Lucas 6

yns (YNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yàmɛnà naa ilä a saba mwey, Yɛsu kàkäl mulyaaŋ uboo a an'ywaŋ a blɛ. Alɔŋki ande bàbwee imfà, ungö mupfipfiy bya kà an'kɔɔ aba, waa bàdyee mbɛŋ a bya.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Amfarisi amwɛy bàkäl paa bàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye làkyerà bɛ ndaa mpa bàfàkyer kà ilä a saba? »
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Yɛsu kafuur naa: « Nkye bɛ làtäŋ anki ndaa kàkyer David mpal kàwem nde ngyal anà baar bàkäl anà nde?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Nde kàbilà u ndwà a Nzam, kàwɛl mampà ufàpà ibɔɔn akà Nzam laa kàdi nde, mumwɛy nde kàpɛ akà baar bàkäl anà nde, itàkal naa ma angaŋ mpɛl bàfàdyà. »
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Nde waa kàfàkwɛy abà: « Mwan a mbuur wà mfum a saba. »
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Yàmɛnà sye naa ilä a saba kyumwɛy Yɛsu kàbilà u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa kàlɔɔŋà. Uboo kwo kàkäl anà mbuur kàkäl anà kɔɔ ibaal làŋàkwɛkà.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Alɔɔŋ a in'kɔɔn anà Amfarisi bàkäl musyebà Yɛsu a duu ntɔn muyöb naa nkye nde akyer akɔɔr mbuur ilä a saba, ntɔn ba bun'bämà ndaa.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Wɛɛ nde kàkyer ayöb an'kyän aba, waa kàbel mbuur kàkäl anà kɔɔ aŋàkwɛkà: « Mbarà, mbar uboboo pà. » Mbuur awà waa kàmbarà, waa kàmbär uboboo a baar.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Yɛsu waa kafuul naa: « Mɛ in'kwen muyöb: Nkye yubwaŋ mukyer ubwaŋ lɛɛ mukyer ube ilä a saba? Mutswà mɔ̈ɔ̈ a mbuur lɛɛ mukɔɔn atswà wa ilä a saba? »
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Ungö apan, Yɛsu kàler ba banswà, waa kàtɛn a mbuur awun naa: « Sen kɔɔ angye. » Nde sye waa kàsen la, laa làkɔɔrà la.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Alɔɔŋ a Un'kɔɔn anà Amfarisi bàwem nkyɛl, waa bàsɛmà mutɛn ba a ba naa ba ininà bàkyer akà Yɛsu.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Mpal ayin Yɛsu kàlär udu a mɔŋ ntɔn mukàyamà. Nde kwo kàkyer mpib aŋun'kiinà muyamà Nzam.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Taaŋtyà, nde kàbel alɔŋki ande, waa kàsɔ̈ɔ̈l kwem aŋiyweel uboo a ba, nde kapɛ ikɔb naa antööm:
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simɔn, nde kun'pɛ ikɔb a Petɔlà, un'tɔŋ ande Andrɛ, Zyak, Ywan, Filipo, Bàtelàmay,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Màtay, Tuma, Zyak mwan a Alfɛ, Simɔn mbuur a mankay,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Yudà mwan a Zyak, anà Yudas Iskaryɔt, mbuur ayun'yälà.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Ungö apan nde kàyàtyà anà ba, waa bàmbär kà ikal mwɛy kyà ibär, ikal bàkäl alɔŋki ande mbɔɔn anà un'kàbɔ a baar: baar a Yuday lanswà, bà Yɛlusàlɛm, anà baar bàfü un'kɔɔl a an'dà, a Tir anà Sidɔn.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Ba bàyi ntɔn mukun'wem anà ba bàkɔɔrà unsà an'kyal aba. Baar bàkäl anà an'dweelà an'be, bàkyer akɔɔrà.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Baar banswà bàleŋà muba nde u ndür, ntɔn ngwal mbɔɔn yàkatoo u ndür ande, ya yàkɔɔrà ba banswà.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Apan Yɛsu kàler alɔŋki ande, waa kàtɛn naa:
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Un'sak akà bɛ baar làwe anà ngyal mpalàbà,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 « Un'sak asàkal akà bɛ isàkal naa ba bàmàlàyiiŋ, bàmàlàböŋ, bàmàlato, bàmàlapiy asànaa undiir a ŋingyäy ntɔn Mwan a mbuur!
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Làkäl unsà un'sak mpal isàkwo ndaa ayin ntɔn bweel abɛ làsàkal mbɔɔn u du, ntɔn bànkaa aba bàkyerà abà akà aŋangɔɔm. »
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 « Wɛɛ ngyɛb akà bɛ, aŋun'naaŋ, ntɔn bɛ ndɛɛl abɛ lan'wal nsil apà.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Ngyɛb akà bɛ baar lan'yuur mpalàbà,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Ngyɛb, isàkal naa baar bàfàtɛn ndaa aŋàbwaŋ mpɛl akà bɛ, ntɔn bànkaa aba bàkyerà abà akà aŋangɔɔm a loor.
