Lucas 7

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ungö mutɛn a baar ndaa yanswà kàkwen nde mutɛn, Yɛsu kàkyen Kapɛrnawum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Un'tsüüŋ a kaptɛn mwɛy aŋità a Lɔmà kàfakweenà nde mbɔɔn kàkäl anà ukyal, tsütsü mukwà.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Mpal kàwem nde làsaŋ a Yɛsu, nde kàtöm abyääl a Ayudà ntɔn ba bàkun'bɔɔn naa nde uyàkɔɔr un'tsüüŋ ande.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba waa bàyi akà Yɛsu, bun'bɔ̈ɔ̈n, waa bàtɛn naa: « Mbuur wà kan'kwo muwal bweel aŋàkwo,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 ntɔn nde afàkwen nsi abi, nde sye kàtöŋ ndwà a nköŋ abi a ngim ande ŋakwo. »
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yɛsu kàkyen anà ba. Mpal kàkäl nde tsütsü a ndwà a mbuur awun, mbuur wa kàtɔ̈m asam ande ntɔn mutɛn naa: « Mwol, twon an'pà ndür ngye mpay. Mɛ in'wà mbuur a man'be, mɛ in'kwe anki muwal ngye u ndwà amɛ.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Lalan mpa in'yi mɛ, mɛ ŋakwo. Tɛn ngɔk mwɛy ntɔn un'tsüüŋ amɛ ukɔɔrà.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ntɔn mɛ ŋakwo in'wà mfum u ngyɛl, wɛɛ mɛ in'we anà aŋità in'fàler mɛ, mɛ in'sàtɛn a umwɛy naa: "Kyen", laa ukyà nde. Mɛ in'sàtɛn a wàsin naa: "Yà", laa uyà nde. Mɛ in'sàtɛn a un'tsüüŋ amɛ naa: "Kyer abà", laa ukyer nde. »
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Mpal kàwem Yɛsu ndaa ayi, nde kàkyey kaptɛn awà, waa ubulà, uler baar banswà bàyun'labà, waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ alàkyään, itàkal kà Isàlɛl mɛ ŋàtàman anki làkwikilà a mbɔɔn abà. »
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Baar kàtöm kaptɛn, bàfurà ba ndwà ande, ba bàmɛn un'tsüüŋ ande wàŋàkɔɔrà.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Yàkäl naa ilä kyàlääb pa, Yɛsu kàkyen bul mwey ikɔb a la Nayin. Alɔŋki ande anà un'sɛŋ a baar bàkäl mukyà anà nde.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Mpal kàkäl nde tsütsü a bul alan, iköŋ a baar kyàkäl mukàdyee ndom, mwan baal mwɛy mpɛl wà un'kweel a un'dim mwɛy. Baar a bul alan mbɔɔn bàkäl anà nde.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Mpal kun'mɛn Mwol, ngyɛb yàkyer un'käär, waa kun'kyään naa: « Twon an'lel! »
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Nde kàsin tsütsü a un'böl, waa kàbä wa. Baar bàyisyeenà wa laa bàmbär ba. Nde waa kàtɛn naa: « Mwan baal, mɛ amaswaŋ, wiyà! »
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ndom waa ubwaay, waa usɛmà muyäm. Yɛsu waa kun'fuur akà ngwän.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Baar banswà bàkäl u bɔɔmà anà musyäŋà Nzam, waa bàtɛɛnà naa: « Ŋangɔɔm a kölàköl kan'too uboo a bi, Nzam kan'yàbay baar ande. »
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Làsaŋ a Yɛsu alà làkyer apää u Yuday lanswà anà kà an'bul a tsütsü manswà.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Alɔŋki a Ywan bàkyer un'kyäänà ndaa ayi.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Nde kàbel abɔ̈ɔ̈l uboo a ba, waa katöm akà Mwol ntɔn ba bun'fuul naa: « Nkye ngye awà Klistɔ awà ayàyà, lɛɛ bi ikyer adil wàsin? »
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Mpal bàkɔlà ba apà Yɛsu, ba bàtɛn a nde naa: « Ywan Un'düümà kàmitɔm akà ngye ntɔn muyöb naa nkye ngye awà mbuur awayàyà, lɛɛ bi ikyer adil wàsin? »
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Taaŋ nsil alan, Yɛsu waa ukɔɔr baar a an'kyal mbɔɔn, baar bàkäl anà an'too anà baar bàkäl anà an'dweelà an'be, waa uduub mii a ikwàmii mbɔɔn.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nde kafuur abà: « Kàlun'kyään Ywan ndaa yanswà lan'man anà lan'wem bɛ: Ikwàmii bàmuman, ikar bàmumbarà, baar a ukyal a bay bàmupɔŋà, ikwan'tsü bàmuwem, ndom yàmuwiyà, ndaa a Nzam bàmulɔŋ akà aŋàlàmbwà.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Un'sak akà mbuur mpa asàpiy làkwikilà ande amu mɛ. »
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ungö a nkyeen a alɔŋki a Ywan, Yɛsu kàsɛmà mutà imbäl a Ywan: « Bɛ ininà làkàler u nsye a ipɔl? Kite a iful kànini un'pöb?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Wɛɛ bɛ ininà làkàler? Mbuur kàbwäärà a ntwɛn? Làler, baar bàfàbwaar ipfɛy a ntal anà bàfàkal unsà un'naaŋ, bàfàkal uboo a ndwà a amfum.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Bɛ ininà làkàler? Ŋangɔɔm mwɛy? Ndandaa mɛ alàkyään, nde kan'söön ŋangɔɔm.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Nde wà mbuur awà bàsön naa:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 « Mɛ alàkyään naa uboo a baar banswà kàbör un'kaar, akà umwɛy kàmusöön watɛy. Wɛɛ kimbuur ikikye uboo a Imwol a Nzam kàmun'söön. »
