Lucas 20

yns (YNS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yàmɛnà naa ilä mwɛy, Yɛsu kàkäl mulɔŋ baar u ndwà a Nzam anà mupay Làsaŋ Aŋàbwaŋ. Amfum a angaŋ, alɔɔŋ a in'kɔɔn anà andweer bàyi
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 mukun'fuul naa: « Ikyään, unsà ikɔ̈b nà akakyerà ngye indiir abi, nà kapɛ ikɔ̈b udu a bya? »
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yɛsu kafuur naa: « Mɛ sye in'kwen mukàlafuul undiir mwɛy. Lan'kyään:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Ywan nà kun'töm mudümà baar? Du lɛɛ baar? »
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Wɛɛ ba bàbulà muyweer ba a ba naa: « Bi isàfuur naa: "Du kun'töm", nde ayifuul naa: "Ntɔn nkye mpa lun'kyey bɛ?"
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Wɛɛ bi isàtɛn naa: "Baar bun'töm", baar banswà bàyilom in'kul, ntɔn ba bàkyàyöb naa Ywan kàkäl ŋangɔɔm. »
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Apan ba bun'fuur naa: « Bi iyöb anki naa nde kàfü ken. »
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Yɛsu waa kàtɛn a ba naa: « Aay, mɛ sye alàkyään anki naa nà kan'pɛ mbwo mukyer indiir abi. »
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Apan nde kàfàtɛɛl un'sɛŋ nsim yi: « Mbuur mwɛy kàkön ywaŋ a vin. Nde kàsɔ̈ɔ̈m la akà baar bàfàkyer vin ntɔn ba bàkyer isal aba uboo kwo. Ungö nde kàkyen nsi a kwɛl. Nde kwo kàkyer taaŋ mbɔɔn.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Taaŋ abwo mbɛŋ làkwe la, nde kàtöm un'syääl ande mwɛy akà baar aban ntɔn ba bun'pɛ kab lànde. Wɛɛ akyeer a man laa bàdüb ba un'syääl awun, waa kàfurà an'kɔɔ ipɔl.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Ŋaywaŋ kàtöm un'syääl asin. Nde awà sye bàkyer un'düb, bàkyer un'to, waa bun'fuur an'kɔɔ ipɔl.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Nde kàfàtɔm un'syääl wàtär. Awun sye bun'yɔ̈ɔ̈l, waa bun'böŋ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ŋaywaŋ kàyweer naa: "Mɛ in'kyer aben? Mɛ in'tɔm mwan baal amɛ in'fàkwen mɛ, mɛ in'sii naa ba bàkyer akun'sà làkoo."
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Wɛɛ mpal bun'mɛn akyeer a vin, ba bàyweerà ba a ba naa: "Làler ikyee! Yää bi kun'dwä waa ywaŋ a vin làyàbulà làbi."
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Laa bun'böŋ ba, waa bun'dwä.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Nde ŋakwo akyer asàyà, nde asàdwa akyeer a man abà banswà, waa usàsɔɔm ywaŋ akà baar asin. » Mpal bàwem baar ndaa ayi yanswà, ba bàtɛn naa: « Ndaa a tub ayi isàbwà anki! »
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Wɛɛ Yɛsu kaler nde, waa kàtɛn naa: « Ndaa bàsön yi iswaŋà aben:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 « Mbuur wanswà asàbwà udu a nkɔŋ ayin akyer asàbɔɔ. Wɛɛ isàkal naa nkɔŋ ayi yan'bweel mbuur, nde akyer asàpää nwamnwam. »
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Taaŋ nsil alan, alɔɔŋ a in'kɔɔn anà amfum a angaŋ bàkwen mukɔr Yɛsu, ntɔn ba bàkyer ayöb naa nde nsim yi ba kàtɛɛl, wɛɛ ba bàtiinà un'seŋ bɔɔmà.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Apan ba bàsɛmà musey Yɛsu. Lalan bun'tööm ba baar bàfakurà naa ba bà baar aŋàbwaŋ. Baar abà bàlàlwab Yɛsu ndaa unsà mfuul mwɛy ntɔn ba bàwɛl iböŋ mukun'yälà akà abyääl anà akà mfum a nsi.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Baar aban bàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ, bi ikyàyöb naa ndaa afàtɛn ngye anà afàlɔŋ ngye yà ndandaa. Ngye afàler anki ntabwey a mbuur mupà nde ikwàndwà, wɛɛ ngye afàlɔŋ ndandaa mbwo a Nzam.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Wɛɛ bi ikwen muyöb naa nkye un'kɔɔn abi kà ipaa mbwo bi mufur itɛr akà Sɛzar lɛɛ tɛy? »
