Lucas 7

yns (YNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ungö mutɛn a baar ndaa yanswà kàkwen nde mutɛn, Yɛsu kàkyen Kapɛrnawum.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Un'tsüüŋ a kaptɛn mwɛy aŋità a Lɔmà kàfakweenà nde mbɔɔn kàkäl anà ukyal, tsütsü mukwà.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Mpal kàwem nde làsaŋ a Yɛsu, nde kàtöm abyääl a Ayudà ntɔn ba bàkun'bɔɔn naa nde uyàkɔɔr un'tsüüŋ ande.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba waa bàyi akà Yɛsu, bun'bɔ̈ɔ̈n, waa bàtɛn naa: « Mbuur wà kan'kwo muwal bweel aŋàkwo,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 ntɔn nde afàkwen nsi abi, nde sye kàtöŋ ndwà a nköŋ abi a ngim ande ŋakwo. »
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Yɛsu kàkyen anà ba. Mpal kàkäl nde tsütsü a ndwà a mbuur awun, mbuur wa kàtɔ̈m asam ande ntɔn mutɛn naa: « Mwol, twon an'pà ndür ngye mpay. Mɛ in'wà mbuur a man'be, mɛ in'kwe anki muwal ngye u ndwà amɛ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Lalan mpa in'yi mɛ, mɛ ŋakwo. Tɛn ngɔk mwɛy ntɔn un'tsüüŋ amɛ ukɔɔrà.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Ntɔn mɛ ŋakwo in'wà mfum u ngyɛl, wɛɛ mɛ in'we anà aŋità in'fàler mɛ, mɛ in'sàtɛn a umwɛy naa: "Kyen", laa ukyà nde. Mɛ in'sàtɛn a wàsin naa: "Yà", laa uyà nde. Mɛ in'sàtɛn a un'tsüüŋ amɛ naa: "Kyer abà", laa ukyer nde. »
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Mpal kàwem Yɛsu ndaa ayi, nde kàkyey kaptɛn awà, waa ubulà, uler baar banswà bàyun'labà, waa kàtɛn naa: « Mɛ, mɛ alàkyään, itàkal kà Isàlɛl mɛ ŋàtàman anki làkwikilà a mbɔɔn abà. »
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Baar kàtöm kaptɛn, bàfurà ba ndwà ande, ba bàmɛn un'tsüüŋ ande wàŋàkɔɔrà.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Yàkäl naa ilä kyàlääb pa, Yɛsu kàkyen bul mwey ikɔb a la Nayin. Alɔŋki ande anà un'sɛŋ a baar bàkäl mukyà anà nde.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Mpal kàkäl nde tsütsü a bul alan, iköŋ a baar kyàkäl mukàdyee ndom, mwan baal mwɛy mpɛl wà un'kweel a un'dim mwɛy. Baar a bul alan mbɔɔn bàkäl anà nde.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Mpal kun'mɛn Mwol, ngyɛb yàkyer un'käär, waa kun'kyään naa: « Twon an'lel! »
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nde kàsin tsütsü a un'böl, waa kàbä wa. Baar bàyisyeenà wa laa bàmbär ba. Nde waa kàtɛn naa: « Mwan baal, mɛ amaswaŋ, wiyà! »
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Ndom waa ubwaay, waa usɛmà muyäm. Yɛsu waa kun'fuur akà ngwän.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Baar banswà bàkäl u bɔɔmà anà musyäŋà Nzam, waa bàtɛɛnà naa: « Ŋangɔɔm a kölàköl kan'too uboo a bi, Nzam kan'yàbay baar ande. »
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Làsaŋ a Yɛsu alà làkyer apää u Yuday lanswà anà kà an'bul a tsütsü manswà.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Alɔŋki a Ywan bàkyer un'kyäänà ndaa ayi.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Nde kàbel abɔ̈ɔ̈l uboo a ba, waa katöm akà Mwol ntɔn ba bun'fuul naa: « Nkye ngye awà Klistɔ awà ayàyà, lɛɛ bi ikyer adil wàsin? »
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 Mpal bàkɔlà ba apà Yɛsu, ba bàtɛn a nde naa: « Ywan Un'düümà kàmitɔm akà ngye ntɔn muyöb naa nkye ngye awà mbuur awayàyà, lɛɛ bi ikyer adil wàsin? »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Taaŋ nsil alan, Yɛsu waa ukɔɔr baar a an'kyal mbɔɔn, baar bàkäl anà an'too anà baar bàkäl anà an'dweelà an'be, waa uduub mii a ikwàmii mbɔɔn.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Nde kafuur abà: « Kàlun'kyään Ywan ndaa yanswà lan'man anà lan'wem bɛ: Ikwàmii bàmuman, ikar bàmumbarà, baar a ukyal a bay bàmupɔŋà, ikwan'tsü bàmuwem, ndom yàmuwiyà, ndaa a Nzam bàmulɔŋ akà aŋàlàmbwà.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Un'sak akà mbuur mpa asàpiy làkwikilà ande amu mɛ. »
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ungö a nkyeen a alɔŋki a Ywan, Yɛsu kàsɛmà mutà imbäl a Ywan: « Bɛ ininà làkàler u nsye a ipɔl? Kite a iful kànini un'pöb?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Wɛɛ bɛ ininà làkàler? Mbuur kàbwäärà a ntwɛn? Làler, baar bàfàbwaar ipfɛy a ntal anà bàfàkal unsà un'naaŋ, bàfàkal uboo a ndwà a amfum.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Bɛ ininà làkàler? Ŋangɔɔm mwɛy? Ndandaa mɛ alàkyään, nde kan'söön ŋangɔɔm.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Nde wà mbuur awà bàsön naa:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 « Mɛ alàkyään naa uboo a baar banswà kàbör un'kaar, akà umwɛy kàmusöön watɛy. Wɛɛ kimbuur ikikye uboo a Imwol a Nzam kàmun'söön. »