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 « Wɛɛ bɛ baar banswà làweemà mɛ, mɛɛ alàkyään abà: Lakwen ayiiŋ abɛ, làkyer ubwaŋ akà baar bàfàlakyer ube,
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 làfuum làpɛɛm akà baar bàfàlaküül anà làyamà ntɔn baar bàfàlatwee.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Isàkal naa mbuur kàmapà mbar u twam, fàlɛɛ twam lumwɛy. Isàkal naa mbuur kan'gyɔɔr inkur angye, twon amun'tsuŋ muwal kàzak angye.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Pà akà mbuur wanswà kan'lɔm, wɛɛ twon an'lɔm undiir angye akà mbuur kan'gyɔɔr wa.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Undiir wanswà akwen ngye naa baar bàkyer akà ngye, kyer abun sye akà baar bumwɛy.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 Isàkal naa ngye afàkwen baar bàfakwen, ngye bweel nà an'wal uboo kwo? Baar abɛ sye bàfàkwen baar bàfakwen.
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Isàkal naa ngye ubwaŋ afàkyer akà baar bàfakyer ubwaŋ, ngye bweel nà an'wal uboo kwo? Baar abɛ sye bàfàkyer abun.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Isàkal naa ngye afàsɔɔm baar an'sà ngye làkyän naa ba bàkyer asafuur, bweel nà ngye an'wal? Ntɔn baar abɛ sye bàfàpà akà baar abɛ ntɔn ba sye bàfàwal asànaa ban'pà ba.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Làkwen ayiiŋ abɛ, làkyer ubwaŋ, làpɛ ukɔɔn adil bweel. Waa bweel abɛ làsàkal làkölàköl, bɛ sye làsàkal baan a Mwol a du, ntɔn nde afàswaŋ ubwaŋ ande akà baar bàfàfuur ube kà ikal a ubwaŋ anà akà baar abɛ.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Làkäl baar aŋàyɔl a ukwen ntɔn Taaràbɛ wàŋàyɔl a ukwen. »
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 « Twon lan'tsüül baar nsaŋ, waa bɛ sye mpa bàsàlatsüül nsaŋ. Twon lan'pà baar ikwàndwà, waa bɛ sye mpa bàsàlapà ikwàndwà. Làdwääl nkul, waa bɛ sye bàsàladwääl nkul.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Làpɛ, waa bɛ bàsàlapà: bàsàyööl mpàkɔr a kölàköl a ipfɛy abɛ a mbäl aŋàbwaŋ, yàŋàkinà, yàŋàndyeer, yàŋàpää. Ntɔn Nzam an'kab ande akà bɛ nde asàsi unsà isii làfàsyääl bɛ ntɔn baar bumwɛy. »
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Yɛsu kàfàtɛn a ba u itim naa: « Nkye ikwàmii kan'kwo musyen ikwàmii wumwɛy? Nkye ba bàbɔ̈ɔ̈l bàkàbwà anki u fu?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Un'lɔŋki ukwe anki mulyaaŋ un'lɔɔŋ ande. Wɛɛ un'lɔŋki afàsyääl ndaa a un'lɔɔŋ ande afàbulà asànaa un'lɔɔŋ ande.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Ntɔn nkye amanà ngye isɛrà a un'lɛŋ akyà u dii a un'tɔŋ angye, wɛ ngye amanà anki kyɔɔl là u dii angye?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ngye an'kwo aben mutɛn a un'tɔŋ angye naa: "Un'tɔŋ, yà mɛ alwom isɛrà a un'lɛŋ ki u dii angye", ngye mbuur mpa akamanà kyɔɔl alà u dii angye? Mbuur a mpem yweel, twab atàlwom kyɔɔl là u dii angye, ungö apan ngye waa ayàman ubwaŋàbwaŋ ntɔn ngye alwom isɛrà a un'lɛŋ ki u dii a un'tɔŋ angye. »
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Yɛsu kàfàtɛn naa: « Un'te aŋàbwaŋ ufàbɔr anki mbɛŋ ambe, un'te un'be sye ufàbɔr anki mbɛŋ aŋàbwaŋ.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Ntɔn un'te wanswà bàfàyöb unsà mbɛŋ a wa. Fige bàfàkwol anki unsà ibwiy a nsyeenà, rɛzɛ sye bàfàbwo anki u mikyɛl.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Mbuur aŋàbwaŋ afàwal ndaa aŋàbwaŋ unsà an'kyän aŋàbwaŋ màfàtoo u mpem ande, wɛɛ mbuur un'be afàwal ndaa a mbe unsà an'kyän ande mube. Ntɔn ndaa yanswà ufàtɛn mbuur ifàfà u mpem ande. »
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 « Wɛɛ Ntɔn nkye lan'beelà bɛ naa Mwol, Mwol, wɛɛ bɛ ndaa amɛ làfàlab anki?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Mɛ in'kyer ayàlàswaŋ naa mbuur afàwem ndaa amɛ anà afàsyääl ya, nde wà nà:
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Nde wà asànaa mbuur kàkwen mutoŋ ndwà ande, kàkyer atim, ufàtim, waa kàmɛn nkɔŋ ntɔn musà un'bään a ntööŋ udu a nkɔŋ ayi. Mbul a ngwal kànɔ̈ wa, un'pöb a ngwal kàni wa ndwà ayin, wɛɛ ndwà ayin yàbü anki ntɔn ya bàtɔ̈ŋ udu a nkɔŋ.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Wɛɛ mbuur afàwem ndaa amɛ wɛɛ nde ya ufàsyääl anki, wà asànaa mbuur kàtɔ̈ŋ ndwà ande udu a ansɛŋ ukɔɔn un'bään, ibɔɔ a an'dà laa byà ni bya ndwà ayin, laa yàbwabà ya. »
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.