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Wɛɛ Yɛsu kàyöb nkwɛɛr a ba, waa kàtɛn a ba naa:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 « Lan'swɛŋ itɛr a ngim. Ntabwey anà ikɔb ki udu a kya byà nà? » Ba bàfuur naa: « Byà Sɛzar. »
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Apan Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Abun, làpɛ yà Sɛzar akà Sɛzar, yà Nzam akà Nzam. »
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Lalan ba bàsàman anki ube unsà yinà yanswà kàtɛɛnà nde u mii a baar. Ba bàkäl mubem mfuur ande, ba ndaa bàfàsà anki.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Yàmɛnà naa Asadusu amwɛy bàyi akà Yɛsu. Ba baar bàfàtɛn naa akü bàfàwiyà anki. Ba bun'fuul,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 waa bàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ, Mɔsɛ kà ipɛ un'kɔɔn aŋàsɔn: "Isàkal naa mbuur aŋàkwɛl kan'kwà ukɔɔn asàwɛy baan, un'tɔŋ ande asàwal un'kyay kàkäl wànde ntɔn mupà ikyee akà un'kü."
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Kyekà, bàkäl anà atɔŋ nsambwaar. Wàtàtwɛb kàkyer abääl, ungö waa kàkü ukɔɔn abɔr.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Wàyweel waa kàbääl un'kaar kàsàwɛy bweel ande,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 wàtär sye abun. Ya yàkäl abun ntɔn ba bànsambwaar: ba bàkü ukɔɔn abɔr.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ungö apan un'kaar sye waa kàkü.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Abun, ilä bàsàwiyà akü, un'kaar awà asàkal un'kyay a nà? Ntɔn ba bànsambwaar bàkyer un'bääl. »
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Wɛɛ Yɛsu kafuur naa: « Abaal anà akaar a nsi yi bàkyer afàbääl,
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 wɛɛ abaal anà akaar bàsɔ̈ɔ̈l muwiyà kà ukwà anà mukal anà mɔ̈ɔ̈ taaŋ làsàyà, bàsàbääl anki.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ba bàfàsàkwà anki, ba bà asànaa akyeey a du. Ba bà baan a Nzam, ntɔn ba baan a ngwiiyà.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Mɔsɛ ŋakwo kàtɛn ubwaŋàbwaŋ naa akü bàkyer asàwiyà. Uboo a nsim a ibwiy a mbaa, nde Mwol Nzam kun'bel Nzam a Abàlam, Nzam a Isak, Nzam a Yakɔb. »
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Yɛsu kàfàkwɛy naa: « Mwol wà Nzam a baar a möö, nde kà wà Nzam a akü anki, ntɔn akà nde baar banswà bye anà mɔ̈ɔ̈. »
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Alɔɔŋ a in'kɔɔn amwɛy bàtɛn a nde naa: « Un'lɔɔŋ, ngye an'tɛn ubwaŋ. »
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Abun ba nde ndaa bàfun'fuul anki.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Ban'kwo mutɛn aben naa Klistɔ wà mwan a David?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ntɔn David atɛɛnà nde ŋakwo uboo a un'kaan a an'diim naa: "Mwol kàtɛn akà Mwol amɛ: "Bwaay u kɔɔ amɛ là ibaal,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 mɛ in'kwen mubwiy ayiiŋ angye ntɔn ba bàbulà ikal angye mutɔɔl in'kɔl."
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 David kun'bel Mwol: Klistɔ kan'kwo mufàkal mwan a David? »
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ilä mwɛy, mpal kàkäl un'sɛŋ wanswà mulab an'lɔɔŋ ande, Yɛsu kàtɛn a alɔŋki ande naa:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 « Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn alɔɔŋ a in'kɔɔn: isal aba uyilyaaŋ anà mvwɛl anà bàfàkwɛn naa bàyapà mbɔr u balàbal. Ba bàfàsɔɔl an'kir amà kusà uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà anà ikal a làkoo u mɛsà adyà a kölàköl.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Ba bàfàduum indiir a akweel a adim byanswà, taaŋ nsil alan ba bàfàsà ngyamàkà a bwɛlàbwɛl ntɔn baar bamɛn: nsaŋ aba isàkal yà kölàköl. »
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.