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Baar banswà bàweemà ndaa ande, itàkal afüür a itɛr, bàkyer akyey naa Nzam wà balàbal, lalan bàkyeenà ba mukàwal ndüümà a Ywan.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Wɛɛ amfarisi anà alɔɔŋ a Un'kɔɔn bàtön ndaa kàkwen Nzam ntɔn ba anà ndüümà a Ywan.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yɛsu kàfàtɛn naa: « Mɛ baar a taaŋ alà an'kwo mukasi anà nà? Ba bà asànaa bànà?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Ba bà asànaa baan bàfàmbàmbar u balàbal anà bàfàtɛn ba a ba naa: Bi kàlabɛɛrà mfuŋ, wɛɛ bɛ làkyen anki, bi kàlàtɔ̈ɔ̈l an'diim a ilel, wɛɛ bɛ làlel anki.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Ntɔn Ywan Un'düümà kàkyer ayà, kàdyee anki nsɔ, kànwee anki man, wɛɛ bɛ làtɛɛnà naa: Nde we anà dweelà a làbe.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Mwan a mbuur kan'yà, akyer adyà, akyer anwà, wɛɛ bɛ làtɛn naa: "Awà wà ndyeel anà un'nweel a man, un'sam a afüür a itɛr anà baar a man'be."
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Wɛɛ an'yeerà a Nzam, baar bàfàman naa ma màbalàbal bà baar bàfàkyey ma. »
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Yàmɛnà naa umfarisi mwɛy kàbel Yɛsu mukàdyà u ndwà ande. Yɛsu kàbilà nde u ndwà a mbuur awun, waa kàsɛmà mudyà u mɛsà.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 U bul alan kàkäl anà un'kaar a pasàsɛ mwɛy. Mpal kàwem nde naa Yɛsu wàmudyà u ndwà a mbuur awun, nde kàyàbilà anà làbuuŋ a pɛɛl làŋàyɔl a may a usɔŋ,
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 nde kàbü ungö a Yɛsu kà in'kɔl ande. Nde kàkäl mulel, nsaaŋ ande yàbwee kà in'kɔl a Yɛsu, waa kàkɔɔmà ya a ntswe ande, kàndüürà mya, waa kàkiirà mya may a usɔŋ.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Un'mfarisi awà kàbel Yɛsu u ndwà ande kàmɛn nde abun, laa kàyweerà nde u mpem naa: « Mbuur wà ulàkal ŋangɔɔm a ndandaa, nde akyer alàyöb naa un'kaar awà wà nà, nde akyer alàyöb naa nde wà un'kaar a pasàsɛ. »
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Yɛsu kun'fuur u ndaa a dudu naa: « Simɔn, mɛ in'we anà kindaa muyäm anà ngye. » Nde kàfuur naa: « Un'lɔɔŋ, yäm. »
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Yɛsu naa: « Ilä mwɛy un'pɛɛl a nkul mwɛy kàkäl anà asɔ̈ɔ̈m abɔ̈ɔ̈l. Wàtàtwɛb kàlun'fuur an'falà nkam tyeen, wàyweel an'falà an'kwem an'tyeen.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Baar abà bàbɔ̈ɔ̈l bàkäl anki anà ngim mukun'fuur. Nde waa kadwääl nkul. Uboo a baar abà bàbɔ̈ɔ̈l, nà ayun'kwen aŋàsöön? »
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simɔn kun'fuur naa: « Mɛ in'kasii naa mbuur awà kàdwääl nde nkul a mbɔɔn. » Yɛsu naa: « An'man, ngye an'yweer ubwaŋ. »
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Ungö apan, Yɛsu waa uler un'kaar awun, waa utɛn a Simɔn naa: « Ngye akyun'manà un'kaar wà? In'bilà mɛ u ndwà angye, ngye an'dà an'pɛ anki muywɛy in'kɔl, wɛɛ nde, nde mya kan'ywɛy a nsaaŋ ande anà kan'kɔɔm mya a ntswe ande.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Ngye mɛ andüür anki, wɛɛ nde, sɛmà in'bilà mɛ nde uyɔ̈n anki mundüür in'kɔl amɛ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Ngye mɛ may a usɔŋ an'tsüül anki kun'tswe, wɛɛ nde, nde kan'tsuul may a usɔŋ kà in'kɔl amɛ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 Lalan mɛ akyään naa bàkyun'dwääl nkul a man'be ande manswà, ntɔn nde kan'kwen mbɔɔn. Wɛɛ mbuur akwà bàmun'dwääl nkul a man'be ikikye, nde akwen sye ikikye. »
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Waa nde kàtɛn a un'kaar awun naa: « Mɛ amadwääl nkul a man'be angye. »
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Baar bumwɛy bàkäl anà nde bàtɛɛnà u mpem naa: « Mbuur awà wà nà, nde mudwääl baar nkul a man'be aba? »
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Waa Yɛsu kàtɛn a un'kaar awun naa: « Làkwikilà angye làmatswà mɔ̈ɔ̈, kyen unsà duu. »
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.