ande yanswà, anà mukwen un'tɔŋ ande asànaa nde ŋakwo, yan'söön ibɔɔn byanswà anà an'kab. »
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yɛsu kàmɛn nde naa nde kan'fuur a un'yɛnà, waa kàtɛn a nde naa: « Ngye kwel watɛy anà Imwol a Nzam. » Ungö apan, akà mbuur mwɛy kàfun'sà anki mfuul.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Apan, Yɛsu kàlɔɔŋà u ndwà a Nzam, waa kàtɛɛnà naa: « Ya ye aben naa alɔɔŋ a in'kɔɔn ban'kwo mutɛn naa Klistɔ wà mwan a David?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 David ŋakwo kàtɛn u ngwal a Dwɛɛl In'kyɛɛl naa:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 David ŋakwo kun'bel Mwol, apan nde mwan ande wà aben? »
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Unsà an'lɔɔŋ ande, nde kàtɛɛnà naa: « Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn alɔɔŋ a in'kɔɔn: ba bàfàkwen muyilyaaŋ anà mvwɛl, naa bapɛ mbɔr kà ikal a nköŋ,
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 bàfàsɔɔl an'kir amà kusà uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà anà ikal atàtwɛb kà in'kyɔm.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Ba bàfàduum indiir a akweel adim, taaŋ nsil alan ba bàfasà ngyamàkà a bwɛlàbwɛl. Nsaŋ aba isàkal yà kölàköl! »
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Apan Yɛsu kàbwaay kusà a insak a an'kab, waa kàlerà naa baar bàkàsaa aben ngim uboo a kya. Aŋin'naaŋ bàmbɔɔn bàsye mbɔɔn.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Un'kweel a un'dim wàŋàlàmbwà waa kàyi, waa kàsi bitɛr a ngim ibyeel, byàsànten.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Yɛsu kàbel alɔŋki ande, waa kàtɛn a ba naa: « Ndandaa mɛ alàkyään, un'kweel a un'dim wàŋàlàmbwà wà kàn'sà yàŋàsöön baar banswà bàsaa uboo a insak.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Ntɔn baar banswà ban'pà ngim ikɔ̈ɔ̈n ndöŋ akà ba. Wɛɛ nde, nde kan'wal unsà làmbwà ande ntɔn mupà yinà yanswà kàkäl nde ayà ntɔn mɔ̈ɔ̈ ande. »
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.