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Baar banswà bàweemà ndaa ande, itàkal afüür a itɛr, bàkyer akyey naa Nzam wà balàbal, lalan bàkyeenà ba mukàwal ndüümà a Ywan.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Wɛɛ amfarisi anà alɔɔŋ a Un'kɔɔn bàtön ndaa kàkwen Nzam ntɔn ba anà ndüümà a Ywan.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yɛsu kàfàtɛn naa: « Mɛ baar a taaŋ alà an'kwo mukasi anà nà? Ba bà asànaa bànà?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ba bà asànaa baan bàfàmbàmbar u balàbal anà bàfàtɛn ba a ba naa: Bi kàlabɛɛrà mfuŋ, wɛɛ bɛ làkyen anki, bi kàlàtɔ̈ɔ̈l an'diim a ilel, wɛɛ bɛ làlel anki.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ntɔn Ywan Un'düümà kàkyer ayà, kàdyee anki nsɔ, kànwee anki man, wɛɛ bɛ làtɛɛnà naa: Nde we anà dweelà a làbe.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Mwan a mbuur kan'yà, akyer adyà, akyer anwà, wɛɛ bɛ làtɛn naa: "Awà wà ndyeel anà un'nweel a man, un'sam a afüür a itɛr anà baar a man'be."
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Wɛɛ an'yeerà a Nzam, baar bàfàman naa ma màbalàbal bà baar bàfàkyey ma. »
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yàmɛnà naa umfarisi mwɛy kàbel Yɛsu mukàdyà u ndwà ande. Yɛsu kàbilà nde u ndwà a mbuur awun, waa kàsɛmà mudyà u mɛsà.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 U bul alan kàkäl anà un'kaar a pasàsɛ mwɛy. Mpal kàwem nde naa Yɛsu wàmudyà u ndwà a mbuur awun, nde kàyàbilà anà làbuuŋ a pɛɛl làŋàyɔl a may a usɔŋ,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 nde kàbü ungö a Yɛsu kà in'kɔl ande. Nde kàkäl mulel, nsaaŋ ande yàbwee kà in'kɔl a Yɛsu, waa kàkɔɔmà ya a ntswe ande, kàndüürà mya, waa kàkiirà mya may a usɔŋ.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Un'mfarisi awà kàbel Yɛsu u ndwà ande kàmɛn nde abun, laa kàyweerà nde u mpem naa: « Mbuur wà ulàkal ŋangɔɔm a ndandaa, nde akyer alàyöb naa un'kaar awà wà nà, nde akyer alàyöb naa nde wà un'kaar a pasàsɛ. »
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Yɛsu kun'fuur u ndaa a dudu naa: « Simɔn, mɛ in'we anà kindaa muyäm anà ngye. » Nde kàfuur naa: « Un'lɔɔŋ, yäm. »
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Yɛsu naa: « Ilä mwɛy un'pɛɛl a nkul mwɛy kàkäl anà asɔ̈ɔ̈m abɔ̈ɔ̈l. Wàtàtwɛb kàlun'fuur an'falà nkam tyeen, wàyweel an'falà an'kwem an'tyeen.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Baar abà bàbɔ̈ɔ̈l bàkäl anki anà ngim mukun'fuur. Nde waa kadwääl nkul. Uboo a baar abà bàbɔ̈ɔ̈l, nà ayun'kwen aŋàsöön? »
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simɔn kun'fuur naa: « Mɛ in'kasii naa mbuur awà kàdwääl nde nkul a mbɔɔn. » Yɛsu naa: « An'man, ngye an'yweer ubwaŋ. »
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ungö apan, Yɛsu waa uler un'kaar awun, waa utɛn a Simɔn naa: « Ngye akyun'manà un'kaar wà? In'bilà mɛ u ndwà angye, ngye an'dà an'pɛ anki muywɛy in'kɔl, wɛɛ nde, nde mya kan'ywɛy a nsaaŋ ande anà kan'kɔɔm mya a ntswe ande.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ngye mɛ andüür anki, wɛɛ nde, sɛmà in'bilà mɛ nde uyɔ̈n anki mundüür in'kɔl amɛ.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ngye mɛ may a usɔŋ an'tsüül anki kun'tswe, wɛɛ nde, nde kan'tsuul may a usɔŋ kà in'kɔl amɛ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Lalan mɛ akyään naa bàkyun'dwääl nkul a man'be ande manswà, ntɔn nde kan'kwen mbɔɔn. Wɛɛ mbuur akwà bàmun'dwääl nkul a man'be ikikye, nde akwen sye ikikye. »
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Waa nde kàtɛn a un'kaar awun naa: « Mɛ amadwääl nkul a man'be angye. »
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Baar bumwɛy bàkäl anà nde bàtɛɛnà u mpem naa: « Mbuur awà wà nà, nde mudwääl baar nkul a man'be aba? »
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Waa Yɛsu kàtɛn a un'kaar awun naa: « Làkwikilà angye làmatswà mɔ̈ɔ̈, kyen unsà duu. »
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.